Idee voor een Wiki artikel? Lees in dit artikel hoe je kunt helpen!

Tennessee walking horse

Uit Bokt

Ga naar: navigatie, zoeken
Tenessee Walking Horse
TennesseeWalkingHorse.jpg
StandfotoTenessewalkinghorse.jpg
Stokmaat: 1.32 - 1.62 meter
Kleur: Alle enkelvoudige kleuren
Land van herkomst: Amerika
Link naar stamboek: http://www.twhbea.com/

Het Tenessee Walking Horse is een gangenpaard uit Amerika dat in Nederland relatief weinig voorkomt.

Geschiedenis

Het ras is in het midden van de 19e eeuw ontstaan uit Narragansett, Canadian Pacer, Standardbred, Volbloed Morgan, en American saddlebred paarden. Het ras werd toentertijd veel gebruikt op de uitgestrekte katoenplantages in het zuiden van de VS. Men had een paard nodig dat lange afstanden af kon leggen, terwijl de ruiter comfortabel kon zitten.


Exterieur

De Tennessee Walker is een licht (show-type) tot middelzwaar (‘plantage’-type) gebouwd gangenpaard. Het ras is ook middelgroot (1.50 – 1.60) en daarmee één van de grotere gangenpaardenrassen. Ze hebben meestal vrij grote hoofden, met een rechte tot bolle neuslijn. Soms echter komen ook veel verfijndere types voor, met bijna een Arabische uitstraling. Verder heeft de TWH een lange schuine schouder, een korte rug met sterke lendenen en een licht aflopend kruis. De onderlijn is meestal langer dan de bovenlijn, zodat de achterbenen goed onder kunnen treden.

Gangen

De klassieke gang van het Tenessee Walking Horse is de flatwalk, eigenlijk gewoon een snelle stap, tot 12 km/u, waarbij de achterbenen ver onder- en overtreden. De voorbenen vertonen daarbij een matige knieactie. Karakteristiek is daarbij het knikken van het hoofd op de maat van de stappen. De paarden kunnen die flatwalk verder uitbouwen tot een running walk, waarbij de snelheid kan oplopen tot 20 km/u. De beenzetting verandert dus niet, het enige verschil tussen flatwalk en running walk is de snelheid, en de knieactie. Die wordt hoger naarmate de snelheid oploopt. Verder hebben TWHs een zeer comfortabele galop, de zgn. canter. De meeste kunnen eveneens goed draven, maar die gang wordt niet aangemoedigd. Er zijn ook nog andere gangen die door sommige paarden worden beheerst: rack (het Amerikaans voor tölt), fox-trot (een gebroken draf waarbij het achterbeen nét iets na het diagonale voorbeen landt), en stepping pace (een gebroken telgang, waarbij het voorbeen nét iets later landt dan het laterale achterbeen).

Karakter

Het Tenessee Walking horse is een alert, goed gemanierd werkwillend paard met een respectvolle, meewerkende instelling. De paarden zijn vriendelijk en mens-geörienteerd en willen hun ruiter of baas graag een plezier doen. Ze zijn toegewijd en goed van vertrouwen - en goed te vertrouwen - en kunnen een sterke band opbouwen en goed samenwerken met hun berijder.

Gebruik

Het is een rustig en braaf gebruikspaard, in staat dagenlang onder de man flinke afstanden af te leggen, maar ook bereid een uur ‘geparkeerd’ te staan wachten. Daarvoor wordt deze paarden geleerd hun achterbenen ver naar achteren te strekken, waardoor ze niet direct weg kunnen stappen. In de VS worden deze dieren op speciale shows in vooral flatwalk en running walk geshowd. Het paard wordt daarbij in Engelse outfit geshowd, met vaak hele typische ‘flat saddles’. De ruiters zitten daarin ook erg achterin het zadel en zijn gekleed in een kostuum, geen rijkleding. D De trainingsmethodes hiervoor zijn niet altijd even netjes. Soms worden de paarden van extra zwaar beslag voorzien en worden de hoeven extra lang gelaten, om een extreme voorbeen actie te forceren. Ook kan 'Soring' voorkomen, de voorbenen van een paard worden dan ingespoten met een chemische stof die irritatie en pijn opleverd, hierna wordt het been ingepakt in plastic, waaromheen weer kettingen worden gebonden. De irritatie van de chemicaliën wordt dan verhevigd door de warmte en de kettingen die tegen de pijnlijke plekken aanliggen. Gelukkig is het besef dat dit niet meer kan ook in de VS aan het doordringen, en wordt er hard aan gewerkt om deze methodes te verbieden, in Europa is het al verboden.[1] Naast de traditionele shows doen TWHs het ook prima in Western wedstrijden – in plaats van jog tonen zij dan een ‘intermediate gait’ bijvoorbeeld rack – en in Endurancewedstrijden. [2] [3]


Foto's

Bronnen, referenties en/of voetnoten

  1. http://bridlepath.wordpress.com/2006/09/24/bridlepath-hall-of-shame-the-big-lick-twh-industry/
  2. http://www.twheurope.com/NEW/index.php?language=NL
  3. http://www.twhbea.com/