Shayla heeft ook artrose , bij haar zit het in de beide voorknieën. Waarschijnlijk is het ontstaan door stijve kootgewrichten waardoor ze haar benen verkeerd is gaan gebruiken.
Shay is nu ong. 8 jaar.
Het is bij Shay nu zo'n 2 jaar (geloof ik) bekend. En eigenlijk is het bekend geworden doordat we ergens anders voor naar de kliniek in Bodegraven gingen. Tijdens onderzoeken daar vonden ze dat ze haar ene voorbeen niet zo lekker meenam. Dus voor de zekerheid zijn er toen ook foto's gemaakt van allebei haar knieën en daar kwam dus uit dat ze artrose heeft. Waar we uiteindelijk voor gingen was niets mee aan de hand.
Toen ik het net gehoord had zag ik Shay zowat al aan de slachthaak hangen (om het even zo te zeggen) Dacht dat m'n wereld instorte , en dan ook nog eens de tegenstrijdige adviezen die je mee kreeg...Ik durfde op een gegeven moment ook niets meer met haar te doen , bang om nog meer schade te veroorzaken als ik iets verkeerd deed. Dus ook Shay heeft een aantal maanden op rust gestaan , voordat ik zelf weer aandurfde iets met haar te doen. Wat vond ik het eng om weer rustig aan te beginnen met lessen....
Volgens de kliniek in Bodegraven was het een optie om gewrichtinjecties te proberen. Dit is 2 x gebeurd bij haar en dat laat ik ook nooit meer doen. Wat een ellendig iets voor je paard en resultaat was nauwelijks te merken. Ook heb ik nog een hele tijd geprobeerd om Primeval bij te voeren , maar ook hier was geen resultaat van te bemerken , niet in de beweging en ook niet in vermindering van pijn. Wat niet wil zeggen dat jouw paard er geen baat bij kan hebben hoor !
Wat bij Shay wel werkt zijn lichte pijnstillers , maar die voer ik eigenlijk alleen maar in de winter bij en heeft ze dus ook al 3 kwart jaar niet meer gehad.
Momenteel staat ze op ijzers (vanwege de buitenritten) en heeft ze alleen voor rubbertjes ertussen , verder geen poespas.
Eigenlijk doe ik nu gewoon nog bijna alles met Shay , dressuur (zie onderschrift
) , buitenritten en mennen. Alleen springen doe ik niet of heel erg weinig met haar (en dan nog alleen op een goede bodem, ik heb het laatste jaar welgeteld 2x gesprongen met haar en dan ook nog eens lekker laag
). Met buitenritten moet ik rekening houden dat ik niet met haar in de berm kan rijden vanwege het vele struikelen wat ze doet.
Ik kijk echt per dag aan hoe het gaat en wat ik kan doen met haar. 'sZomers heeft ze weinig tot geen last , maar nu het kouder en vochtiger word merk je toch dat ze weer iets minder goed gaat lopen , maar gelukkig nog lang niet zo erg als dat het is geweest.
Verder hebben we echt veel baat gehad bij de overgang naar de andere manege sinds een half jaar. Shay is veel meer haar achterhand gaan gebruiken waardoor ze haar voorkant meer ontlast. En het gaat steeds beter !
Sinds Shay drachtig is loopt ze helemaal prima en ik hoop dat de dracht haar ook goed de winter door helpt (om het even zo te zeggen)
Soms heb ik best wel eens zelf weer een dipje hoor , zeker als ze na een goede periode een slecht dag heeft. Dan kan ik echt wel janken , en dat doe ik dan ook gerust hoor
Het ergste eraan vind ik dan altijd dat je ziet en weet dat je paard pijn heeft , maar dat je er gewoon niks aan kan doen om het op te lossen. De machteloosheid van het niets kunnen doen , ook al wil je nog zo graag , echt een ramp vind ik dat.
Gelukkig heb ik vorig jaar een zekerheid gekregen dat ik goed bezig ben met haar op de manier hoe ik het nu doe. Ik heb toen controle foto's laten maken waarop bleek dat het in het ene been stil staat en in het andere been ook zeer weinig verandering is.Wel was er in 1 been een scheurtje ontstaan in het artrose gedeelte wat een groot deel van de pijn veroorzaakt. Er is toen nog een keer tegen mij gezegd dat er nog maar heel weinig kans zou zijn dat ik ooit nog normaal met haar kon rijden. Dus dan kan je je misschien een beetje een voorstelling maken van hoe de foto's eruit zagen volgens die DA.
Maar goed , wat noem je normaal rijden...Natuurlijk heeft Shay ook met dressuur haar beperkingen. Ik weet dat ze in korte wendingen en bochtjes een paar pasjes maakt die onregelmatig zijn. En als ze aan het eind van de les moe is begint het struikelen weer en zakt ze wel eens spontaan door d'r knie heen (aan d'r slechtse been) , ook zie je wel een tijdens het longeren dat d'r slechte been een soort van "blijft hangen" (alsof hij tijdens het lopen vast schiet)
En het belangrijkste van alles , vooral in beweging houden. Ik weet dat als ik Shay 2 dagen stil zet dat ze dan veel stijver is en dat alles ook veel moeilijker gaat. Zo lang het gaat loopt ze lekker in de wei en blijf ik met haar lessen , als ze straks de wei niet meer in kan krijgt ze haar dagelijkse uurtjes uitloop op het koeienpad, wat voor weer het ook is. Bewegen, anders word ze alleen maar stijver. Of van de winter het lessen nog gaat lukken weet ik nog niet , maar daar spelen meerdere dingen in mee dan alleen maar de artrose
Geloof dat dit het wel zo'n beetje is wat ik kwijt wou