Bokt.nl

MightyMike schreef:

Die verantwoordelijkheid kan ik echt niet zien om bij het cbs neer te leggen Shadow0.

Shadow0 schreef:

Natuurlijk maak je die keuze als ouder uiteindelijk zelf, en ik hoop dan ook dat ouders dat ook durven.

Maar het cb heeft een professionele verantwoordelijkheid! Als zij niet in staat zijn om zorgvuldig te adviseren, inclusief uitleggen hoe hun adviezen moeten worden gewogen, dan doen zij hun werk niet goed. HOE ouders dat ook opvatten, hoeveel eigen keuze ze ook hebben, het cb vervult z'n functie dan niet goed. En dat vind ik een probleem. Dat vind ik een verspilling van energie, want het frustreert ouders en kinderen, en dat levert niks zinnigs op.

truus1970 schreef:

Dakotah schreef:

Oh ja, consultatiebureau...... Enig!!
Ben er diverse keren kokend weg gekomen.
Inderdaad altijd commentaar.
Verder hebben ze nooit antwoord op een simpele vraag.
Het enige antwoord wat je dan krijgt is, oh we hebben wel een cursus.
Onze dochter moest voor de gehoortest, was verkouden, dus doof aan het ene oor.
Prima nieuwe afspraak, was ze weer verkouden, resultaat doof aan het andere oor, oor wat de keer ervoor niet goed was was nu wel goed.
Dus ik moest maar even naar het hoofdbureau. Ik zei, lijkt me niet nodig.
Oh nee zei ze, met een kwaaie kop.
Ik zei nee, nu is ze rechts doof, vorige keer links, dus conclusie, als ze niet verkouden is, hoort ze gewoon goed.
Mens helemaal over de rooie, ja zegt ze dat weet ik niet welke vorige keer niet goed was dat staat er niet bij.
Wie is je huisarts, dan zal ik even melden dat je niet naar het andere bureau gaat.
Pfff, echt belachelijk, verder nooit weer wat van gehoord trouwens.

Mijn dochter was een keer gevallen, waren we ook op bureau, bij de arts.
Ze had een beetje een dikke lip en schaafplekken.
Dus die arts vraagt zo, hoe dat kwam.
Ik wil antwoord geven, tuut tuut zegt ze, ik wil het van haar horen. (dochter was bijna 2 kon niet altijd begrijpelijk praten).
Pfff ze keek me aan alsof ik het kind zelf in elkaar had gemept.
Maar verder ging ik braaf heen, en verder ene oor in andere oor weer uit.
Ben overigens door verhuizing wel bij drie verschillende geweest, en overal zaten van die krengen, volgens mij worden ze er op geselecteerd.

Ik kan me voorstellen dat je hier kwaad om wordt. Maar aan de andere kant, op deze manier is er wel kans dat mishandeling naar voren komt. Houd dat voor ogen en laat je kind lekker vertellen. Eigenlijk is dat een positief stukje van cb.

Zelf had ik al een paar keer aangegeven dat er wat met mn zoontje was. Wat heeft mn kindje???

Niks alle kindjes zijn wel eens druk..daag, kon ik weer gaan. Blijkt dat hij wel klassiek autisme heeft met kenmerken van adhd.
Pas toen ik verhuisd was en naar een nieuw cb ben gegaan, zagen zij het gelijk en werden we doorgestuurd naar huisarts en kwam er goede hulp.

zonnebloem18 schreef:

Ik kan me ook goed voorstellen dat je als onzekere nieuwe ouder het moeilijk vind als er iets gezegd wordt waar je je twijfels bij hebt en het lastig kan zijn jou mening dan in te brengen als onervaren ouder.
Toch vind ik dat je als moeder ten alle tijden naar je instinct moet luisteren.
Ben benieuwd, ik ben inmiddels 22 weken zwanger en wil ook wat alternatiever gaan opvoeden (borstvoeden op vraag, rapley, dragen, alternatief enten enz.) mijn vriend heeft nu al zin in de discussies .

Precyll schreef:

Schoolartsen zijn soms net zo erg.....mijn 11 jarige dochter sport veel (fotos in mijn profiel) mijn man weegt 70 kg bij 185m ik weeg 60 kg bij 172 en ook zij is slank maar eet net zoveel als mijn man en een keer zoveel als ik.....zegt de schoolarts dat ze meer en beter moest eten want ze had ondergewicht.....mijn dochter antwoordde doodleuk, ik lust geen snoep en ik eet genoeg...

Toen was mijn 11 jarige neefje aan de beurt. Die jongen is ietsjes stevig maar zeker niet dik. Zegt de schoolarts doodleuk dat hij obesitas heeft, die arme jongen heeft 3 dagen bijna niks gegeten van angst. Mijn schoonzus is boos weggelopen

Mioux schreef:

Precyll schreef:

Schoolartsen zijn soms net zo erg.....mijn 11 jarige dochter sport veel (fotos in mijn profiel) mijn man weegt 70 kg bij 185m ik weeg 60 kg bij 172 en ook zij is slank maar eet net zoveel als mijn man en een keer zoveel als ik.....zegt de schoolarts dat ze meer en beter moest eten want ze had ondergewicht.....mijn dochter antwoordde doodleuk, ik lust geen snoep en ik eet genoeg...

Toen was mijn 11 jarige neefje aan de beurt. Die jongen is ietsjes stevig maar zeker niet dik. Zegt de schoolarts doodleuk dat hij obesitas heeft, die arme jongen heeft 3 dagen bijna niks gegeten van angst. Mijn schoonzus is boos weggelopen

jezus dat ze dat mogen zeggen waar t kind bij is...vind dat soort dingen moet je tegen de ouders zeggen, niet tegen een kind vlak in of voor de puberteit pfff!! nu klagen ze tegenwoordig al snel over obesitas of dergelijke vind ik

DatBenIkNou schreef:

Ligt eraan hoe?! Waarom zou een arts dat niet op een goede manier kunnen uitleggen waarom je moet bewegen en wat goede voeding is??

DatBenIkNou schreef:

Een goede arts weet heus hoe hij dit positief kan brengen, zonder een kind meteen een nog groter complex aan te praten. Je kan er niet omheen dat ze wél informatie hierover moeten krijgen. Als je het brengt als 'ik ga jou helpen' kan een kind na zo'n gesprek juist sterker worden en er iets positiefs uithalen.