Geplaatst 2005 en 2006 zijn voor Duncan geen geweldig jaren geweest. Hij heeft echt vanalles gehad, had de dierenarts keer op keer weer op de stoep staan.
Gelukkig gaat alles nu goed, behalve zijn oog. Die schade blijft.
Het is van de ene op de andere dag zomaar blauw geworden, eerst begon het onderaan, en later was zijn hele oog helemaal blauw.
Ondertussen heeft het alle vormen gehad en heeft hij allerlei medicijnen, druppels en zalfjes gehad.
Er hebben wel 6 dierenartsen naar gekeken in de loop der tijd, maar niemand wist wat het was.
Nu wilden ze het bovenste laagje hoornvlies eraf halen en dan zijn oog dichtnaaien. Het was een poging, maar kon ook verkeerd uitpakken. Dat heb ik niet laten doen. Ik had er absoluut geen goed gevoel over.
Nu was het na verloop van tijd, met behulp van wat zalf, een stuk verbeterd. Het blauwe zat nu alleen rondom. Niet meer in het midden, en Duncan kon er duidelijk weer wat mee zien.
Nu zij mijn hoefsmid dat ik toch nog maar eens met de DA moest gaan overleggen voor wat andere zalf, hij was ervan overtuigd dat het beter kon. Dat heb ik dus gedaan, en ik heb een of andere zalf gekregen die eigenlijk voor koeien is met een onsteking oid. aan de uier. Wonderbaarlijk. Het blauwe verdween echt een heel stuk. Maar ik mocht de zalf maar tijdelijk geven. Daarna kwam het dus weer stukje bij beetje terug.
Zou heb ik steeds beetje aangemodderd. Af en toe die zalf gegeven, en dat werkte best redelijk.
Nu kwam er gister een oogarts op de kliniek, dus ik ben met Duncan daar naartoe gegaan. Wat een gedoe, Duncan is absoluut niet gewend om in de trailer te staan. Helemaal bezweet kwam meneer aan.
De oogarts heeft er naar gekeken. Ze weet niet precies wat de oorzaak is, maar er was geen drukverschil in beiden ogen, dus dat was heel positief. Wel kon ze zien dat hij met dat oog minder kan zien, hij heeft een ontsteking in het oog gehad, maar dat is nu allemaal helemaal rustig.
Een van de dierenartsen die Duncan helemaal in het begin behandeld heeft, was erbij. En was ontzettend verrast. Hij vond het een enorme verbetering.
En we moeten gewoon verder gaan met hoe we bezig waren. Af en toe die zalf erin om de boel stabiel te houden. Als het zou veranderen moesten we meteen contact opnemen, maar ze hoopten dat dat niet zou gebeuren.
Jeetje, was best opgelucht. De bevestiging dat alles nu rustig is. Alle onstekingen weg zijn. En dat we het op deze manier stabiel kunnen houden.
Zal eens kijken of ik er een foto van kan maken, zoals het er nu uitziet.
Geen tranen meer, geen knijpend oog. En hij kan er duidelijk weer wat mee zien.
Ben opgelucht. Hopelijk gaan de komende jaren weer gewoon voorspoedig. Al die tegenslagen ben ik nu wel zat!Maar meneer zit tegenwoordig weer kiplekker in zijn vel!
