Redelijk kort daarna kwam ik de tinkermerrie Jena tegen, ik kwam daar eigenlijk voor een ander verzorgpaardje kijken. Maarja, ik was op slag verliefd, wat een schitterend dier was ze toch! Gelukkig had de eigenaar nog hulp nodig dus die met beide handen aangenomen.
http://1.media.hyves-static.net/2212365 ... 36544.jpeg
Na een tijdje is ze helaas meerdere malen verhuisd en ben ik haar uiteindelijk uit het oog verloren. Maar vergeten, dat nooit. Dankzij Jena is mijn liefde voor het ras steeds groter geworden.
In de afgelopen jaren ook vaker op tinkers gereden, de drang om een eigen tinker te hebben was zo groot! Ik lees alles wat met tinkers te maken heeft, kan niet stoppen met het kijken van foto's, ga regelmatig naar hengstenshows, keuringen, heerlijk om te kijken!
En 4,5 jaar geleden was het dan eindelijk zover, ik kon een eigen paardje kopen. Helaas was mijn budget nog niet hoog genoeg voor een tinker, tenminste, niet toen ik begon met zoeken. Al snel kwam ik Saffron tegen, een kruising hafxappa, en ik was verliefd. Ik viel vooral op zijn uiterlijk en uitstraling, wat een dier!
De drang naar een eigen tinker is echter nooit weggeweest, vaak gedacht om te kijken voor een tinkerveulen. Maarja, veulentjes worden ook groot en 2 paarden gaat niet.
Hoewel ik gek op Saffron ben en hele leuke momenten en herinneringen aan hem heb, heb ik afgelopen december de beslissing genomen om hem te verkopen. Hij mocht dit jaar ineens niet meer in de winter het land op en was dood ongelukkig. Er was ook geen stal in de regio te vinden waar dat wel kon én waar je een bak had. En dan was er nog een groter 'probleem'. Ik ben absoluut geen bakruiter, ik geniet er het meeste van om lekker samen met je paard buiten op pad te gaan. Echter werkte de combi van mij en Saffron buiten totaal niet.
Saffron is een echte spierbundel met een eigen wil, en vooral erg gevoelig. Op het erf was er geen probleem, het vertrouwen was daar groot, maar buiten... ik was zo gespannen buiten waardoor ik hem vreselijk tegenwerkte. Op zijn beurt werd hij ook erg gespannen waardoor mijn spanning en angst nog groter werden. En zo kwamen we in een negatieve spiraal terecht.
Telkens waren we even wat actiever in de bak bezig totdat we dan maar weer niks deden. En hij houdt er juist zo van om te werken. Anderen hadden overigens geen problemen met hem buiten, ik kreeg hem daarentegen niet eens het erf af in mijn eentje. Het lag geheel aan mij.
Voor ons beiden was het eerlijker om voor een baasje te kijken die hem alles kon bieden, dag en nacht naar buiten met anderen, ook in de winter, en die geen angst heeft, een echte leider voor hem is en zo met hem naar buiten kan.
En die hebben we gevonden


Nu alles rond is heb ik besloten om rustig aan te gaan kijken voor mijn droompaardje, een tinker. Wel een wat ouder diertje, liefst tussen de 8 en de 15 jaar, die al veel gezien heeft, braaf is buiten en ook alleen op pad kan. Ik heb vroeger jarenlang met een vorige verzorgpony wekelijks buiten gereden, urenlang. Dat was zó heerlijk, samen genieten met je paard. En dat mis ik zo ontzettend...
Ik heb de afgelopen jaren eigenlijk weinig ontspanning gehad, en ik ben hier zo aan toe. Vooral de afgelopen paar maanden zijn moeilijk geweest. Mijn twijfels betreft Saffron speelden al jaren mee, maar altijd heb ik het weggestopt, gedaan alsof er niks aan de hand was. En dat heeft me opgebroken...
Daarbij is mijn relatie uitgegaan na bijna 3 jaar, we woonden net sinds september 2011 samen waardoor ik nu het huisje en de katten alleen moet betalen. Ik wil hier ook absoluut niet weg en ik red het ook wel, maar het is wel een zware periode geweest. In de tussentijd kon er niks fout gaan, scooter ging stuk, laptop ging stuk, ik werd geskimd voor ruim €1000 (net de eerste maand dat ik alles in mn eentje moest betalen....uiteindelijk na 4 weken het weer terug gekregen), 1 van mijn katers bleek een hartruis te hebben en ga zo maar door...
Daarnaast werk ik fulltime om alles te kunnen betalen en had ik ook nog een veulen die ik moest betalen en die uiteraard aandacht nodig heeft. Deze dame is er nu nog steeds, maar zal binnenkort weer te koop komen te staan. Zondag komt er een goede kennis kijken

Zij was bedoeld voor mijn ex, hij kon haar echter ook absoluut niet meenemen door omstandigheden. Het is een schat van een veulen, maar zoals elk veulen luistert ze niet altijd, ze zoekt haar grenzen op. We hebben haar bij bokker vrijepaarden vandaan, daar stond ze in de kudde en was ze geen mensencontact gewenst. Momenteel is het grote knuffelkont

Echter heb ik het toch erg onderschat en ik merk dat ik nu al soms gefrustreerd raak. Hoe graag ik haar ook zou willen houden, ik denk niet dat ik de aangewezen persoon ben om haar op te voeden. Ze heeft iemand nodig met veel tijd, geduld en vooral kennis.
Ik heb gewoon een wat ouder diertje nodig, waarmee ik heerlijk op pad kan. Natuurlijk gaat het niet altijd even soepel, maar dat maakt ook niet uit. Maar ik wil zo graag weer buiten genieten samen met mijn eigen paardje.
Ik wil niks overhaasten en de juiste beslissing maken, en vooral, niet teveel kijken naar uiterlijk. Dat is de grote fout geweest met Saffron, die was net een paar maanden 3 en net een maandje ingereden. Daar was ik eigenlijk niet naar op zoek. Ik blijf nog steeds gek op die knappe mafkees

In de tussentijd mag ik elke week een ontzettend lief en supermakke ruin (10 jr, friesxanda) op stal rijden en gaan we straks ook naar buiten, weer mijn vertrouwen terug krijgen buiten op het paard

Ik hoop dus dat ik nu dan eindelijk mijn grote droom kan waarmaken, een eigen tinker
