Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
. Vandaar nog maar geen kleintjes in de buurt.
) Ze let zelfs dan op, als Jaimy voor haar langs loopt, stopt ze gelijk met eten omdat ze bang is dat ze ervanaf gezet wordt. Ze is denk ik superonderdanig....

Nu ze door heeft dat Jaimy toch ook wel aardig blijft zitten, gaat ze nu ook iets sneller naar beneden, wel heel voorzichtig, maar gewoon wat sneller. Hihihi gewoon zo apart dat ze dat voelen.
Ik vind het juist zo'n lief gezicht (mijn schoonmoeder was allang bang geweest dat er een hap uit zijn hoofd wordt genomen)
Daarom hou ik ook zo van dieren, mensen denken dat ze zo dom zijn, maar ondertussen weten ze dondersgoed wat ze doen
Noa heeft bij mij ook wel de neiging als ik haar uit de wei (ze staat nooit op stal) om haar hoofd weg te draaien voor het halster. Ze staat dan nog et eten en heeft dan zoiets van "je wacht maar ff ik sta nog met een pluk hooi in mn mond" doet Jaimy het, dan doet ze zelfs haar hoofd naar beneden...
doggiezzz schreef:zo;n groot beest of het een hondje is hahaha


Tijdens zo'n bui moest ik van de lesgeverd snel een andere pony ophalen en zelf mijn cap en zweep meenemen
Andere pony opgezadeld (komisch genoeg: kleinzoon van Isis
) en moest ik met Isis even in de les mee rijden.
in "Ohoh.... nou moet ik aan het werk
"



Citaat:desnoods over de fiets heen
, ik heb zelf nét zo'n ervaringen. "Vroeger"
, toen alleen onze oudste nog maar geboren was, gingen we vaak met z'n drietjes (manlief, zoonlief en ik) naar het bos, ik zat dan op Keeva en manlief liep met de buggy mee. Onderweg wisselden we dan altijd even, ging Frits even een stukje op Keeva en liep ik met de buggy mee. En dat begon dan al vanaf het moment dat hij er op wilde stappen : Keeva deed een stapje naar voren, stapje naar achteren, stapje opzij, terwijl manlief er huppend met 1 been in de stijgbeugel achteraan kwam ...
ook als hij er dan opzat, opeens wegspringen, met haar hoofd in de struiken gaan staan, niet vooruit te branden zijn ... zetten we dan daarna de kleine erop, dan was ze werkelijk poeslief ... bleef nét zo braaf staan tot kleine erop zat, liep heel voorzichtig, alsof ze maar zo bang was dat er iets met dat kleine mensje op haar rug zou gebeuren ...

