Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-09-13 21:14

Re: Verzorgtinker, aanbieden of niet?

Geplaatst: 23-09-13 21:14

Ik ben ook wel voorzichtiger geworden met verzorgsters. Vroeger was ik heel makkelijk, maar daar ben ik wel van terug gekomen.

Ik heb altijd naar mezelf gekeken toen ik zelf paardjes verzorgde. Al die achterlijke regeltjes met dat ik niet in die ene bak mocht of geen buitenrit mocht maken. Daardoor heb ik mezelf altijd voorgenomen dat een verzorgster altijd hetzelfde mag als dat ik zelf doe met mijn tinker. Alleen merk ik wel dat de mentaliteit nogal aso is af en toe. Helaas houdt me dit heel erg tegen om weer aan een bijrijder te beginnen. Spullen waar slordig mee om wordt gegaan. Of niet op komen dagen, te beroerd zijn om in de regen te komen. Paard zonder verzorging op stal zetten. Zonder toestemming met rare hulpteugels of sporen rijden. Etc etc

Dussss ik denk dat je zeker wel voorzichtig moet zijn met wie je toe laat op je paard. Dit heeft niks met het paard te maken maar met hoe de instelling en verwachting van de verzorgster denk ik

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-09-13 21:24

Re: Verzorgtinker, aanbieden of niet?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-09-13 21:24

Ik denk dat je daar wel gelijk in hebt. Ik wou zelfs helpen met een nieuwe verzorgster zoeken om mij te vervangen zodat ik zeker wist dat hij op de juiste manier weer doorgereden werd, en niet met allemaal rare fratsen die hij eigenlijk helemaal niet nodig had.

Er kwam er eentje langs en die heb ik na 5 min er bijna vanaf getrokken omdat ze ontzettend in zn mond hing terwijl het een paard is wat ligt gereden moet worden...

Maar het feit dat ik er bij mijn verzorgpony al moeite mee heb... denk dat ik er maar nooit aan moet beginnen...

**Geplaatst**: 23-09-13 23:35

Re: Verzorgtinker, aanbieden of niet?

Geplaatst: 23-09-13 23:35

Ik heb mij altijd aan de opgestelde regels gehouden.
Ik kom, met regen of sneeuw. Heb ooit in de onweer en stort regen gereden ( we waren toch al bij de club)
Ik heb ook nooit mn eigen wetten gemaakt. Mijn ouders hadden goed contact met de eigenaren. Kwam ook nooit bij compleet vreemden. Mijn ouders hebben geen paarden verstand, maar wel het verstand om hun dochter te sturen/corrigeren en afspraken na te komen.

1e verzorgpony was van de buren. Geen afspraken gemaakt. Ik mocht rijden zoveel ik wilde.
2e verzorgpaard van de overburen. In ruil voor rijden moest ik mee helpen met de 3 vlas stallen ( eitje dus) en op de kinderen oppassen indien nodig wel onbetaald. En 1x per week les.
3e verzorgpony van kennissen. Reed ik 1x per week op de club waar zij bij waren. Zonder hen en andere zoon op andere pony ging ik niet. Mocht vaker komen maar was een eigenwijze fjord dus dat durfde ik niet.
4e was huurpaard en waren de regels duidelijk. Ik werkte daar ook en wist van hoe of wat. Was 18 en volwassen.

Mijn ouders hebben zich nooit met mijn hobby bemoeid , geven niets om paarden en zijn in 12 jaar tijd een keer of 3 wezen kijken. Maar buiten dat moest ik mn afspraken nakomen. Zo niet dan niet meer rijden. En dat is voor een puber met liefde voor paarden een drama.

Persoonlijk op voorgaand bericht vind ik tinkers juist gemakkelijker stil te zetten dan een warmbloedig. Zon hete knol trek je niet even om. Dana trek ik wel even om en ze stopt. Zo ook haar moeder en half zus. Moeder heeft een tijd geleden een ruiter in de bossen eraf gegooid. In plaats van het giga grote weilen te verkennen bleef ze braaf staan. De kwpners op stal zouden dit nooit doen.

**Geplaatst**: 24-09-13 15:14

Re: Verzorgtinker, aanbieden of niet?

Geplaatst: 24-09-13 15:14

Alle paarden zijn verschillend en hebben zo hun moeilijke en makkelijke kanten. Het is maar net waarmee je (ook als bijrijder) uit de voeten kunt. Tinkers zullen inderdaad minder snel zo hysterisch reageren zoals kwpn'ers kunnen doen. Aan de andere kant kunnen ze vreselijk lomp worden als je ze niet goed leert wijken voor druk; dat doet een kwpn'er vaak wat makkelijker. En natuurlijk kun je alle paarden binnen één ras ook niet over één kam scheren. Het moet klikken: tussen bijrijder en paard én tussen bijrijder en eigenaar. Plus dat je zowel als eigenaar als bijrijder in staat moet zijn 'jouw' dierbare paard ook aan de ander over te laten. Loslaten dus. Bij elkaar genomen is het best lastig denk ik. Maar succesvolle verhalen zijn er zeker ook!

**Geplaatst**: 24-09-13 15:31

Re: Verzorgtinker, aanbieden of niet?

Geplaatst: 24-09-13 15:31

De eerste tinkers die ik ooit gezien heb, waren mijn allereerste bijrijd/verzorgpaardjes.
Ik was toen een jaar of 14. Door hun ben ik voor t ras gevallen.

Als je een bijrijder vindt die een match is met jou EN jouw paard, dan is het toch fantastisch om hem / haar kennis te laten maken met het ras en mee te laten genieten. Maar dat is voor een tinker niet anders dan voor een ander ras.
Het lijkt mij ook moeilijk om een vreemde vrij te laten bij mijn paard, maar omdat ik er zelf altijd zo van genoten heb en het altijd op een heel verantwoordelijke manier heb gedaan, wil ik later ook een bijrijder die kans geven.

**Geplaatst**: 24-09-13 15:40

Re: Verzorgtinker, aanbieden of niet?

Geplaatst: 24-09-13 15:40

Ik heb er niet eentje gezocht , maar ze is wel gekomen , niet vaak maar zo af en toe , en dan ben ik al blij met haar !

**Geplaatst**: 24-09-13 21:12

Re: Verzorgtinker, aanbieden of niet?

Geplaatst: 24-09-13 21:12

ik ken mijn bijrijdster al een paar jaar,zij heeft een fries gehad op een stal waar ik met mijn hafmerrie stond.Ik was helemaal niet op zoek,maar via een wederzijdse vriendin is ze toch maar eens komen kijken en het klikte gelijk tussen Pebbel en haar.Ik kan ervan op aan dat ze komt en dat ze zich aan de afspraken houd(al hebben we die niet echt gemaakt omdat ze hetzelfde over paarden denkt als ik).Eigenlijk is ze te lief zo nu en dan en daar maakt Peb wel eens gebruik van.

Ik ben eigenlijk best blij met haar omdat ik nu meer tijd aan Silana kan besteden zonder dat ik me schuldig voel omdat Peb stil staat,.

**Geplaatst**: 09-10-13 16:23

Geplaatst: 09-10-13 16:23

Tinkers hebben ook verschillen in karakter, zoals al gezegd moet het klikken en hoe dat voelt weet alleen iemand die het heeft meegemaakt. Als jij je paardje kent, kan je zien of er een band is. Zo niet, kan je het beter laten tenzij je in dusdanige nood zit want dan lijkt mij alles beter dan helemaal niets. Voor het voeren heb je geen band nodig om het heel plat te zeggen ( natuurlijk wel een band tussen mens en mens anders is er geen vertrouwen;) Hierbij heb ik geleerd dat communicatie en dan vooral eerlijkheid en openheid de belangrijkste onderdelen zijn bij het hebben van een verzorgpaard en voor dit topic een verzorgster/verzorger.
Van mijn tinker verzorgpaard heb ik in 1 jaar meer geleerd dan in 9 jaar manege tijd. De eigenaresse liet mij vrij los toen ik nog helemaal niet wist wat ik moest doen. Door het uitzoeken van zowel alle basis dingen (stal/wei uitmesten etc.) tot meer gespecialiseerde dingen (leren longeren, dubbele lijn werken etc.) tot uiteindelijk kunnen rijden en springen heb ik zoveel geleerd! Ik kon natuurlijk hulp aan haar vragen, maar doordat ik ook alleen mocht uitzoeken en fouten maken leerde ik mijn verzorgtinkertje zoveel beter kennen! Daar hoorde bij in regen en sneeuw met onweer en met ijzel auto rijden naar bestemmingen die in het begin op wel 40 min rijden waren. En dan natuurlijk nog het verzorgen en met ijskoude vingers de stal uitmesten en voeren om 21 uur savonds! Mijn ouders hielden me soms tegen want ik ging echt over grenzen heen om maar naar mijn verzorgpaard te kunnen (onder andere hw leidde eronder). Hield mij prima aan de regels van de eigenaresse, want als ik haar kwijt zou raken zou ik niet weten wat ik moest.
Zou willen dat ik haar nu nog verzorgde, ben gek op het tinkerras geworden en mijn eigen paard wordt zeker een tinker!
Bij mijn eigen paardje zou ik het eerst lekker zelf doen, om daarna een verzorgster/verzorger te zoeken die ik passend vind en die ik op mijn beurt weer kan laten leren. :-)

Zal zeker moeite kosten om het los te laten, maar ik denk dat dat het waard is als ik kijk naar mijn eigen ervaringen, ik ben echt ontzettend blij dat mensen hun paard als verzorgpaard aanbieden!

Nomineer dit bericht ×