Eerst en vooral. Heel erg mooi gezegt Christa. Niemand hier zou het beter kunnen verwoorden denk ik 
Citaat:
Aan wegbrengen/ verleasen heb ik ook wel gedacht, maar dat vind ik ook moeilijk: het is en blijft toch mijn paard en ik vertrouw eigenlijk niemand. Stel dat ze een ongeluk krijgt of blijvend kreupel raakt? Dan zit ik er mooi mee en ook al was het mijzelf overkomen, dan is het een ander overkomen...
Inderdaad. Ik denk dat ik het persoonlijk ook nooit zou aandurven. Omwille van al de risico's..
Citaat:
(Shak) is het wel jouw droompaard. Als dat zo is, dat het je droompaard is, dan zou ik die NOOIT verkopen, nooit! Je droompaard krijg je niet zomaar en koop je ook niet zomaar weer terug
Vandaag ben ik op buitenrit geweest. Toevallig heb ik hier met x (eigenaar van stallen) over gepraat. Die zei dat ik zoo een fantastisch paard had. Dat ik haar nu al in de padock meester heb gekregen, in de weide (lesgebied), en dat het mij nu ook zou moeten lukken om haar klein te krijgen op buitenrit. (Ik heb hier wel verteld dat ik 1x huilend van m'n paardje kwam. En sinds dien les krijg. Vandaar het klein krijgen) Vandaag ging het echt ZOO super. Het is me eindelijk gelukt. Ze ging er niet vandoor. Althans 2x proberen, maar ondanks al de moeite,lessen, vertrouwen is het me gelukt. En je weet niet hoe vrolijk ik hier van ben.
(ondertussen nog altijd) En x vertelde me dus dat ik zoo een super paardje gaat, zo eerlijk, zo mooi, dat ik ooit enorm veel aanbiedingen zal krijgen om haar te verkopen. Met veel winst. Maar dat ze vond dat ik het nooit zou mogen doen. Omdat ik nooit meer zo een paardje tegen kom. Tja dan word je echt blij als je zoiets hoord. Geena is mijn droompaardje. En ik heb haar nog niet erg lang. Maar ik zou geen leven meer willen (je weet wat ik bedoel, neem het niet te letterlijk) zonder haar. Nu besef je nog niet wat het zal zijn zonder je tinkertjes. Maar zoals al is gezegt: lig eens s'avonds in je bed en vraag je af hoe het zou zijn zonder hun. Volgens mij heb je de beslissing dan vlug gemaakt. Hoe je hier over je paarden praat, hoe je je gevoel hier uitlegt. Ik denk dat het je zoveel moeite zou kosten om ze te verlaten.
Maar dit blijft jou keuze
Als je er echt op staat dat ze weg moeten gaan, (of dat het beter zou zijn) zorg dan in ieder geval dat je de mogelijkheid krijgt om ze nog te zien, om af en toe nog eens naar hen toe te gaan, of eventueel zelf eens een lesje met hen te nemen. Maar zolang het kan.. Blijf die super meiden bij je houden! Ze vermaken zich best in de weide hoor. (En zeker als ze samen staan!!)
Veel succes met je tinkers. En probeer gewoon de discussie aan te gaan met je ouders: Waarom je verantwoordelijkheid wil, Waarom je les wil, Waarom je dit of dat beter vind! Ik duim voor je!
Sorry voor de lange zever