Ik heb heel veel problemen gehad met Kyra van het terrein af krijgen om te rijden.
Nu was ik eindelijk zo ver dat ik alleen, zonder dat een ander paard of persoon mee moest het terrein af kon. Ik was er zo ontzettend blij mee, eindelijk kon ik bosritjes maken wanneer ik wilde en alles ging eindelijk de goede kant op. Woensdag ben ik weer een bosritje gaan maken, het begon al bagger want Kyra wilde een paar keer omdraaien en naar huis, ze was erg gespannen en al twee dagen een beetje schrikkerig wat ze anders nooit is. Nou kan ik me eigenlijk niks herinneren van wat of hoe het gebeurd is, maar het komt er op neer dat ik op een gegeven moment flauw ben gevallen en vervolgens ook head-first van Kyra ben gevallen. Ik heb nu een hersenschudding en de spieren in mijn nek hebben een enorme klap gehad, logisch ook want normaal gesproken span je je spieren als je valt, maar omdat ik al buiten bewustzijn was waren die spieren niet gespannen en kwam die klap harder aan (gelukkig niet gebroken, daar waren ze in het ziekenhuis nogal bang voor). Ik heb geen idee hoe lang ik daar gelegen heb, dat vind ik echt een heel naar idee trouwens. Toen ik wakker werd stond Kyra gelukkig een klein stukje verderop, ik ben echt blij dat ze er niet vandoor is gegaan, dat ze bij mij bleef en niet naar huis is gegaan!
Ik heb nu wel de schrik goed te pakken, er kan zoveel misgaan, brrr. Ik weet nu niet meer of ik nog wel alleen (bos)ritjes durf te maken. Ik weet helemaal niet meer hoe ik nou verder moet, want altijd als het de goede kant op gaat gaat alles ineens helemaal mis. Ik ben het even helemaal kwijt