Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-02-06 07:03

Re:

Geplaatst: 15-02-06 07:03

Dit heb ik nou ook!

*ga er nu niet uitgebreid op in, doe ik vanmiddag, m'n paardje moet eten

**Geplaatst**: 15-02-06 11:19

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 15-02-06 11:19

Toen ik Nikita kocht was er totaal geen klik. Het was een miezerig merrietje om te zien, zie foto: http://www.irishcobs.org/albums/StatieN ... .sized.jpg 8 maanden later zag ze er zo uit: http://www.irishcobs.org/albums/StatieN ... .sized.jpg

En nu? Een wereldpaard voor mij, vrienden voor het leven. Ze praat altijd tegen me op de gekste momenten. Zo ook gisteren grinnikte ze weer toen ik Sissi en Nikita aan het longeren was zonder longeerlijn. Ook grinnikte ze naar me toen ze in de stal vastlag tegen de muur. Gek paard.

Met Romy en Sissi heb ik een heel ander contact, 2 dochters van Nikita, maar die heb ik al vanaf dat ze veulen zijn. Dat contact kun je niet vergelijken. Daar heb ik vanaf het begin echt een band mee en het voelt alsof het een deel van mij is. Maar daar zou ik een heel ander contact mee hebben gehad als ik ze op 3-jarige leeftijd had gekocht. Ik denk dat het dan niet was geklikt later, omdat beide dames erg dominant zijn.

**Geplaatst**: 15-02-06 11:45

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 15-02-06 11:45

was niet eens van plan zelf een paard te kopen, maar zou 1 gaan leasen. Was op dat moment geen leasepaard vrij. Mocht zelf mee rondkijken naar een nieuw paard voor de manege/pensionstal, die ik dan zou kunnen leasen.

Was niet echt gecharmeerd van Tinkers, sowieso bont niet en zeeeeeker niet paarden met blauwe ogen.

M'n instructrice van de manege waar ik toen nog leste (in Winschoten) wist een leuk paard te koop staan. Net iets voor mij...braaf en mooi stevig (wilde zeker een stevig paard gaan leasen, ivm m'n eigen barokke

bouw)
Nou...ben benieuwd dacht ik nog. Wat is het voor een paard?
Ehhh...een Tinker (bonte) met 2 blauwe ogen!
Had al een afspraak gemaakt om te gaan kijken, dus nou ja, toch maar even kijken dan.
We kwamen om de hoek van de deur de schuur in, ik gluurde naar achteren in de schuur en PATSBOEM!!!!
Verliefd!!! Dit was 'm!
Heb hem 6 weken geleased ...foto van die periode...

http://www.members.lycos.nl/tinkerindy/ ... uw_WEB.jpg

... en toen vond ik eigenlijk dat het wel genoeg was met al die andere mensen die ook op hem lesten en met hem omkeutelden...ik wilde hem voor mezelf! Dus heb hem gekocht.
Iedereen had toen (en zeggen ze nu nog) al zoiets van..."Indy is ook echt jouw paard....jij en Indy, dat hoort gewoon bij elkaar". Dus vanaf dat moment was die bonte knol met 2 blauwe ogen van mij!

http://www.mijnalbum.nl/Foto=FEJPH7DD

Afgelopen najaar keek ik wat rond op marktplaats en overkwam me hetzelfde weer (absoluut niet op zoek naar een hengstveulen of uberhaupt ander paard)....zag Shathu staan (met oa deze foto : http://www.mijnalbum.nl/Foto=SREUPC4I ) en weer PATSBOEM!! Dat is 'm!
Gebeld...hij was er nog...bleek 3km van ons vandaan. 's Avonds direct heen en gekocht. Dit is Toetje afgelopen december (8,5 maand) :
http://www.mijnalbum.nl/Foto=3D8TCJFG
http://www.mijnalbum.nl/Foto=733WZMM4

Leuke dingen met je paardje gaan doen en genieten. Dan komt er vast een leuke band tussen jullie!

**Geplaatst**: 15-02-06 14:04

Re:

Geplaatst: 15-02-06 14:04

Ik heb zeker weleens getwijfeld. Heel erg getwijfeld zelfs.
Ik heb Jordy gekocht van een bokkker, ik had hem op bokt al vaker voorbij zien komen en ik vond hem heel aansprekend, ik moest altijd naar de foto's kijken als ze er weer eens stonden. Ik wist van de verhalen van zijn vorige eigenaresse op bokt dat het niet het makkelijkste paard was, en daarom zette ze hem ook te koop.
Ik heb toen gelijk gereageerd, en ben gaan kijken. Ik was gelijk verliefd

Ik heb hem toen gereden in de bak, en toen wilde hij al alleen maar rennen. Ook nog naar buiten geweest met hem, waar hij weer omdraaide en aan de kletter ging. Maar daardoor donderde ik nog steeds niet van mijn roze wolkje af, ik dacht dat dat wel op te lossen zou zijn met een beetje goede opvoeding.
Bij de keuring door de VA was hij zo gek als een deur, trok zich los en rende in paniek overal doorheen. Ik dacht toen wederom dat het aan opvoeding lag.
Toen ik hem eenmaal thuis had bleek dat hij gewoon overal doodsbang voor was, en daarom steeds in paniek aan de kletter ging. Zowel onder het zadel als aan de hand. En dan werd hij echt gevaarlijk..... Hij ging met mij erop door hekken en al heen en ging onderuit door de snelheid. Het probleem bleek heeeeeel wat groter dan wat in had gedacht.... Via via kwam ik ook achter andere oude eigenaars, en hij bleek heel wat van eigenaar gewisseld te zijn om dezelfde reden.
Na een tijd zat er nog steeds geen verbetering in onder het zadel, hoewel ik in de omgang absoluut geen problemen meer met hem had.
Hij bleef zo gek als een deur, en toen heb ik heel erg getwijfeld of ik wel de persoon was die dit op kon lossen.... Ook kreeg ik van anderen te horen dat het echt gevaarlijk was.
Gelukkig heb ik doorgezet, hij is nu vreselijk braaf, maar wel met genoeg pit erin. Hij is echt mijn maatje, en als het aan mij ligt gaat hij nooit meer weg. Tenzij ik hem niet meer kan geven wat hij nodig heeft, maar ik zal er alles aan doen om dat te voorkomen.
Het is echt een paard met een superkarakter, altijd vrolijk en hij zal me nooit in de steek laten. Inmiddels heeft hij zelf al meerdere mensen van rij-angst en paardenangst af geholpen door zijn vriendelijke karakter.
Jordy was toen ik hem kocht trouwens ook nog echt een puppie-paard:
Afbeelding

Inmiddels ziet hij er zo uit:
Afbeelding

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-06 15:59

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-06 15:59

Oh wat fijn al die reacties!

Ik heb ze nog niet allemaal gelezen. Maar de meeste wel. En ik ben heel erg blij dat er meerdere zijn die wel eens twijfelen. Ik weet dat een band moet groeien want die komt er niet vanzelf. Maar ik heb bij een aantal paarden gehad waar ik al heel snel een band mee had en daar had ik ook het gevoel bij dat ze ook echt van mij hielden zou ik maar zeggen. Bij loeka heb ik dat niet zo hij is nog echt zo'n klein kindje eigenlijk

Vandaar ook die twijfels. Ik probeer zoveel mogelijk naar hem toe te gaan. Maar ik moet ook werken daar dus heb niet altijd tijd om hem te borstelen ofzo. Maar als ik er ben dan ga ik hem natuurlijk wel even knuffelen. Hij reageerd ook al op zijn naam of als ik fluit kijkt ie even achter om en komt ie meteen naar me toe. Eerst was dit alleen bij mij maar nu komt ie naar iedereen. Hij is gewoon een ontzettende slijmbal

Niet erg natuurlijk. Maar eerst voelde ik dat er wel wat was maar nu heb ik dat weer minder. Ik denk dat het ook gewoon tijd wordt dat ik verder met hem ga in trainingen zou ik maar zeggen. Dus longeren en daarna in rijden. Ik denk dat hij zich ook gewoon een beetje verveelt. Maar echt ik ben wel opgelucht dat ik niet de enige ben met dit gevoel. Want ik was al bijna van plan om dit met me ouders te bespreken omdat ik zo ontzettend twijfel. Maar ik wacht er nog even mee.

**Geplaatst**: 15-02-06 16:57

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 15-02-06 16:57

Ik heb mijn tinkie nu 3 jaar, en nog steeds twijfel ik zo nu en dan of zij wel het juiste paard is voor mij. Ik heb nog steeds niet mogen ervaren wat het is om een echte band met je paard te hebben. In de jaren dat ik haar heb hebben we samen al behoorlijk wat afgezien, op een gegeven moment was het zo erg dat ik regelmatig jankend thuis kwam als ik bij haar geweest was, niet meer wetend wat ik met haar aanmoest

We hadden op een gegeven moment alleen nog maar ruzie (sommigen zullen zich het topic "help, ik weet niet meer wat ik met mijn tink aanmoet" nog wel herinneren

). Ondanks dat ze van zichzelf niet 1 van de makkelijksten is, begon ik me wel op een gegeven moment te beseffen dat een groot deel van de problemen door mijzelf veroorzaakt en verergerd werden, ik was gewoon te lief en durfde haar nooit consequent aan te pakken.
Ik heb tijdens slechte periodes meerdere keren op het punt gestaan om haar te verkopen, maar als het dan ineens weer wat beter leek te gaan tussen ons kon ik toch weer niet over mijn hart verkrijgen om haar weg te doen, hopend dat het toch ooit nog goed zou komen.
Het gekke is dat toen ik haar voor het allereerst zag, er weldegelijk een klik was. Ze liep in een groep van zeker 50 andere tinks, en ik begon me al af te vragen hoe ik hier ooit een keuze uit kon maken, tot ik haar zag. Ze stond wat apart van de rest en het enige wat ik in eerste instantie kon zien was haar hoofd (ze droeg een te grote, oude vuile deken) maar ineens was daar het "dat is 'm!" gevoel

Ze keek me aan, en op de een of andere manier viel ik gelijk voor dat koppie, die blik in haar ogen.
Het klinkt misschien raar, maar mede daardoor blijf ik nog steeds de hoop en het gevoel houden dat het toch ooit nog goed zal komen tussen ons. Zoals mijn instructrice ooit zei; onthoud altijd dat je paard je spiegel is. Blijkbaar ziet ze het als haar taak om jou iets te leren, jij hebt alleen nog niet ontdekt wát".
Dat was zo'n 2 jaar geleden. Inmiddels ben ik wat ouder én wijzer (hoop ik

) en neem haar advies nog steeds ter harte. Ik heb inmiddels wél ontdekt wat, en hoe moelijk het af en toe ook is, ik probeer er aan te blijven werken.
Ooit, ooit..........

**Geplaatst**: 15-02-06 19:42

Re:

Geplaatst: 15-02-06 19:42

Gut, ik twijfel ook nog wel eens met Jessie. Het is wel zo, ik zou haar noooiit weg doen. Puur omdat het echt mijn hummel is, en als ze me zo aan kijkt met die ogen van 'r, dan loopt m'n hart over haha.
Maar we hebben ups en downs, en ik dreig met regelmaat dat ik haar toch écht verkoop. Om haar later weer om de hals te vliegen.
Jessie is heel afstandelijk. Ze stelt zich nooit helemaal voor je open. We hebben wel langzaam maar zeker een band gekregen, ze is iets opener geworden, maar helemaal een open paardje zal het denk ik nooit worden. Ze heeft mij ook niet nodig, ik ben meer de food supplier. Al klinkt dat wel heel cru, we kunnen het goed met elkaar vinden, en hebben ook de grootste lol met elkaar. Wil haar echt niet kwijt!

en je paard "opruimen" omdat het nou niet klikt? Dat vind ik veels te makkelijk. Soms is de klik er meteen, soms duurt het even voordat je van een band kan spreken. Een goede vriendschap kan toch ook meteen onstaan, maar soms moet die ook gewoon groeien?

**Geplaatst**: 15-02-06 20:07

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 15-02-06 20:07

Ook hier was sprake van twijfel. Binnen 2 weken na aanschaf heb ik de vorige eigenaar zelfs gebeld of hij zijn tinkertje niet weer op wilde komen halen! Ik had zo gehoopt op een rustige lieve sul waar ik zo op kon stappen en wegrijden. Helaas, mevrouw was niet aanhalig, wilde niks van me weten en na het opstappen was het maar 1 ding: de lucht in! Gelukkig kon de vorige eigenaar haar niet weer terugnemen en heb ik een lieve buurvouw met veel paarden-ervaring die me gedwongen heeft er weer op te stappen. En wat denk je? Het ging hardstikke goed! Oke, het is niet van de een op de andere dag goed gekomen, maar nu, een klein jaartje later is ze veel meer op mij gericht, en met het rijden komen we er ook wel.

Achteraf ben ik blij dat ze is gebleven, want ik zou haar nu voor geen goud willen missen. Nu ben ik wel blij met haar eenkennigheid (vooral als ze het appeltje niet van mijn buurman aan wil pakken, maar wel van mij) en elke stap verder met het rijden is echt een overwinning.
Fijn om ook eens de verhalen van anderen te lezen!

**Geplaatst**: 15-02-06 20:08

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 15-02-06 20:08

Wat een mooie verhalen allemaal!
Er zitten heel herkenbare dingen tussen.
Ik moest wel érg lachen om deze passage:

Tinkermuts schreef:
alhoewel ik nog wel even zoiets had van, tjee, wat heb ik nu toch gekocht......

Heb je overigens foto's van toen hij pas bij jou was?
Of schaden die zijn huidige reputatie

?

**Geplaatst**: 15-02-06 20:34

Re:

Geplaatst: 15-02-06 20:34

Sharmila schreef:
Ik twijfel niet aan hem eigenlijk, maar meer aan het hele paardengebeuren. Ik kan nooit iets leuks kopen of leuks doen, op mezelf gaan wonen omdat al mijn geld naar hem toe gaat.

Maar ja ik wil hem ook niet kwijt.

Vind ik eigenlijk best poedersuiker om zo te zeggen......

Hier ongeveer net zo... Alleen WEET ik dat ik me nergens anders zo fijn, ontspannen en thuis voel als tussen de paarden en dan voornl bij Snowdon.

**Geplaatst**: 15-02-06 22:42

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 15-02-06 22:42

als je jaren en jaren paardjes van een ander hebt mogen rijden en lessen op de manege volgde ben je erg blij als je de mogelijk heid krijgt zelf en paard te bezitten. heb nu een eigen tinker, zo uit een kudde jonge hengsten. gekocht bij rudy asbroek. toen ruim 2 , nu bijna 5.

heb hem zelf ingereden en hierdoor een enorme band ontwikkelt. veel mensen zeggen dat ik zo'n geweldig dier heb en dat is ook zo. hij moet nog 5 worden maar eigenlijk kan ik er al alles mee.

ik zie het hebben van mijn eigen tink als een zeer groot bezit en word elke keer weer met mijn neus op de feiten gedrukt als ik hier op bokt mensen hoor praten die al blij zijn met een verzorgpaard net als ik toendertijd. ik was zo jaloers op mensen die alles voor elkaar hadden.

een EIGEN pony

paard aan huis

vader die meegaat naar wedstrijden en les

eigen trailer en grote auto

ik keek hier altijd erg tegenop. en nu......

heb ik het allemaal zelf, ik heb het geluk dat hij bij mijn ouders staat, mijn vader hem verzorgt als ik in mijn eigen huis zit, de dierenarts belt als hij twijfelt en ik zit in een avondje cursus. ik heb een eigen trailer, grote auto en mijn BE-rijbewijs , dus kan hem zelf vervoeren.

en toch ......

twijfel ik ook wel eens, vooral zoals nu als je door omstandigheden een tijdje niet hebt kunnen rijden.
en het grootste punt is eigenlijk de financieen.
we hebben nu een eigen huis dus kan wel andere dingen verzinnen die betaald moeten worden. vlas, hooi, ijzers,wormkuur, 85 euro pm belasting voor de grote auto, en ga zo maar door, komen ook elke maand terug.

en toch ... geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om hem te verkopen. ik smelt als ik zijn liefe snuffert zie en hij naar me hinnikt als ik op stal kom. ook denk ik dan aan de fijne buitenritten die we hebben gemaakt en gaan maken.

nee verkopen is echt geen optie, wat een groot bezit :MIJN eigen paard

**Geplaatst**: 15-02-06 22:44

Re:

Geplaatst: 15-02-06 22:44

[quote="snowdon
Hier ongeveer net zo... Alleen WEET ik dat ik me nergens anders zo fijn, ontspannen en thuis voel als tussen de paarden en dan voornl bij Snowdon.[/quote]

hier ben ik het helemaal mee eens, alleen dan bij mijn eigen paardje.
je hoofd is helemaal leeg en ontspannen na het rijden.

**Geplaatst**: 16-02-06 08:40

Re:

Geplaatst: 16-02-06 08:40

Lieve Anne,

Ik heb je een berichtje gestuurt!!

Groetjes, Puzzel en Miranda

**Geplaatst**: 16-02-06 14:30

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 16-02-06 14:30

Twijfel hoort bij het leven meid.
Soms vraag ik me ook af waar ik mee bezig ben, of ik het wel goed doe. Maar als ik dan die tevreden koppies zie dan weet ik het weer.
Heb vorig jaar wel een veulen bij mijn tinker gekregen waarvan ik de eerste maand mezelf afvroeg of ik haar niet kon terug stoppen. Zo'n trut, zo dominant.
Maar net zoals met alles was het aan mij om daar mee om te leren gaan. Gaat soms nog steeds niet en vraag me echt af hoe het zal gaan met inrijden maar ze is nog jong dus het is aan mij om er een goede basis in te krijgen en voor de rest mag ze lekker enter zijn en de rest pesten, want daar is ze het beste in.
Voor de rest geniet ik van ze en als het echt niet zou klikken dan kan ik altijd nog een baasje zoeken die wel goed bij het paard past. Maar niet voordat ik zelf alles geprobeerd heb.

**Geplaatst**: 16-02-06 23:52

Re:

Geplaatst: 16-02-06 23:52

Nooit getwijfeld aan onze band, wel aan mijn gezondheid en wat voor gevolgen daar voor hem aan zouden zitten. Ben al vanaf de dag dat ik hem op de foto zag verliefd op mijn knollie. Ben als een bom voor hem gevallen en krijg het nog steeds warm van binnen als ik hem zie.

Heb je die klik niet dan moet je het dier gewoon niet aanschaffen.

Dus nee ik ken het gevoel niet, totaal niet!

**Geplaatst**: 17-02-06 10:10

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 17-02-06 10:10

Wat betreft Darlah twijfel ik welleens,
darlah is heel erg werklustig, en dressuurmatig zit er ook echt wel wat in.
Soms ben ik bang dat ik, omdat ik zelf helemaal niet zo'n goede ruiter ben, haar tekort zou doen en dat ze misschien beter af is bij iemand die haar wel veel kan leren en haar goed kan rijden.
Dat vind ik wel heel moeilijk dus. Maar in de omgang is het de allergrootste schat die er is, en wat dat betreft wil ik haar nooit meer kwijt.
Ik wil sowieso van het voorjaar wel met haar gaan lessen, dat hebben we wel nodig..

**Geplaatst**: 17-02-06 11:01

Re: Twijfel jij ook wel eens?

Geplaatst: 17-02-06 11:01

Bij Say en mij was t liefde op t eerste gezicht

, maarja ik was ook niet echt van plan om iets te kopen en heb dat wel gedaan

dus

geen twijfel hier ...

Nomineer dit bericht ×