Petrolan : Veel
de komende tijd.
Jellie : Spannend hoor , huisje te koop
Leuke Lemmy kerst kaart
Leon : Diaree bij Uk eindelijk over
nu hopen dat het zo blijft !
Chev : Spannend dagje geweest dus !
Wijs dat je er zelf nu nog niet op gaat. Beter nog iets te voorzichtig dan niet voorzichtig genoeg.
Roos : Veel succes en
FK : Lekker gereden dus en leuke foto's 
Rest wel bijgelezen maar eigenlijk de helft al weer door m'n hoofd geschoten
Indezz schreef:Shayla, ik snap jouw niet helemaal hoor. Je hebt een prachtig paard, harstikke lief...... Persoonlijk hoef ik niet altijd te rijden, ik geniet al ontzettend om alleen al naar de paardjes te kijken of te poetsen.... Probeer gewoon te genieten van wat je heb en probeer niet te veel te kijken naar wat je niet meer kunt.....
Ik hoef zelf ook echt niet elke dag te rijden , ben ik ook het type niet voor. Maar 2 a 3 keer per week vind ik toch best leuk.
Maar ik zit nu op het punt met Shay dat dat niet gaat. Ze heeft duidelijk last van haar benen zodra je op haar zit.
Natuurlijk vind ik het ook genieten om je paard lekker buiten te zien staan. Heerlijk vind ik het gewoon ! Poetsen vind ik ook leuk om te doen , zeker zodra je merkt dat je paard er ook van geniet en je terug gaat staan te kroelen. Dat zijn de dingen waar je uiteindelijk de band met je paard mee op bouwt.
Maar om nu dag in , dag uit alleen maar te kunnen poetsen omdat je gewoon niks anders met je paard kan doen......nee daar heb ik d'r niet voor gekocht. Ik zweer op m'n leven....weg doen ? Nee dat nooit. Maar ik kan gewoon erg moeilijk accepteren dat een paard wat nog zo jong is, in principe niet eens meer een rustig buitenritje kan maken. Gewoon omdat pijn doet bij haar.
Mennen zou in principe, als het om het lichaamlijke gedeelte gaat, nog best wel kunnen. Ze word dan anders belast, waardoor ze geen last heeft van haar voorbenen. Maar voor mennen moet ze wel conditie hebben....Om conditie op te bouwen moet je een paard kunnen trainen (longeren, rijden e.d) Ook longeren is voor Shay uit den boze en rijden heb ik het net over gehad.
Je hoort vaak zat van mensen (hier in de buurt tenminste) die hun paard 1x per week inspannen en verder niets aan conditie opbouw doen. Gevolg : Paarden staan na een half uurtje rijden druipend voor de wagen en hebben de volgende dag ontzettende spierpijn. Dat is iets wat ik Shay dus niet wil aandoen. Dus mennen ?? Nee, ook dat zit er niet meer in.
Ik probeer er het beste van te maken door te poetsen (als dat niet al gebeurd is) en te wandelen. Maar dat is in deze periode van het jaar niet makkelijk.
Ik kom regelmatig pas na 6 uur uit mijn werk, heb geen bak, geen paddock o.i.d. geen wei waar ze even in kan dollen / relaxen, geen verlichting en ben verplicht om of op het erf te blijven, of om in het donker langs en op een drukke weg te lopen.
Dat ben je na een paar weken goed zat kan ik je vertellen. Niet alleen vanwege het donker en steeds dezelfde omgeving , maar ook omdat Shay steeds meer energie kijgt en op een bepaad moment toch echt een keer wil galopperen en gek doen. En ik heb al meerdere keren meegemaakt dat ze met 4 benen tegelijk boven m'n hoofd uitsprong. En dan voel ik me alles behalve prettig al ze naast me loopt.
Indezz schreef:
Wat ik ook bedoelde te zeggen is dat ik niet snap dat zij haar paard geen aandacht wil geven af en toe.
Het paard heeft hier ook niet voor gekozen en het lijkt mij dat je het dier toch het beste wil geven wat er is in deze omstandigheden?
Maar dan wil ik voor mezelf wel zeker weten dat ik alles gegeven heb wat ik kan, dus dat het paard een goed leven bij mij heeft gehad..... Je kan wel zelfmedelijden hebben, maar daar schiet het paard niets mee op....
Maar om deze zin word ik toch wel kwaad en verdrietig tegelijk.....
Ik heb nooit gezegd dat ik Shay geen aandacht wil geven.
Ik probeer al een jaar lang (sinds ik weet dat ze artrose heeft) m'n uiterste best te doen. Ik heb heel wat "afgedoktert" met d'r, puur om te weten te komen wat voor haar het beste is. Van reguliere dierenartsen tot accupressuur , noem maar op.
Altijd ben ik een beetje hoop blijven houden , tot vorige maand....
Shay ging met de dag slechter lopen. Moet ik dan weer gaan dokteren ? Weer naar Bodegraven ? Weer Shay strak op de pijnstillers zetten? Weer gewrichtsinjecties die uiteindelijk totaal niet helpen en wat alleen maar ontzettend pijn doet bij m'n paard ? Nee sorry, maar niet voor m'n eigen plezier.... 
Als ik nou weet dat Shay er echt baat bij zou hebben vind ik het nog het proberen waard , maar wat ze (en waar ik dus aan mee doe / deed) gedaan hebben was ook deels voor mijn plezier.
Wat ik wel weet is dat ze met niks doen geen pijn heeft. Dokteren begin ik dus gewoon niet meer aan. Ik weet voor mezelf dat ik alles heb gedaan wat in mijn macht ligt en dat zal ik blijven doen.
Dus voor mezelf weet ik dat Shay bij mij een goed leven heeft en zal blijven hebben tot het eind. Hoeveel mensen zouden zo'n paard al niet door verkocht hebben of laten inslapen omdat ze er niks meer mee kunnen ?
En wat jij zelfmedelijden noemt....tja dat zie ik toch anders. Mijn gevoelens komen meer doordat je gewoon machteloos staan tegenover een ziekte van je paard waar je niks tegen kunt doen , alleen maar toe kijken...
En als die paar dingen die je dan uiteindelijk nog kan doen voor je paardje , door een ander gedaan worden , dan kan je het wel eens een keer "gehad" hebben. En inderdaad , Shay schiet er totaal niks mee op, maar ik blijf doen wat ik kan doen en dat zal de ene keer meer zijn dan de andere keer. Maar soms geef ik het vechten ook wel eens op en beland ik even in een flinke dip. Zeker met zulke dagen, het is nat, koud en Shay is dan nog eens extra stijf. Dalijk van de zomer zal het vast wel weer beter gaan (daar hoop ik tenminste op)
Sorry voor m'n lange verhaal , maar dit moest er echt even uit. Zit nu wel gelijk met de tranen in m'n ogen , maar goed......
Laatst bijgewerkt door Shayla op 19-12-05 23:43, in het totaal 1 keer bewerkt