[TI] oei wat eng... !

Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Rianne_kiara

Berichten: 208
Geregistreerd: 25-10-04
Woonplaats: Apeldoorn

oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-06 16:10

Mijn verhaal :

Ik ben tijdens een buitenrit gevallen, door een bokkend en galloperend paard. Harde klap gemaakt... ruggenwervel gebroken ! Wat een enorme pijn !!! Ook nu nog (twee jaar later) heb ik dagelijks rugpijn !

Ik was al nooit zo'n held, wat paardrijden betreft (het is altijd al mijn hobbie geweest) maar sinds die genadeklap is alles eigenlijk weg !!!

Op dit moment rij ik op een hele lieve en betrouwbare Tinkermerrie. Wanneer ik haar rij, ben ik absoluut niet bang ! Volste vertrouwen ! En ik durf met haar ook alles. (Totdat het om een buitenrit gaat dan... )
Zelf ben ik in het bezit van de allerliefste Tinkermerrie op aarde !
Ze is nu drie jaar... Dus tijd om in te rijden !
Nou heb ik er al drie keer opgezeten... alleen gezeten ! Helaas voor mezelf, lijkt het iedere keer enger en spannender te worden in plaats van ontspannender en leuker...

Na vandaag, begin ik toch mijn twijfels te krijgen !
De eerste keer stapte ik erop, met het volste vertrouwen in mijn moppie ! Het ging super en ik voelde me helemaal verliefd ! Joepie ! IK zat erop ! Wauw !
De tweede keer zat ik erop, en besefte ik mezelf ineens dat ik erop zat, en dat er best weleens wat kon gebeuren... Dus snel weer eraf ! Diepe zucht en na een rondje stappen en op adem komen weer erop gestapt... Deze keer rustig...
De derde keer (vanmiddag) jeej... even gehangen, nog een keer gehangen, nog maar een keer hangen. Ik durfde er niet op te gaan zitten !!!
En waarom ??? IK heb zoveel vertrouwen in mijn paardje ! Het ligt ook absoluut niet aan haar, maar aan mij !
Ze zou me nooit wat doen! Toch maar verstand op nul gezet en gaan zitten. Diepe zucht en gauw weer afgestapt. Ik kon in ieder geval tegen mezelf zeggen dat ik het weer gedaan had, maar ik was van binnen diep teleurgesteld in mezelf !
En ik voelde me heel vervelend naar Kiara toe. Ik kan haar vertrouwen, waarom doe ik dat niet, waarom krijg ik angsten die ik niet wil hebben bij haar !!! Hellup, chaos in mn hoofd !!!
Wat moet ik nou? Kan ik wel verder gaan?
Aan de ene kant wil ik heel graag ! IK wil haar zelf gaan inrijden ! Gemeen, maar ik gun het niemand anders om dat met mijn moppie te doen !
Maar aan de andere kant... het zou wel makkelijk zijn...

Ik zit nu zelf erg tussen twee muren ! Ik blijf in ieder geval voorlopig zo doorgaan. IK ga er gewoon zo nu en dan eens opzitten. Ik hoop tenminste dat mijn angsten dit toelaten...
En ik moet maar zien hoe het allemaal loopt. Ik hoop dat wanneer ik er vaker opgezeten heb, dat ik dan mijn angsten opzij kan zetten, en het vertrouwen weer terug kan krijgen !

Wat zo'n "val" wel niet met je kan doen...

Kytha

Berichten: 14944
Geregistreerd: 23-12-01

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-06 16:22

Jeetje zo'n val is niet niks zeg..
Maar is het eventueel geen optie om begeleiding te zoeken met je paardje. Zodat ze lekker zadelmak en ingereden wordt, en dat je hulp hebt bij je angs?
Heel veel sterkte en succes ermee in elk geval!

Kiara

Berichten: 10899
Geregistreerd: 10-01-03

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-06 16:24

Misschien dat je er samen met begeleiding wel uitkomt?
Iemand die je jouw angsten kan laten relativeren of zelf voor een groot deel kan wegnemen.
Zonder hulp lijkt dit me erg moeilijk.
Veel sterkte met het doorworstelen van dit proces!

Rianne_kiara

Berichten: 208
Geregistreerd: 25-10-04
Woonplaats: Apeldoorn

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-06 16:25

Citaat:
Maar is het eventueel geen optie om begeleiding te zoeken met je paardje. Zodat ze lekker zadelmak en ingereden wordt, en dat je hulp hebt bij je angs?


Natuurlijk is er iemand bij die mij helpt wanneer ik op mijn paardje stap...
Er moet toch iemand mijn paard vasthouden he... Clown

frenia

Berichten: 9429
Geregistreerd: 05-07-05
Woonplaats: Lierde (België)

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-06 16:47

mhhmmm... zoals ik het zie doe je jezelf en je paard geen plezier op deze manier...
ik zou haar door iemand anders laten beleren. Zij voelt nu je onzekerheid en angst en gaat dit al heel snel oppikken, waardoor het ook voor haar een angstige bedoening wordt en zo kan je het binnen dit en een beetje tijd helemaal vergeten.
Als je er absoluut nauw bij betrokken wil zijn, kan je iemand zoeken die haar voor jou opleidt, bij jullie thuis, waar jij bij bent.
Maar zelf opkruipen zou ik niet meer doen tot als jij voldoende vertrouwen hebt.

Caye

Berichten: 7505
Geregistreerd: 20-07-04
Woonplaats: 070

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-06 16:49

ja maar jij moet die persoon ook 10000 procent vertrouwen. Knipoog

Ik zal over het feit heen stappen om haar zelf in te rijden..
Bloos

Zo iets moet GOED gebeuren.. niet alleen jij heb dan angst. paard krijgt het ook mee. En als de basis niet goed gaat. verknal je het voor altijd.
ZIJ voelt jou angst. en zal dat gaan voelen wanneer de ruiter op stapt.
Ik zal zelf over het koppige punt Bloos heen stappen.. en de basis door iemand laten doen..

Ik zelf rijdt ook tinkers in.. en heb vroeger ook rijpaardjes gedaan.. Nu ben ik sinds kort op de beleer toer voor tinkers..
Daar bij begeleid ik mensen die hun paard willen beleren.

Ik zal voor je zelf goede afwegingen maken.. GOED schema gaan maken.. Wat wil je en wanneer?? hoe lang trek je er voor uit.
En daar * geestelijk * heen werken Knipoog

Zo niet.. schroom niet.. trek aan die bel!

Anoniem

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 08:03

Ik ken het gevoel. Ik ben een aardig aantal jaren terug door een haflingerhengst over de bakrand gekiept., dit na een heftige rodeo. Ik reed hem altijd met een stangbit, hij was anders niet te hanteren, maar dit mocht niet in de les. Toen heeft hij me alle hoeken van de bak laten zien. De ruimte tussen de bakrand en de muur was ongeveer 45 cm en daar heeft hij me precies tussen gebokt. Ik ben toen op mijn hoofd terecht gekomen en een behoorlijke hersenschudding. Huilen
Je kunt me dus op het makste paard zetten, ik voel altijd iets van angst, hoe vaker ik echter op het zelfde paard rijd, hoe meer vertrouwen er komt. Maar ik stap niet meer zoals vroeger maar op elk paard.
Ik laat Flint over twee jaar door iemand anders inrijden, omdat ik wil dat het goed gebeurt.Mijn angst geeft ook geen vertrouwen aan Flint bij het inrijden.

Cars

Berichten: 1929
Geregistreerd: 29-12-02
Woonplaats: Brabant

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 08:44

Cayusejuhh schreef:
ja maar jij moet die persoon ook 10000 procent vertrouwen. Knipoog

Ik zal over het feit heen stappen om haar zelf in te rijden..
Bloos

Zo iets moet GOED gebeuren.. niet alleen jij heb dan angst. paard krijgt het ook mee. En als de basis niet goed gaat. verknal je het voor altijd.
ZIJ voelt jou angst. en zal dat gaan voelen wanneer de ruiter op stapt.
Ik zal zelf over het koppige punt Bloos heen stappen.. en de basis door iemand laten doen..

Zo niet.. schroom niet.. trek aan die bel!


Helemal mee eens...
Zoek een juiste(iemand waar jij je ook goed bij voelt) begeleider,en laat haar inrijden/zadelmak maken.
Je brengt voor je er zelf erg in hebt je angsten over op je paard...dat voelen ze zoooo snel.
En dat is toch iets wat je niet wilt....
Je hoeft het heus niet helemaal over te laten aan iemand ander..doe het samen met diegene.

Ik ben net zelf terug van een cursus freestyle van Voest(www.paardenbasis.nl) dat is ook ontzettend leuk om met je paard te doen(freestyle,grondwerk,schriktraining),Voest zelf heeft ook een jonge paardentraining.
Ik kan me voorstellen als je angstig bent dat juist op de grond bezig zijn erg fijn is om de band met je paard te versterken en aan het vertrouwen te werken.

Ik heb van jaren geleden de ervaring dat als jij je paard niet vetrouwd..dit wederzijds is.
Mijn tink was een bonte rodeobal Haha! (die is dus door een angstig mens beleerd geweest!!!!!) en ik heb er een hele tijd over gedaan eer het vertrouwen er was en 3 jaar eer hij "normaal" onder het zadel was....is een extreem geval maar neem van mij aan..dat wil je niet!!!!

Rianne_kiara

Berichten: 208
Geregistreerd: 25-10-04
Woonplaats: Apeldoorn

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-08-06 10:30

Citaat:
Ik kan me voorstellen als je angstig bent dat juist op de grond bezig zijn erg fijn is om de band met je paard te versterken en aan het vertrouwen te werken.

Ik heb van jaren geleden de ervaring dat als jij je paard niet vetrouwd..dit wederzijds is.


Ik heb met Kiara tot nu toe altijd al grondwerk gedaan ! De band die wij hebben is héél erg sterk ! En ze doet alles met en voor me ! Er is dus geen band om te versterken, en aan het vertrouwen hoeft niet gewerkt te worden...
Zoals ik in mijn verhaal al schreef : Het ligt niet aan mijn paard! Ik heb wel vertrouwen in mijn paard!

Ik heb alleen angsten, angsten die anderen zo te merken niet kunnen begrijpen... Huilen

Kitty84

Berichten: 1334
Geregistreerd: 25-02-06

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 10:46

Het is denk ik niet dat anderen je angst niet begrijpen. Ik begrijp je angst juist heel goed...maar met het erkennen van een angst kan je ook stappen ondernemen.

Je hebt onwijs veel vertrouwen in je paardje, maar zodra je erop stap maken jou hersenen (logischerwijs) de knik van ojee...wat als...
Zeker nu ze nog jong en niet beleerd is.

Dan lijkt mij een oplossing heel simpel
1. Jij moet gaan kijken of iemand je kan helpen met je gedachtenpatroon. Iemand die helpt met het afvragen of het een reeële of een irreeële angst is. En je kan helpen leren je angsten te ondervangen en te relativeren.
2. Zorg dat je paardje ingereden wordt op een manier die jou aanspreekt bij jou thuis. Ik snap best dat je dit heel graag zelf wilt doen...maar wat als ze in haar onstuimigheid je eraf bokt? Dan denk ik dat je angst nog groter wordt. Ook heb je kans dat je een ontzettend onzeker paard creeërt voor wat het rijden betreft als je zelf zo onzeker bent.

Ga met iemand rond de tafel zitten die je vertrouwd voor wat betreft het inrijden. Voelt het goed..dan ga je in zee...voelt het niet goed...dan ga je verder met zoeken.

Ze je eigen belangen / ideeën voor je paardje even aan de kant. Ik begrijp je angst heel goed...maar ik denk dat jij ook heel stiekem wel weet dat het eigenlijk geen handige combinatie is om als onzeker persoon voor wat rijden betreft je paard in te gaan rijden.

frenia

Berichten: 9429
Geregistreerd: 05-07-05
Woonplaats: Lierde (België)

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 10:57

nou denk ik dat die laatste zin niet nodig was geweest.
Ik heb een mep opgevangen op mijn been, die voor mijn pony was bestemd. Mijn pony en ik: wij waren twee handen op één buik. Door de klap is mijn hele scheen opengespat. Ik ben er twee keer aan geopereerd en nog steeds heb ik een groot litteken en kan ik niet op mijn linkerbeen zitten (zo op je knieën)
Hoewel ik mijn pony door en door vertrouwde, kreeg ik nadien schrik aanvallen, waardoor ik niet meer bij machte was deftig op hem te rijden. Ik gaf hem onbewust de schuld en was bang dat hij me weer in gevaar zou brengen. Maar hoe meer ik aan de teugels trok in wilde paniek, hoe harder hij ging rennen en naar andere paarden toelopen, want hij voelde mijn angst en wou alleen maar dat ik veilig was...
En zo kan ej mekaar mis verstaan.

Je kàn het wel zo aanvoelen dat jullie elkaar volledig vertrouwen, maar dat is geen garantie voor het al dan niet lukken. Aangezien je duidelijk stelt dat dit aan jou ligt, is het gewoon verkeerd je paard met je angsten op te zadelen. Zij voelt dat je schrik hebt en wil jou daar straks voor gaan behoeden, wat jij dan verkeerd gaat interpreteren en nog meer angsten bij je oproept...en zo beland je in een straatje zonder einde...

We kunnen je alleen maar de raad geven, ondanks het wederzijdse vertrouwen, het opleren van je paard aan iemand anders uit te besteden: dat zal zowel jou als je paard ten goede komen. Bijkomend kan je ook nog steeds grondwerk blijven doen. Een vertrouwensband is nooit "af"... Ik zou je, ivm met je angst, aanraden om ook dicht bij het proces van opleren betrokken te blijven, zodat je ziet hoe je paardje op alles reageert enz

Angst kan erg verlammend zijn, en ook als je paardje door iemand anders opgeleerd is, zal je in eerste instantie nog behoorlijk bang zijn om er voor het eerst op te kruipen daarna, maar het voordeel is op dat moment, dat je paard wél weet wat er gaat gebeuren. Nu is het voor haar onbekend + angst van de ruiter en dat kan gauw te veel worden!
Op een gegeven moment zal je gewoon de klik in je hoofd moeten maken: werken met paarden betekent af en toe klappen opvangen. Je kan het ene niet van het andere scheiden. Maar daar moet je zachtjes aan weer naar toe werken en dat gaat helaas niet met een nog groen en jong paard. en Je kan natuurlijk wel tot een minimum beperken Lachen

Rianne_kiara

Berichten: 208
Geregistreerd: 25-10-04
Woonplaats: Apeldoorn

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-08-06 16:43

zucht...

Ik vind het moeilijk !

Ik wil in ieder geval de komende tijd gewoon zelf blijven proberen ! Ze is net drie jaar, dus ik heb absoluut geen haast !
Ik weet ergens dat wanneer ik er zo nu en dan op ga zitten, dat ik op een gegeven moment mijn angst wel weg kan nemen ! En Kiara vind het allemaal prima als ik op en af stap !
Ik moet gewoon zekerder worden voordat ik verdere stappen ga ondernemen...

En wanneer bij mij die zekerheid niet komt, weet ik best wel dat het niet verstandig is om zelf verder te gaan ! Het laatste wat ik wil is mijn paardje verpesten !

Caye

Berichten: 7505
Geregistreerd: 20-07-04
Woonplaats: 070

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 18:23

Rianne_kiara schreef:

Ik heb alleen angsten, angsten die anderen zo te merken niet kunnen begrijpen... Huilen



Wat wil je eigelijk horen? of bereiken.... Je opent een topic..
Je legt je probleem, uit en wij willen een oplossing voor jou vinden.. Lachen

maar eigelijk krijg ik het idee.. dat je het wel confronterend vind om het te horen Haha! is het niet??

En dat geeft niet Haha! dat is stiekum heel normaal hoor

Dat geeft niet Ach gut maar denk goed na!!!
In het paard zijn welzijn is nu het belangrijkste!!

Rianne_kiara schreef:
zucht...

Ik vind het moeilijk !

Ik wil in ieder geval de komende tijd gewoon zelf blijven proberen ! Ze is net drie jaar, dus ik heb absoluut geen haast !
Ik weet ergens dat wanneer ik er zo nu en dan op ga zitten, dat ik op een gegeven moment mijn angst wel weg kan nemen ! En Kiara vind het allemaal prima als ik op en af stap !
Ik moet gewoon zekerder worden voordat ik verdere stappen ga ondernemen...

!

Maar dat duurt even.. Kijk ik wil zeker niet een discussie gaan voeren.. want ik vind echt een serieus probleem voor jou..
Maar wat ik wil vertellen..
Denk eens realistisch na .. waar heeft het paard meeste baat bij.. voor nu maar zeker ook voor later..

tja. het is JOU paard.. maar heel hard en eerlijk gezegd.. zie ik het argwanend tegemoed Bloos

beantsje

Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 18:45

Rianne, ik weet heel goed wat je voelt.
In 1999 ben ik bijna verongelukt met mijn paard; pas dit jaar kan ik zeggen dat ik er 100% overheen ben, mede dankzij mijn lieve tinker. Ik rijd volop buiten, ook een autoweg oversteken, ook rengalop...het enige wat ik nooit maar dan ook nooit meer zal doen, is alleen buitenrijden. maar dat heb ik geaccepteerd.

heb je hulp gehad destijds? Ik ben naar Slachtofferhulp geweest en ik heb daar in 3 gesprekken heel veel aan gehad. (het kon, om dat het een buitenrit was en dus onder de categorie Verkeersongeval viel).

Wat eigenlijk cruciaal is, klinkt als een open deur: je moet voorkomen dat je angstig wordt.
Dat betekent, dat je niet over je grens moet gaan. Normaal gesproken als je valt, is het: even doorzetten. Voor wat met jou en mij is gebeurd, werkt dit niet. Het heeft veel meer impact. Je moet het gedoseerd opbouwen.
Het lijkt erop dat jij toch over je grens heengegaan bent, aangezien je steeds minder durft. Dat proces moet je omkeren, want anders durf je straks helemaal niet meer te rijden.

Voor een jong paard is regelmaat belangrijk. Je kunt nu het beste teruggaan naar een stadium dat je goed aankunt, ookal is dat alleen maar hangen. Daarnaast zou ik toch iemand zoeken om je jonge tinker even het begin te leren.
Is misschien niet zo leuk, maar het haalt voor jouwzelf ook de druk van de ketel.
Destijds met mijn paard was ik na 6 weken weer gaan rijden maar ik kreeg daar na een week of 2 zoveel last van, dat ik niet meer functioneerde. Ik heb een bijrijder gehad, wat ik niet leuk vond, maar zo kon ik weer rustig opbouwen.

Als je de kans hebt, zoek dan professionele hulp voor jezelf. Met een beetje geluk heb je met een paar gesprekken genoeg handvatten om verder te kunnen.

je mag me pb'en!

Cars

Berichten: 1929
Geregistreerd: 29-12-02
Woonplaats: Brabant

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 19:41

Rianne_kiara schreef:
Ik heb met Kiara tot nu toe altijd al grondwerk gedaan ! De band die wij hebben is héél erg sterk ! En ze doet alles met en voor me ! Er is dus geen band om te versterken, en aan het vertrouwen hoeft niet gewerkt te worden...
Zoals ik in mijn verhaal al schreef : Het ligt niet aan mijn paard! Ik heb wel vertrouwen in mijn paard!

Ik heb alleen angsten, angsten die anderen zo te merken niet kunnen begrijpen... Huilen


Ik begrijp je inderdaad niet Knipoog

Rianne_kiara

Berichten: 208
Geregistreerd: 25-10-04
Woonplaats: Apeldoorn

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-08-06 19:46

Het is ook allemaal heel raar...

Ik heb dit topic geopend, omdat ik denk ik een zet in mijn rug nodig had!
Ben misschien een beetje eigenwijs aangelegd Bloos

Ik vind het zo'n ernorme stap om straks iemand anders de eerste stapjes met mijn paard te laten maken! Maar ik begin me steeds meer te beseffen dat dat voor ons beide (mij en Kiara) beter is.
Maar het is heel vervelend als je iets heel graag wilt, maar dit niet kunt ivm angsten !
Er zijn zoveel mensen die het zelfs leuk vinden om een paard in te rijden, en ik schijn die van mezelf niet te durven... Ach gut

Caye

Berichten: 7505
Geregistreerd: 20-07-04
Woonplaats: 070

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-06 20:18

Haha! geeft niks meid Knipoog

Ik ben ook zo eigewijs stuk vreten hoor
Maar je heb er toch al op gestapt?? Dus JIJ heb de eerste stapjes gedan met je paardje!!!

Maar VOOR WIE schaam je je? VOOR WIE moet je je generen??
Voor je eigen ik? Om niet je eigen paard in de rijden??

JE kan het ook zo zien Lachen
Ik heb straks wel een paard die GOED alles geleerd is. En waar je je angsten op kan leren behersen.. OF je angsten laten verdwijnen..
Jullie komen er wel Lachen echt geloof me!!

beantsje

Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-08-06 11:53

'k heb je gePBd...

Maaruh, als ik een jong paard zou hebben, zou ik hem toch door een ander laten beleren. Ik laat dat liever door een professioneel iemand doen, dan weet ik zeker dat het netjes gebeurt.

Enne, je hoeft toch niet afstand te nemen? Je kan er toch bij zijn? 't Is uiteindelijk jouw paard, dus jij mag bepalen hoe en door wie!

Supertje

Berichten: 7242
Geregistreerd: 03-10-02
Woonplaats: Hoekse waard

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-08-06 13:37

CarS schreef:
Ik heb van jaren geleden de ervaring dat als jij je paard niet vetrouwd..dit wederzijds is.
Mijn tink was een bonte rodeobal Haha! (die is dus door een angstig mens beleerd geweest!!!!!) en ik heb er een hele tijd over gedaan eer het vertrouwen er was en 3 jaar eer hij "normaal" onder het zadel was....is een extreem geval maar neem van mij aan..dat wil je niet!!!!


En ik heb ook zo'n paard. Nu bokte die van mij niet, maar ging als een dolle stier rennen zodra er iemand op zat, en was dan echt link. Eén van de vele voorbeelden is dat hij dwars door een houten hek heen ging op volle snelheid, de planken braken als luciferhoutjes met zo'n kracht en snelheid ging het. Ook ben ik eraf gekletterd, blijven hangen in de beugel in volle galop en meegesleurd. Stoppen deed hij niet, mijn redding was dat de beugelriem van de haak schoot. Intussen was ik al wel een paar keer onder hem terecht gekomen, wonder boven wonder kwam ik er alleen met een gebroken arm vanaf.
En wat hij deed was puur door angst, die hij onder andere van mensen over nam. Jordy was al een angstig paard, maar is daarna ook door heel wat angstige ruiters gereden, waardoor zijn angst alleen maar bevestigd werd. Hij is om die reden, dat rennen en een ruiter die er bang voor was, héél wat keren verkocht voor hij bij mij terecht kwam.
Jordy was angstig voor dingen die op zijn rug gebeurden en sprintte dan weg, de ruiters vonden dat doodeng en brachten dat ook weer over op hem, waardoor zijn angst bevestigd was, de ruiter was ook bang, dus zal het wel echt gevaarlijk zijn! Rennen! En dat keer op keer. Dan werd hij zo maf dat de ruiter uiteindelijk afstapte waarna de ruiter niet meer bang was, hij op stal ging in veiligheid, en dus wéér bevestiging, iemand op mijn rug is eng, daarna niet meer.
Nu is hij inmiddels superbraaf en heeft hij alle vertrouwen in mensen die op zijn rug zitten, iedereen kan erop stappen, maar dat heeft lang geduurd.
Het enige wat hielp was een ruiter die niet in paniek raakte en verkrampte, hoe gek hij ook deed. Als hij ging rennen laten lopen, proberen gerust te stellen en de hemel in prijzen als hij eindelijk stopte, iedere keer weer. En vooral een ruiter die de leiding kon nemen, en dat kun je niet als je bang bent. Dat was geen proces van weken, maar van zo'n 1,5 jaar! voor hij eindelijk weer vertrouwen in iemand had.

Leiding kunnen geven is dus heel belangrijk bij de basis, mensen die bang zijn verkrampen en worden passief. Een paard is een kuddedier, wat graag leiding heeft.
Dus ik ga met een hoop mensen mee, zet je eigen 'belangen' opzij en laat je paard inrijden door iemand die haar van het begin af aan duidelijkheid kan geven en goed kan handelen bij 'enge' situaties waardoor je paard zal leren de ruiter te vertrouwen. Daarna kun je weer aan je eigen angst werken.

En voor je denkt dat het makkelijk praten is voor iemand die zelf geen angst heeft, ik heb zelf in het verleden een jaar lang absoluut niet op een paard durven stappen, een half jaar lang durfde ik er niet eens meer in de buurt te komen Knipoog Ook na een hele nare val waarbij het paard nasloeg en mij vol in mijn gezicht raakte.
Toen ik voor het eerst weer op een (doodsbraaf!) paard zat kon ik alleen maar janken en nog een janken. Ik kon me niet eens bewegen zo bang was ik. Maar met goede begeleiding ben ik er weer helemaal bovenop gekomen, maar voor ik het vertrouwen echt weer terug had was ik wel wat jaren verder. Het waren een heleboel kleine stapjes.

sjabby
Berichten: 56
Geregistreerd: 08-05-05

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-08-06 18:59

Misschien moet je jezelf ook eens afvragen wat er gebeurt als je paardje onverwachts toch eens schrikt, jij natuurlijk ook en hoe je daarna de boel weer op moet pakken.........
Dat lijkt me allemaal een stuk makkelijker te overkomen als ze al een redelijke basis heeft(met vertrouwen) Ik denk en vind het veel knapper als je nu, nu het nog redelijk simpel is hulp inroept dan straks als jullie allebei het vertrouwen helemaal kwijt zijn. Ben eerlijk naar jezelf en je paard en geef jullie allebei de kans ook dat laatste stuk naar elkaar toe te groeien en als dat wat hulp nodig heeft.so what?

Rianne_kiara

Berichten: 208
Geregistreerd: 25-10-04
Woonplaats: Apeldoorn

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 14-08-06 19:49

nou, ik heb de knoop doorgehakt ! En dat mede door al jullie steunende woorden !!!
Haha! Bloos

Ik ga Kiara professioneel in laten rijden !

Caye

Berichten: 7505
Geregistreerd: 20-07-04
Woonplaats: 070

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-08-06 21:04

Rianne_kiara schreef:
nou, ik heb de knoop doorgehakt ! En dat mede door al jullie steunende woorden !!!
Haha! Bloos

Ik ga Kiara professioneel in laten rijden !

Nou zal ik als eerste dan maar een hele grote pluim geven?? ben trots op je *LOL*
goed gedaan meid!

akerna

Berichten: 3770
Geregistreerd: 22-02-01
Woonplaats: apeldoorn!!

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-08-06 15:09

ey Rianne,
Wat erg balen dta je die angsten hebt zeg! maar wel verstandig dat je kiara laat inrijden door iemand anders..
Vind t heel goed van je dat je die beslissing hebt genomen. Weet dat t heel moeilijk is.. en zeker gezien jouw band met kiara!
breng je haar weg of laat je t op stal doen?

Rianne_kiara

Berichten: 208
Geregistreerd: 25-10-04
Woonplaats: Apeldoorn

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-08-06 09:55

hoi Renate,

Nee ik breng haar weg...
Er loopt op stal niet echt iemand rond, die past bij mijn manier van doen! hahaha
Al zijn het allemaal schatten hoor ! Knipoog

akerna

Berichten: 3770
Geregistreerd: 22-02-01
Woonplaats: apeldoorn!!

Re: oei wat eng... !

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-06 13:07

haha het zijn zeker wel allemaal schatten haha Tong uitsteken
jij bent ook meer van het grondwerk eerst he. beetje meer montystijl?