Geplaatst Wat is er aan de hand? Zaterdagochtend had ik weer westernles. Jes was erg actief en vrolijk, dus lekker bezig gegaan. Na een kwartier zakte ze helemaal in, sloom, stijf en niet meer willen lopen. Afgestapt en met haar gaan stappen om haar weer op adem te krijgen, ze zweette flink en was verschrikkelijk stijf. Naar stal gelopen en de DA gebeld, hij dacht aan accute spierbevangenheid. Daar ze al wat opknapte is hij niet meteen langsgekomen, maar moest ik maandag weer even bellen hoe het ging.
Ik haalde me ondertussen van alles in m'n hoofd, het artikel in de Bit over Atypische Myopathie nog vers in het geheugen. 's Avonds thuis had ik al de meest vreselijke rampscenario's uitgedacht, die allemaal eindigden met dat ik me over Jes haar levenloze lichaam boog
Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, vanochtend toen ik op topsnelheid aan gefietst kwam, stond mevrouw rustig bij de kuilvoerbaal, en keek me aan van "HA! daar is het eten!"
Met haar wezen wandelen, en ze is nog wel stijf, zeker op het verharde, maar op zachte grond loopt ze al makkelijker. Ook was ze fit genoeg om me al bokkend de dijk op te sleuren
Waarschijnlijk heeft ze maandagziekte (gehad); inspanning na een periode (week) van rust, ze heeft er in ieder geval alle symptomen van. Morgen even de DA bellen en kijken wat hij ervan zegt.
Tel dat bij het zand in haar darmen op, en je snapt dat ik al twee weken slecht slaap, constant ongerust ben en het liefst elke dag langsvlieg. overigens gaat het met het zand al goed, ze is nou dol op het lijnzaadslijm, al weer flink actief en weer haar eigen zelf.
Maar pffff... een paard hebben is leuk, maar het is zo slopend als ze ziek zijn...
maar over het algemeen genomen gaat het wel beter! 
Of het stug doorlopen heeft het goed gedaan. 
(kan dr over meepraten hoor hihihi) 
" 
rustig aangedaan, maar de paar keer dat we aandraafden wou Jes stiekem wel een beetje harder 
