Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
DatBenIkNou schreef:Een goede arts weet heus hoe hij dit positief kan brengen, zonder een kind meteen een nog groter complex aan te praten.
MightyMike schreef:Wellicht is het niet tactisch gezegd, maar je mag mensen er toch wel op wijzen. Nu zijn er veel meer dikke mensen/kinderen dan vroeger.
MightyMike schreef:Dat zie ik niet, kom, wanneer je het positief kan brengen heb je echt geen 'vertrouwensrelatie' nodig. Kinderen reageren ook positief wanneer het leuk en simpel en lief gebracht kan worden, daar is de ene dokter beter in dan de ander, het gaat erom om de manier waarop iemand het met woorden kan brengen volgens mij, niet zozeer hoelang het kind de arts kent.
MightyMike schreef:Hebben we het nu over kinderen die naar het buro gaan? Moet de arts dan vragen of de kids even buiten wachten? Wellicht is het niet tactisch gezegd, maar je mag mensen er toch wel op wijzen. Nu zijn er veel meer dikke mensen/kinderen dan vroeger. Wanneer je er vroeg bij bent, scheelt zoveel met later. Wat een korte teentjes allemaal, ik zou het eerder veel erger vinden dat een arts de ernst er niet zo van in ziet, en de mensen maar met een 'goed' gevoel naar huis stuurt. Ik zie zoveel kinderen in mijn omgeving die van alles mogen eten en snoepen, waarvan de ouders helemaal vinden dat ze een normaal eetpatroon hebben. Mijn dochtertje van 6 heeft een vriendin die hier 4 broodjes tussen de middag komt eten. Zoveel eet ik er nog niet eens. Haar moeder vind dat bijv echt nodig om haar de dag door te laten komen, om maar aan te geven wat voor de een normaal en gezond is, de ander dat niet vind. Een arts mag naar mijn mening zeker advies geven, 3 kilo op een peuter is in verhouding veel meer dan 3 kilo op een volwassene. Misschien is het niet altijd leuk om te horen, obesitas vind ik idd een groot woord, daar hoor je niet bij een beetje overgewicht mee te lopen strooien. Maar het wijzen op en advies naar een gezond goed eet/bewegingspatroon vind ik niet verkeerd.
Vjestagirl schreef:MightyMike schreef:Dat zie ik niet, kom, wanneer je het positief kan brengen heb je echt geen 'vertrouwensrelatie' nodig. Kinderen reageren ook positief wanneer het leuk en simpel en lief gebracht kan worden, daar is de ene dokter beter in dan de ander, het gaat erom om de manier waarop iemand het met woorden kan brengen volgens mij, niet zozeer hoelang het kind de arts kent.
Dus jij vindt dat een arts al zijn conclusies aan een kind moet kunnen vertellen? Als hij het maar lief en simpel brengt?
MightyMike schreef:Iedereen zijn mening, de een zet meer om dan een ander, maar vind 4 (alleen al als lunch) wel veel hoor. Mijn moeder liep bij een diëtist om wat kilo's kwijt te raken, alle pondjes gaan door het mondje en dan wordt er naar je eetpatroon gekeken. Buiten de koekjes etc om die ze zou kunnen laten staan, wordt dan bijv gelijk op je brood gewezen. 3 boterhammen per dag is zelfs voor een volwassene (zonder extreme inspanning) voldoende is het antwoord daar.
Urielle schreef:Het advies voor een driejarige per dag, heb het nog even opgezocht:
1 liter water
3-5 sneden brood met roomboter, beleg half hartig en half zoet.
2-4 aardappelen
200 gram groenten
2 stuks fruit (of 200 gram)
halve liter volle melkprodukten + 1 sneetje kaas
75 gram vlees of 100 gram vis
MightyMike schreef:Wanneer je als klein kind al een verkeerd eet/bewegingspatroon aan geleerd hebt gekregen, is het veel moeilijker hier later van af te stappen.
Citaat:Dan lijkt het me alleen maar positief om er vroeg op gewezen te worden en er wellicht met kleine stapjes wat aan kan doen dan denken dat het allemaal wel mee valt, het is maar een beetje te veel.
Shadow0 schreef:MightyMike schreef:Wanneer je als klein kind al een verkeerd eet/bewegingspatroon aan geleerd hebt gekregen, is het veel moeilijker hier later van af te stappen.
In welk geval het ook alleen maar zinnig is om dat met de ouders op te nemen, en niet met de kinderen. Die hebben immers weinig aan een eenmalige opmerking. Juist daarom heb je minstens een redelijk plan nodig.Citaat:Dan lijkt het me alleen maar positief om er vroeg op gewezen te worden en er wellicht met kleine stapjes wat aan kan doen dan denken dat het allemaal wel mee valt, het is maar een beetje te veel.
Ook als het gevolg is dat kinderen bang worden om te eten en daardoor in de problemen krijgen? Lijkt mij een kwestie van afweging. Persoonlijk denk ik dat een eetprobleem (dus echt richting binge-eating of anorexia ofzo) een veel groter risico is. En ongezond afvallen ook. En als je ziet op Bokt hoeveel jonge meiden gewoon echt niet genoeg eten...![]()
(En 3 boterhammen per dag? Lijkt mij echt niet gezond voor volwassenen en kinderen van een jaar of 10 en ouder, als je dat als voornaamste ontbijt en middageten hebt. Bedenk dat te weinig eten ook flinke gevolgen kan hebben voor je stofwisseling, waardoor je de problemen soms alleen maar vergroot.)
Ik vind dat zorgwekkend, en dat is iets waar je zorgvuldig mee om moet gaan, niet door er een losse opmerking in te fietsen. JUIST als je autoriteit hebt is dat belangrijk.
En mightymike: ik geloof dat je onderschat welke impact zoiets op kinderen kan hebben. Wat jij nu allemaal verzint is bovendien heel nadrukkelijk niet wat er beschreven werd. Dat is een hele andere situatie, maar die verzin je nu zelf en was niet het voorbeeld dat genoemd was.
MightyMike schreef:Voor een kind of een volwassene? Maar idd zo zie je maar weer, ieder zijn eigen eetpatroon. Mijn dochter ga ik niet verbieden om af en toe een broodje meer te eten hoor, maar om van 4 broodjes een gewoonte te maken, hoeft voor mij niet.
Shadow0 schreef:MightyMike schreef:Wanneer je als klein kind al een verkeerd eet/bewegingspatroon aan geleerd hebt gekregen, is het veel moeilijker hier later van af te stappen.
In welk geval het ook alleen maar zinnig is om dat met de ouders op te nemen, en niet met de kinderen. Die hebben immers weinig aan een eenmalige opmerking. Juist daarom heb je minstens een redelijk plan nodig.Citaat:Dan lijkt het me alleen maar positief om er vroeg op gewezen te worden en er wellicht met kleine stapjes wat aan kan doen dan denken dat het allemaal wel mee valt, het is maar een beetje te veel.
Ook als het gevolg is dat kinderen bang worden om te eten en daardoor in de problemen krijgen? Lijkt mij een kwestie van afweging. Persoonlijk denk ik dat een eetprobleem (dus echt richting binge-eating of anorexia ofzo) een veel groter risico is. En ongezond afvallen ook. En als je ziet op Bokt hoeveel jonge meiden gewoon echt niet genoeg eten...![]()
(En 3 boterhammen per dag? Lijkt mij echt niet gezond voor volwassenen en kinderen van een jaar of 10 en ouder, als je dat als voornaamste ontbijt en middageten hebt. Bedenk dat te weinig eten ook flinke gevolgen kan hebben voor je stofwisseling, waardoor je de problemen soms alleen maar vergroot.)
Ik vind dat zorgwekkend, en dat is iets waar je zorgvuldig mee om moet gaan, niet door er een losse opmerking in te fietsen. JUIST als je autoriteit hebt is dat belangrijk.
En mightymike: ik geloof dat je onderschat welke impact zoiets op kinderen kan hebben. Wat jij nu allemaal verzint is bovendien heel nadrukkelijk niet wat er beschreven werd. Dat is een hele andere situatie, maar die verzin je nu zelf en was niet het voorbeeld dat genoemd was.
....de reden dat ze nooit bij het CB is geweest is dat we de eerste 4 jaar van haar leven in Duitsland gewoond hebben en alle controles daar via de huisarts liepen en waar ze ook alle benodigde entingen gehad had....eenmaal in NL aangekomen kregen we een enorm dikke enveloppe met allemaal entingsopdrachten...gevraagd waar dit voor nodig was...het CB kon niet controleren of ze ooit entingen gehad had dus moest ze maar een speldenkussen worden...gezegd dat ze alle entingen gehad heeft en dat het hen geen moer aangaat...bij de huisarts overlegd en hij heeft sinds die tijd alle entingen gedaan en ik heb ze gewoon bij mijn ziektekostenverzekering gedeclareerd...