Geplaatst 
), is niet zo'n knuffelpony. Hij is echt typje no-nonsense, en "aan mijn lijf geen polonaise". Poetsen is prima, mits het niet te lang duurt, wassen, knippen e.d vindt hij vreeeeeeselijk... Dan gaat hij staan drentelen en irritant staan doen, wat mij dan weer irriteert, waardoor ik er al snel genoeg van heb...Gisteravond kwam ik op stal, gewoon even hallo zeggen en een appeltje voeren. Meneer zat onder de blubber, en ik met mijn goeie bedoelingen wilde die er even af gaan borstelen (niet dat het veel zin heeft als je s'ochtend weer een blub-wei ingaat met vriendjes...
). Dus ik begin met borstelen, zijn borst, zijn voorbeentjes, en Sheek stond maar tegen me aan te neuzen. Hij heeft een ongezonde intresse in plastic, dus ik poetste onverstoorbaar verder. Tot ik bij zijn achterhand kwam. De oortjes gingen in een vrij platte stand en hij keek me chagerijnig aan...Okay, dan niet. Geen probleem! Ik ging zijn nek maar weer poetsen, maar hij draaide bij, drukte zijn koppie in mijn armen en bleef staan. Afwezig veegde ik wat met de borstel over zijn hoofd, erop bedacht dat hij dit soort dingen meestal alleen doet om de klep van mijn jaszakken te pakken. Hij leunde echter een beetje tegen me aan, zijn oogjes halfdicht...
De Maflinger in de andere stal liet een knetterende scheet en we keken beiden verstoord op. Ik keek even snel of er wel mest in de stal lag (ze is sinds kort op dieet, je weet maar nooit...). Er lag een keurig hoopje stevige drollen, en ik keerde terug naar mijn Haarbal. Hij duwde zijn neusje weer tegen me aan en zuchtte zacht toen ik hem boven zijn ogen en op zijn wangen aaide! Ik was verbaasd, maar maakte natuurlijk van dit moment gebruik! Na een minuut of tien heerlijk rustig samen te hebben gestaan, werd het tijd om naar huis te gaan...
Ik stapte zijn stal uit, deed de boxdeur achter me dicht, en leunde nog even over de rand. Sheek stak zijn hoofd naar het mijne en blies op me (de eerste keer in 6 jaar!). Ik blies terug, en zo bliezen we nog een aantal maal in elkaars neusgat, voordat hij het voldoende achtte en weer verder ging met zijn hooi...
In een halve roes ben ik naar huis gefietst... In de zes jaar dat ik Sheek heb, is hij nog nooit in zo'n kroelerige bui geweest, en normaal gesproken gaat hij flemen als je tegen zijn neus aanblaast! Heeeeeerlijk! Ik ben altijd ZO jaloers op mensen met kroelponies... en nu heb ik een Sheek-kroel-ervaring!
Nog steeds verliefd! 
Hendrik is opzich wel een kroeltinker, ik ging een keer in kleermakers-zit op Hendriks stalmuur zitten, legt hij zijn hoofd erin met z'n oogjes dicht, en zo bleef het een minuut of 10 doorgaan. Heerlijk 
) Maar er is inderdaad dus hoop voor de mensen met niet-knuffel-Tinkers! 
