Ik rijd al behoorlijk lang en heb dus (al zeg ik het zelf
) behoorlijk wat ervaring...Inmiddels hebben er ook al nog ervarener mensen mee gereden...en nouja...ik bespaar jullie het rampscenario...
Tinkerbell is volgens mij een paard dat een behoorlijk traumatisch verleden heeft, na veel intensief werken is dat inmiddels wat afgevlakt, de scherpste kantjes zijn al weggevijld, maar het is en blijft problematisch.
Zoals ook bij Supertje, kan het soms heel goed gaan, maar soms gaat ze 3 keer in een buitenrit op de kletter. Plots, en dan ook echt PLOTS, gaat er een klik om in haar hoofd en weg is ze... En idd: enkele km in volle galop over de asfalt waarbij de vonken uit dr ijzers vliegen, sprongen over een schrikdraad, kinderen die uit de weg moeten springen,...het is NIET leuk!!!! Als ze flipt, is niets haar meer heilig! Dan loopt ze haar weimaatje gewoon omver (mijn struise tink heeft de volbloedmerrie van mijn ma gewoon in volle draai gevloerd...en ik kon er niks tegen doen...) en trekt ze zich niks van voorbijdenderende auto's,... aan...
Het was op een gegeven moment, zo'n twee jaar geleden, zo erg dat ik er gewoon niet meer op durfde (nadat ze met mij vanuit stilstand, zonder reden, over de omheining van een wei gesprongen was en ik tussen de koeien lag) en ik ben echt geen broekschijter!
Toen hebben we haar 3 maand op kuur bij profs gedaan, die haar alles opnieuw hebben geleerd. Ook die profs hebben zich hun tanden op haar uitgebeten, want na de kuur, was het wel al beter, maar nog steeds niet over (ze steigerde niet meer en het op hol slaan was verminderd en minder extreem: draf ipv galop
).Ook heb ik toen veel geleerd, door met haar les te nemen, zodat ik haar uiteindelijk weer durfde te berijden en durfde te tonen dat IK baas ben en haar beter leerde kennen...
Vorig jaar is ze ook in behandeling geweest bij een natural horsemanshipper en ook ik was weer de pineut

Haar oorfobie is ze daar kwijtgespeeld en het heeft ons ook wel dichter bij elkaar gebracht. Verder werk ik nu alle dagen om haar rechterhand bij te schaven (rechts opstijgen, opzadelen en optomen, rechts leiden, voltes steeds rechts rijden, ...)
Grondwerk doet ze prima, ook bitloos.
Met haar pelham lijkt ze trouwens erg happy te zijn. Heb inmiddels al een hele resem bitten uitgeprobeerd en op alle andere reageert ze lastig (hoofd omhoog, bijten,...) als ik haar wil optomen. de pelham neemt ze nog steedszonder morren aan: hoofd netjes ontspannen naar beneden, mond meteen open,...
Met Angel wil ik trouwens in de toekomst wel bitloos proberen, die lijkt me geen last te hebben van traumas *fingers crossed*
) grootste probleem is het flippen op de plaats...hij gooit dat koppie tussen de benen en bokt totdat ik eraf lig....
) en liet zich vervolgens veel makkelijker rijden.
).
Er is echt niks wat haar kan stoppen als ze eenmaal ervan tussen gaat. Net wat Supertje en Frenia zeggen, er gaat op zo'n moment gewoon een knop om bij haar.. Daardoor heb ik angst om haar met een touwhalster buiten te rijden, omdat ze minder onder de indruk is van een halster als van een hoofdstel.

