Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-08-12 13:28

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 13:28

Misschien zou je Suelza kunnen mailen hier op bokt.
Die werkt met allerlei getraumatiseerde paarden.

**Geplaatst**: 22-08-12 13:29

Geplaatst: 22-08-12 13:29

Ik ga dit even volgen.
Wij hebben 9 jaar geleden een tinkerveulen gekocht dat ook doodsbang was van mensen,was nooit buiten geweest en werd vast geknoopt met zijn hoofd straktegen zijn traliestal tijdens het uitmesten..
Mijn moeder heeft er echt heeeeeel erg veel tijd ingestoken om zijn vertrouwen te winnen. Ze heeft uren lang in de wei gezeten met een boek totdat hij uiteindelijk,na een hele lange tijd, uit zichzelf naar haar toe kwam. Wij hebben er nu een geweldig paard aan! Ondertussen is hij 10

**Geplaatst**: 22-08-12 13:43

Geplaatst: 22-08-12 13:43

.

Laatst bijgewerkt door susanne_m op 22-08-12 14:01, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 22-08-12 13:50

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 13:50

Dan heb jij dus daadwerkelijk nog nooit een paard net uit Ierland/Engeland vast gehad. Trillend op de benen voor elke aanraking. Bij elke beweging dichtbij de oren in de fight of flight reactie schietend. Trappend bij het vragen om de voeten. Want voor ze op de boot deze kant op kwamen werden ze bij de oren gepakt, met tig man op zijn kant geworpen om de hoeven te kunnen doen.

Susanne, als je niet weet waar je het over hebt moet je je er gewoon buiten houden, simpel zat. Sorry maar van dat soort onzin posts wordt ik pislink, geen getraumatiseerde paarden? Kom mijn merrie eens bekijken die na 20 jaar nog steeds panisch wordt bij het getik van een stroomdraadje...

**Geplaatst**: 22-08-12 13:56

Geplaatst: 22-08-12 13:56

Mijn Karlijn werd bij mij in de weide afgeleverd .
Het duurde al met al 8 maanden ,voordat ik haar halster af kon doen.
Laat staan haar hoeven krabben ........
Telkens was ze in paniek.
Terwijl ik zeker weet dat ze geen nare dingen heeft ervaren als jong ding.

Bij mijn Tinkertje was het dus vertrouwen krijgen. Stond in het begin ook te trillen als een rietje ( heeft nooit iemand pijn willen doen ).

Nu ben ik ruim een jaar verder en doet ze alles voor mij .
Kaydee daarentegen gaf mij na 2 weken al het volle vertrouwen.

Ik wil niet zeggen dat je hier iets aan hebt ,maar miscchien duurt het bij jouw paard ook lang voordat ze jouw vertrouwen geeft. Geef haar(of hem ) de tijd om aan je te wennen ?

Uhm , alle Ieren over de ene kam scheren is ook niet aardig.
Ben er zelf geweest deze zomer en heb inderdaad grote kuddes gezien.
Een kudde , daar liep mijn Tinker tussen en heb deze dan ook gekocht( komt binnenkort naar NL)
Heb ook kuddes gezien die niets waard waren .
Maar er zijn er echt wel die wel genoeg doen met de paarden ....

Ik hoop werkelijk dat je dit tot iets positiefs kan ddraaien ,want zo een paard hebben terwijl je er meer wilt doen is niet fijn.
Heel veel succes ermee !

**Geplaatst**: 22-08-12 13:58

Geplaatst: 22-08-12 13:58

susanne_m schreef:
Jongens houd toch eens op met "getraumatiseerde paarden", dat word alleen gezegd op maneges om maar een reden te hebben dat je iets niet kan met een paard..

Stuur LBLGypsyCobs maar eens een Pb, die kan je wel anders vertellen.

**Geplaatst**: 22-08-12 14:04

Geplaatst: 22-08-12 14:04

susanne: ik geef je deels wel gelijk, maar getraumatiseerde paarden zijn er wel, zo ook mijn oudste merrie die ook op dergelijke wijze geïmporteerd werd :(:)

zoals caira oa zegt is de oorpraam ginds nog steeds hét middel bij uitstek en ook mijn merrie was kopschuw en kon erg gevaarlijk zijn (en kan nog steeds als je niet weet hoe ermee om te gaan)
moet wel zeggen dat je niet alle ieren en engelsen over dezelfde kam kan scheren, net zoals in nederland en belgie zitten er goede en slechte paardenmensen tussen. vorig jaar ben ik naar ierland geweest en het overgrote deel van de paarden wordt er prima behandeld en zeker niet geslaan en dergelijke, helaas zijn er ook paarden bij die voor de lol in elkaar getrapt worden...

ik kan niet beoordelen of dit nog kan goed komen
dat kan, maar er zijn evengoed paarden die hier nooit overheen komen
zeker als ze zich gaan uiten in agressief, weliswaar verdedigend, gedrag zoals slaan en bijten
àls het al goed komt, heb je volgens mij een erg lange weg te gaan.

mijn eerste ingeving is: terugbrengen van waar ze komt en geld terug vragen of een ander paard
zeker rekening houdend met het doel waarvoor je ze gekocht hebt

als je toch de tijd en de moeite wilt investeren, dan idd eventueel iemand zoeken die het voor je doet
schrik is niet iets wat goed is in combinatie met dit paard
mijn eerste idee zou ook zijn om je paard weer uit de groep te halen en op stal te zetten en eerst vanuit die basis te vertrekken, waarbij je paard geen soortgenoten heeft om op terug te vallen, dus alleen de mens om op te léren vertrouwen.
een veulen zou ik bij een leeftijdsgenoot op stal zetten die wel super aanhankelijk enzo is, maar met een groot paard is dat geen optie denk ik
als je geluk hebt, neemt de basis een aantal maanden in beslag, met wat pech ben je jaren bezig zonder echt te kunnen door rijden...

**Geplaatst**: 22-08-12 14:14

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 14:14

wat al genoemd werd. regelmaat, rust en vertrouwen, veel doen, maar op een rustige manier en zo vertrouwen opbouwen
Ik heb 2 paarden met een verleden, waarvan 1 nu na 10 jaar nog steeds niet zover is. Qua rijden prima maar in omgang heel moeilijk.

**Geplaatst**: 22-08-12 14:16

Geplaatst: 22-08-12 14:16

Probeer Machteld van Dierendonck eens te benaderen (ik denk via deze site; http://www.equusresearch.nl/) Zij is gedragsdierenarts voor paarden.

Ik studeer Diergeneeskunde in Gent en heb voor het vak ethologie een aantal lessen van haar gehad, waarin zij ook een paar van haar voormalig patiënten liet zien (zowel 'voor' als 'na' filmpjes) waar ik erg van onder de indruk was.
Zij werkt in principe in Nederland (Utrecht) maar doet volgens mij helemaal zo niet moeilijk over afstanden.

En anders misschien een stapje terug: 2 keer per dag een half uurtje ofzo in het weiland gaan zitten, gewoon niets doen en er alleen zitten en heel rustig weer vertrekken zonder contact te maken. Dit kun je rustig opbouwen door je steeds iets meer te bewegen, zo kun je bijv. (zodra het vorige redelijk ontspannen lukt) je halverwege een keertje verplaatsen (eerst nog niet in haar richting, als dit weer goed gaat kun je bijv eens in haar richting verplaatsen). En al die tijd heb je haar nog niet aangeraakt. Zodra je bijna langs haar kunt komen zonder paniek, kennis laten maken met een handschoen op een stok (bijv. in de grond steken en regelmatig verplaatsen) en hiermee stapsgewijs in haar richting gaan bewegen. Zodra ze hierbij ontspant stop je ermee (ontspannen -> rust als beloning). en dan stapsgewijs hiermee proberen haar aan te raken.

Ik geef toe, dit zal veeeeeel tijd en geduld kosten, maar ik denk dat je bij dit paardje met geduld meer kunt bereiken dan met alles gehaast willen doen. Ook ik heb helaas ervaring met een "Ierland-tinker" Ze laat nu alles heel braaf toe, zolang je maar van d'r hoofd afblijft, maar echt oprecht plezier heb ik in die 7 jaar nog nooit in haar ogen gezien helaas...

**Geplaatst**: 22-08-12 15:08

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 15:08

Ja , zo heb ik het met mijn Tinkertje ook gedaan en na 8 maanden haar de tijd geven , draaide ze zich op een dag om en kwam zomaar naar mij toe lopen en legde haar hoofd in mijn nek.
Ik heb heel wat keren in die 8 maanden gedacht om haar te verkopen , maar mijn gevoel zei dat het wel goed zou komen !

**Geplaatst**: 22-08-12 15:42

Geplaatst: 22-08-12 15:42

Klinkt als mijn nieuwe paard

. Toen ik haar ging bekijken; niets aan de hand maar eenmaal thuis was ze echt óveral bang voor als het met mensen te maken had (met paarden geen enkel probleem). Dat paard kende gewoon helemaal niets en is nogal onderdanig. Een onderdanig paard gaat gewoon uit de buurt als ze benaderd wordt, dat is nu eenmaal hoe paarden dat doen. Bij veulens zie je dat alleen als je ze niet meteen halstermak maakt; wacht je twee weken dan zal een veulen ook gaan rennen zodra hij een mens ziet. Geloof me er is hoop en het hoeft helemaal niet zo lang te duren als je denkt.

Zet ook uit je hoofd dat het paard zwaar getraumatiseerd is, behalve dat dat niet zo hoeft te zijn maakt het dat je te toegeeflijk wordt bij dit paard en daar heeft ze niets aan. Het kan zijn dat ze gewoon niets kent en zo hup de traler in is gesmeten en naar België gekomen, dat er nooit een opbouw is geweest om haar halstermak te maken.

Mijn stappenplan was/is als volgt:
1. Zet het paard apart. Aangezien je d'r niet kunt vangen zou ik een stukje weiland (GOED) afzetten zodat ze er echt niet door/langs/overheen kan. Laat haar een dagje staan en wennen aan het feit dat ze niet dood gaat als ze alleen staat. behalve het gras op de wei niet voeren die dag.
2. Vervolgens ga je met een emmertje voer het stukje in en blijf je er bij staan als ze eet. Dat kan een paar dagen duren dus heb geduld. Ga in het begin een meter of twee van de emmer af staan, zodra ze snapt dat er voer in de emmer zit kun je hem steeds dichter bij je zetten.
3. Hou de emmer vast als je haar voert, dit kan weer even duren, maar uiteindelijk zal ze het doen (maar ze zal beslist nog briesen, wegsprinten bij het minste geluidje etc.) Je kunt zelf al proberen om haar uit je hand te laten eten als je durft, ga dan op je hurken zitten, beweeg niet en kijk haar niet aan. Let op: zij leert dan dat zij moed moet tonen om haar eten te 'verdienen'.
4. Zet de voeremmer op de grond en reik naar haar nek. loopt ze weg, loop dan rustig achter haar aan (niet aankijken, niet rennen)... ze zal weglopen, of wegdraven, maar er komt een moment dat ze zich omdraait en naar je kijkt. Dat is het moment dat jij omdraait en weer naar de voerbak loopt. Daar herhaal je het ritueel tot je haar aangeraakt hebt. Heb je haar (zachtjes) aangeraakt, meteen weglopen en laten eten
5. Is dat gelukt gaat ze haar voer verdienen door aanraking toe te laten, zorg je dat je het stukje aanraken steeds ietsje groter maakt en herhaal indien nodig stap 4.
6. Als je haar kunt aaien werk je rustig naar haar hoofd toe, dus steeds een héél klein beetje over haar grens gaan en meteen weer naar het veilige gedeelte terug. Zorg dat je altijd weggaat bij haar als haar hoofd omlaag is en ze dus (al is het een paar seconden) ontspant.
7. Aai haar met een touw of halster, ook hier werk je van comfortzone in ministapjes naar het spanningsveld en weer terug.
8. Op een gegeven moment zal ze zo gewend zijn aan aanrakingen dat je héél voorzichtig een touw achter haar oren kunt doen, onder haar kaak, over de neus. Dat is het moment dat je weer stapje voor stapje het halster leert omdoen. Je begint met het halster om de neus, zakt ze met haar hoofd? Weggaan en laten eten.
9. Tot slot ga je steeds een stapje verder tot je het halster voorzichtig over de oren heen kunt tillen. Dit herhaal je tot ze het rustig ondergaat.

Als je zo ver bent gekomen zullen de vervolgstappen veel logischer voelen aangezien je dan het principe van 'approach and retreat' inmiddels al behoorlijk beheerst

. Je zult obstakels tegenkomen maar als het paard schrikt (de mijne werd bijvoorbeeld weer gek van het geluid van de sluiting van het halster) haal je je schouders op en begint opnieuw. Als je een dag gespannen bent of iets aan je hoofd hebt sla je een dagje over.

Dit proces lijkt heel lang maar het gaat veel sneller dan je denkt omdat paarden altijd wel een paar stappen minder eng vinden dan je dacht en je best 5-10 minuten per dag kunt oefenen. Bij mijn paard duurde het twee weken (x5 min per dag is dus in feite maar een uur en tien minuten).

**Geplaatst**: 22-08-12 17:23

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 17:23

Weet niet of je hier heel veel aan hebt, maar je zegt dat het zo lastig is om haar halster om te krijgen.
Is het niet een idee om haar halster voorlopig aan te houden? Ben er geen fan van, maar op die manier is dat al wat stress minder voor haar.
En verder wat andere hier al gezegd hebben, probeer haar echt vertrouwd te maken met je aanwezigheid.
Desnoods ga je een boek lezen in de wei en daar gewoon een uur of langer zitten. En dan ook niks gaan forceren. Laat haar maar naar je toekomen en snuffelen (zolang je dit op een veilige manier kunt doen).
Eventueel leg je wat lekkers bij je in de buurt.

**Geplaatst**: 22-08-12 17:32

Geplaatst: 22-08-12 17:32

Ik had er zo eentje uit Engeland en die heb ik ook weer teruggestuurd naar Engeland.

Niet mishandeld, maar wel na nauwelijks contact met mensen ineens bij de moeder weggehaald en van alles moeten.
Dus paniek reacties als steigeren en weg willen komen, en ergens tijdens zo'n actie ontdekt dat als je al maaiend door de lucht richting mens springt, grote kans hebt dat ze loslaten.
Resultaat: gevaarlijk paard.

Ik wou er mee fokken, niet verongelukken, dus met pijn in m'n hart teruggestuurd met dezelfde reden als TS.
Had ik ruimte en geld om er meer aan te houden, had ze mogen blijven, hoewel ik er niet aan moet denken dat ze uitbreekt en iemand denkt haar even te vangen.
Want dan heb je een ongeluk op je geweten.

Ze was behoorlijk uitgekookt, als ze kort vaststond kon ik haar hoeven zonder problemen optillen, wanneer ze de ruimte had, pakte ze je.
Voer aanpakken geen probleem, halster pakken kon alleen veilig van buiten de stal of omheining.
Zo zat er een keer gelukkig nog een balk tussen haar hoef en mijn hoofd.

**Geplaatst**: 22-08-12 21:07

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 21:07

Hier en daar zie ik al wat goede oplossingen voorbij komen.
Het paardje is doodsbang en reageert agressief naar de mens toe.

Mijn systeem in dit geval is:
Wat in principe door andere mensen ook al aangegeven wordt.

Zet het paard helemaal alleen op een grote paddock, liefst ook geen zicht en geluids contact met andere paarden.
Gewoon voeren zonder aandacht te geven.
Dus negeren, geen aandacht geven !!!
Na een paar dagen komt ze maar voren als je met de voerkar er aan komt.
Ze gaat dan heel voorzichtig "goed" reageren op degene die voert.
En dat is dan het begin van:
Hé er is ook een vriendelijk mens die mij eten geeft.
Heel voorzichtig verder opbouwen en het komt goed.

**Geplaatst**: 22-08-12 21:09

Geplaatst: 22-08-12 21:09

Magrathea: Wij gaan meerdere malen. Minstens 2, soms 3 keer per dag. Dat is net het probleem. We kunnen ze niet pakken. En om er nu altijd een uur achter te zitten... Is ook niet goed voor haar. Accupunctuur is op dit moment geen optie, tenzij ik die lieve man in het ziekenhuis wil bezoeken met een bloemetje nadat hij klaar is

@ Squawk: Al onze paarden zijn mensgericht, dus ze ziet het goede voorbeeld meerdere keren per dag. Bij een ander paard gaat ze schuilen, kijken, en van zodra we aankomen is ze weg.

HijadelaLuna: Nou, afzonderen is het laatste wat we gaan doen denk ik. Ze schiet in een razende paniek als ze weer alleen is. We merken dat ze de steun van de kudde echt nodig heeft om zich "goed" te voelen. En op dit moment laten we haar ook. Ze aard goed in de kudde en kent haar plek, en de kudde steunt haar ook. Ze is welkom en hierdoor is ze al wat open gebloeid.

Evelyne: Ze komt af naar ons, en je ziet dat de wil er is, maar de angst te groot is. Op een goede dag kunnen we haar neus en een stukje van haar nek aaien. Verder, en ze smijt weer.

Lepel: We geven ze tijd hoor, maar ze is voor mij ook gekocht als rijpaard. Ik heb hier al 3 grasmaaiers lopen, om diverse redenen. Om nu nog een 4de te hebben, terwijl ik eigenlijk een rij paard wil, lijkt me zuur. Maar ondertussen proberen we verder en zien we hoe ver we geraken.

Frenia: Ik heb geen schrik, mijn vader wel. Ik vind ook dat ze moet wennen aan ons, en niet aan iemand anders. Om ze terug in een stal te steken... Ik weet het niet, ze keert dan nog meer in haar zelf. Dan is het een robotje waar je naar kijkt, helemaal emotieloos... We kunnen het inderdaad proberen, maar ik denk dat we het effectieve probleem dan niet oplossen.

Mona91: Dank je voor de tip. Ze toont wel interesse in ons, maar de schrik is zodanig groot...

Ginger18: Ze heeft haar halster nu aan, maar ze krijgt het vaak uit en dan kunnen we weer opnieuw beginnen helaas. In de wei zitten ga ik niet doen, iets met een hoef en mijn hoofd

Ariebren: Dat is wat we nu al een maand doen, zonder enig succes, buiten een stukje van haar neus... En dan nog is het half trillend en shakend. Ze staat inderdaad klaar als we voeren, maar ze eet pas als wij weg zijn. Ook drinkt ze pas als wij weg zijn. Zelfs al staan we er een uur. Uit de hand pakt ze het maar dat is hap, slik, weg en weer gaan lopen. En dit al een maand...

Aan iedereen: Verder bedankt voor de tips! Ik ga er zeker iets mee proberen doen!

**Geplaatst**: 22-08-12 21:21

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 21:21

Ik heb net het hele topic gelezen en als ik jou laatste reactie lees dan heb ik toch wel het idee dat jullie op de goede weg zijn.
Soms moet er opeens een knop om gaan en komen er bijzondere vooruitgangen. Ze is net verhuist en allemaal nieuwe indrukken. Ik heb het idee dat als je het in ieder geval nog 2 maanden geeft op de manier waarop je bezig bent, dat je dan al zoveel stappen verder gaat zijn. Dit is mijn gevoel in ieder geval!

**Geplaatst**: 22-08-12 21:23

Geplaatst: 22-08-12 21:23

Misschien een klein medisch onderzoek of ze lichamelijk niets mankeert.
En wat alle veeartsen NIET doen, laat het gebit nakijken.
Geeft ze problemen tijdens de onderzoeken, laat sederen.

Misschien heeft ze een geestelijke afwijking waar je niet door heen komt.

Zet ze bij een ander neer, je weet nooit, een paard kan net zo gek doen als al die mensen die om ons heen lopen.
Maar elke manier van oplossen van het probleem kost tijd.

En vaak gunnen wij ons die tijd niet.
Vandaag begonnen, gisteren klaar.

**Geplaatst**: 22-08-12 21:28

Geplaatst: 22-08-12 21:28

Ik heb met Reiki goede resultaten bij mishandelde honden uit Spanje.
Pb je even mijn website.

**Geplaatst**: 22-08-12 21:29

Geplaatst: 22-08-12 21:29

Ojee wat het je pech zeg! En wat erg ook voor haar!
Ik snap je probleem , maar ergens hoop ik toch dat ze kan blijven, want die komt anders bij de slacht terecht... Of je zou heel veel geluk moeten hebben dat iemand haar zou willen...

Ik ben zelf snel bang voor dominante of agressieve paarden, dus ik kan je niet echt helpen..
Cheyenne komt ook uit Engeland en is ook nogal in zichzelf gekeerd, maar absoluut braaf. En ik heb haar bijna een jaar en ze is al heel wat opener geworden.
In het begin kreeg ik haar op de wei ook niet makkelijk te pakken en moest ik er echt tijd voor nemen. Geen idee met wat ze het halster associëerde, niet veel positiefs denk ik. Ik heb er dan ook op geoefend en haar regelmatig gaan 'vangen' en dan gewoon iets lekkers geven of een leuke poestbeurt en terug de wei op. Op de duur kwam ze vanzelf. Nu in de zomer moet ik bijna dagelijks haar neus insmeren tegen de zon. Dat vind ze niet zo fijn, dus werd het weer moeilijker om haar te pakken. Maar nu heeft ze ook door dat dat heus geen pijn doet en lukt het ook redelijk, soms zelfs zonder halster.
Maar je hebt daar natuurlijk allemaal niet veel aan, aangezien jouw paard agressief reageert.
Ik denk wel dat het goed kan komen, maar met heel veel geduld...

Hopelijk komt er een oplossing!

**Geplaatst**: 22-08-12 21:40

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 21:40

Ik snap dat het voor dit paard heel veilig is om in de kudde te zijn maar als je haar wilt leren dat mensen ook een vorm van veiligheid bieden/zijn gaat dat heel lastig zijn als je haar de kans geeft om zich te verschuilen achter de andere paarden...
Ik heb een aantal keren het temmen van paarden uit het wild gevolgd en daar is ook de eerste stap afzondering van andere paarden en ze te leren dat ze ook uit een mens hun gevoel van veiligheid kunnen halen. Dit is een erg moeilijke les (ook voor de mens want je voelt zeker mee als ze in het begin zo bang zijn) maar wel de basis van alles (en op deze wijze, als je het goed aanpakt, leren ze snel dus het hoeft geen maanden te duren). Als ze daarin een basis hebben gaan ze weer in de kudde en kun je verder gaan..

**Geplaatst**: 22-08-12 21:44

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 21:44

Mijn paard is helaas vorig jaar ook volledig doorgedraaid, en wij hebben heel veel aan grondwerk gehad. Geen clickertraining, wel geprobeerd maar de dame die zou helpen is 1x geweest en heeft daarna nooit meer op mijn mail gereageerd, denk dat ze het toch niet aandurfde

Ik denk dat je het meer richtig NH moet zoeken, dit heeft voor mijn merrie veel goeds gedaan. Vorige week heb ik zelfs voor het eerst weer op haar rug gezeten, terwijl ze misschien nog wel erger was als wat jij in je openingspost beschrijft.

Ik wens je veel succes, en geduld, want ik ben bang dat je dat wel nodig bent.

**Geplaatst**: 22-08-12 21:49

Geplaatst: 22-08-12 21:49

Hoewel ik absolute voorstander ben van paarden in een kudde te houden, denk ik dat troi wel gelijk heeft.
Je kan haar misschien beter op een klein stukje wei zetten, aangrenzend aan de andere paarden, dan is ze niet helemaal alleen.
Maar ze moet inderdaad jou leren vertrouwen en dat zal moeilijk zijn als ze haar zekerder voelt bij haar kudde...
Ik zou ook een tijdje haar halster aan laten. Als ze het af krijgt, is het waarschijnlijk wat te groot, maatje kleiner kopen.
Zo hoeft ze al niet de stress te hebben van het halster aan te doen. En kan jij haar sneller aanlijnen zodat ze niet kan draaien en stampen.

**Geplaatst**: 22-08-12 21:55

Re: Extreem gevaarlijke tinker

Geplaatst: 22-08-12 21:55

Heb je her topic wel eens gelezen over de wild gevangen exmoors? Denk dat daarook heel nuttige tips in kunnen staan. Die paardjes werden overigens wel ook eerst alleen gehouden van een kudde af.

**Geplaatst**: 22-08-12 22:02

Geplaatst: 22-08-12 22:02

DeMolenhoek schreef:
Ginger18: Ze heeft haar halster nu aan, maar ze krijgt het vaak uit en dan kunnen we weer opnieuw beginnen helaas. In de wei zitten ga ik niet doen, iets met een hoef en mijn hoofd

Zitten hoeft natuurlijk niet, je kan ook een emmer met borstels meenemen en de andere paarden bijvoorbeeld borstelen, of aan de omheining prutsen oid. In de zin dat jij ontspannen in de wei je werk doet en zij rustig kan toekijken.

**Geplaatst**: 22-08-12 22:03

Geplaatst: 22-08-12 22:03

Het ligt erg aan hoe getraumatiseerd ze is. Weet je hoelang ze al in NL is of heb ik daaroverheen gelezen? Mijn merrie uit Engeland was ook bang en boos. Ook trappen naar me als ik haar benen vroeg en ze is altijd moeilijk te pakken geweest. Maar daar is met een hoop tijd en geduld dus veel aan te doen geweest. Is wel altijd eenkennig gebleven.

De vraag is een beetje of jij de tijd, energie en geduld hebt om dit paard te rehabiliteren. Als dat niet zo is zou ik haar terugbrengen. Als je ervoor wilt gaan dan zou ik Leonoor zo snel mogelijk langs laten komen en haar verder een oordeel laten vormen op basis van de merrie.

Een filmpje zou idd goed zijn om haar te kunnen inschatten, maar er ter plekke naar kijken is toch altijd beter.

Nomineer dit bericht ×