
Ik heb Lizzy te koop gezet, niet omdat ik haar perse kwijt wil, maar omdat ik niet "verder kom" met haar. Het rijden lukt me gewoon niet met haar, ze schiet steeds weg in rengalop en ik ben niet zeker genoeg om dit op te vangen. Als ze maar iets engs ziet, dan schiet ze al weg. Ik vind het gewoon zo rot voor haar, dat ze door mij juist onzeker wordt. Want qua omgang gaat het super maar met rijden niet. Ik heb gewoon niet zo'n hoog niveau met rijden, dat ik haar bijvoorbeeld niet kan terug brengen als ze weer eens in angst wegschiet in rengalop, en als ik dan weer eens naast lig, dat is nou niet echt bevordelijk voor haar zelfvertrouwen. Mijn haflinger schoot ook weleens weg, dat maakte me nooit uit, die kreeg ik zo weer terug, maar Lizzy doet het uit pure angst en dat maakt haar zo sterk en mij zo onzeker, dat ik niet eens meer in draf durf... dit schiet niet op zo, al denkt iedereen nu maar dat ik "zomaar" mijn paarden wegdoe, maar dat is echt niet zo.
Ik ben wel al "trots" op mezelf dat ik haar daar "gered" heb en dat ze nu al een stuk verder is qua ontwikkeling. Ze kent nu de paardentaal, begint mensen te vertrouwen en zelfs mannen mogen haar nu aanraken. Achterhoeven dan nog niet, maar zelfs daar ben ik nog meebezig, ik geef niet zomaar op. Maar ik vind wel dat ik eerlijk moet zijn tegenover mezelf en tegenover haar, zo gaat het gewoon niet lukken. Ik wil haar niet verpesten doordat ik zo onzeker ben.
Ze hoeft trouwens niet gelijk weg, ze staat niet in de weg, ze heeft het heerlijk naar haar zin op de wei en met de aandacht die ze van mij en de kids krijgt. Voorlopig ga ik met haar wandelen langs de weg, dat gaat ook al beter, lekker oefenen met haar achterhoeven en ook met rijden. Al is het maar in stap, dan bouwen we toch weer aan het zelfvertrouwen...
Ze heeft nu weer een heel lief vriendinnetje, waar ze helemaal gek mee is, de tinker Noa. Een hele lieve goedzak, die nu ongeveer 5 maanden drachtig is. Ik heb haar pasgeleden met Dianne opgehaald, zodat mijn odchter ook kan rijden. Dit gaat trouwens super. Ze heeft zelfs al langs de weggelopen met Noa. En voor mij is het goed dat ik op Noa wat meer zelfvertrouwen krijg, zodat ik ook op Lizzy misschien wat meer ga durven.
Daarom staat mijn onderschrift er al een poosje, waarom maak ik verkeerde beslissingen en moet ik daarna weer moeilijke beslissingen nemen....
Al was het voor mij wel de bedoeling dat Lizzy zou blijven. Maar dit is niet eerlijk tegenover haar.
het is heel moeilijk als verstand en gevoel niet op één lijn liggen..
...mischien erg hard maar deze merrie heeft een speciaal plekje in mij hart en ik zou het niet kunnen aanzien als ze binnen korte tijd op MP zou staan(en ik heb haar niet gekocht omdat ik wist dat ik haar nu niet kan geven want ze nodig heeft....100% aandacht en tijd ).