Geplaatst: 03-04-06 12:57 lowara schreef:ze zit absoluut goed in haar vel. ze hinnikt ter bergroeting naar alles en iedereen, vroeger keek ze niet op of om als je haar ziet, dan zie je ook dat ze helemaal happy is.
Aan de ene kant vind ik het zo fijn voor haar dat ze eindelijk gelukkig kan zijn en gezond, omdat we daar al 6 jaar mee aan het klooien zijn geweest en je de ribben kon tellen elke winter.
aan de andere kant...als dit zo doorgaat zit in met een in mijn ogen onbetrouwbaar ( hetzij gelukkig en overactief) paard
Ik lees dus dat ze altijd te mager is geweest. Is inderdaad een karakterverandering omdat ze nu goed in haar vel zit. Dit zal zo blijven de rest van haar leven als ik aan mijn merrie Nikita denk. Die hinnikt altijd als ze me ziet, ook al ben ik een minuut daarvoor nog geweest. Zelfs toen ze vastlag in de stal hinnikte ze nog naar me ter begroeting. We hebben gewoon een enorme band met elkaar en Nikita oogt dan ook dolgelukkig. Wat wil je dan nog meer voor je paard ?? Dat is toch waar je als paardeneigenaar naar toestreef ?? Dat je paard gelukkig is ??
Als je beroepsmatig Lowara hebt, tja dan moet je ze zo rantsoeneren dat je haar ribben weer ziet. Dan kan Lowara weer als therapiepaard dienen, maar wil je dat ??
Op Nikita durf ik geen enkel kind en volwassenen te laten zitten.....
Op Sissi hebben al wel 30 jonge kinderen gezeten schat ik.....
Lowara voelt zich goed en laat dat nu duidelijk zien. Of je er blij mee moet zijn? Mag ik eerlijk zijn? Ik zou het in Lowara's geval wel zijn. Een beetje meer pit had ze van mij een heel stuk eerder mogen krijgen 
Een beetje meer eigen wil kenmerkt juist het paard. 
