Bokt.nl

snowdon schreef:

Hoelang hebben jullie haar eigenlijk al?

frenia schreef:

een praam om de neus hoeft niet zielig te zijn hoor: indien correct aangewend zorgt de praam ervoor dat er bepaalde stoffen vrijgezet worden die je paardje kalmeren (beetje 'high' en verdoofd )

Mazzel-meid schreef:

Met *** heb ik helaas weinig goede ervaringen. Ook persoonlijk niet (tegenover mij was hij ook totaal niet vriendelijk;
En hij maakt rare grappen waarbij ik me totaal niet op m'n gemak voelde.

Biancaa schreef:

Ik heb ook dat ik bij Angel haar achterbenen nog niet mag oppakken. Ik probeer ook elke dag gewoon iets verder. Dus eerst borstelen, dat mag al aardig. Daarna met mijn hand langs haar been omlaag, ook dat gaat goed. Alleen het echte oppakken, dan gaat ze een beetje slaan, niet onwijs uithalen hoor, maar gewoon laten merken dat ze het niet fijn vindt. Dus nu til ik even op, zet gelijk weer neer en dan uiteraard lekker overdreven belonen Dat gaat aan de rechterkant goed, aan de linkerkant (als ik het dus eerst bij de rechter heb gedaan) wil ze dan niet meer (raar beest). Ik ben benieuwd hoe het dan bij de hoefsmid zal gaan, ik mag ze al niet oppakken, aangezien een vreemde dan

grid schreef:

love_lucca --> Sayla heeft/ had een vergelijkbaar probleem aan de benen , maar moet zeggen dat t met veel geduld en voorzichtig aanraken al een heel stuk beter is geworden (in ca 2 jr)
Vastzetten tussen 2 touwen helpt ook, lijkt wel of ze dan meer zekerheid/ evenwicht krijgt.

Van een praam ging ze ook flippen en de 1ste keer dat bekappen echt nodig was, is ze dan ook een licht gesedeerd want ging echt niet anders en toen was t nodig
Maar dat was ook niet fijn voor de smid want dan had je veel t gewicht op je hangen en hield ze heel moeilijk evenwicht enzo ... maar hem lukte t niet zonder (heb nu andere smid ) heb dat maar 1x zo gedaan, vond t niet echt ideaal ...

Momenteel blijven haar hoeven heel lang mooi en komt de smid dus maar zelden (2-3 x per jr of zo). Ondertussen blijf ik bezig met aanraken, poetsen en oppakken en ik mag steeds langer en steeds meer.

Sokken uitborstelen kan ik al vrij normaal , moet nog steeds goed voorbereiden en boven aan been beginnen met aaien en dan omlaag gaan, maar dan kan ik t normaal poetsen enzo dan gaat ze zelfs vort staan suffen

Oppakken doe ik momenteel weer altijd alleen als ze tussen 2 touwen staat, met 1 touw is ze minder zeker en dan wordt ze weer onrustig enzo. Dacht dat het wel ging, maar toen kreeg ze weer een beetje terugval en ging t weer moeilijker --> dus nu maar weer met 2 touwen, heeft ze nog nodig --> dan blijft ze echt relaxer enzo

Achter gaat ondertussen ook al best redelijk, maar dan blijft ze toch nog wat onrustiger, maar dat komt ook wel

Moet wel zorgen dat ik niet teveel onverwachte bewegingen maak e.d. want dan schrikt ze nog steeds als je aan/ bij benen bezig bent

Bij anderen is ze ook nog wat moeilijker, maar dat komt ook ...

De smid is heel geduldig en t lukt wel weer iedere keer (zonder hulpmiddelen) al duurt t alleen misschien wat langer omdat je zo rustig en voorzichtig moet doen enzo

GEDULD IS EEN SCHONE ZAAK en heeft mij dan ook al veel geholpen gewoon rustig blijven en volgende keer weer proberen als t té stressig wordt enz enz ...

Negeren als ze t niet goed doet en belonen als t goed gaat

Je weet niet wat ze meegemaakt hebben, maar denk ik behoorlijk heftig

In het begin probeerde ik ca 1x paar week rustig beetje aan benen te aaien e.d. en langzaam bouwde ik het steeds meer uit en ook vaker.
Ze ging me vertrouwen en we bleven geduldig, denk dat dat wel heel belangrijk is

succes ermee ...

Sayla leert nog iedere keer meer en meer te vertrouwen e.d. --> laatst kon ik haar voeten al natspuiten en aanraken, vorig jaar ging ze bij de t minste of geringste water richting been al mega staan trappelen enzo ...
Nu blijft ze dus al redelijk stilstaan en kan ik er met hand en borstel bij ...

Er komt een dag dat ik haar sokken ook wit kan schrobben

en bij jou vast net zo

[edit] sorry, misschien wel een beetje erg offtopic