Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-03-06 12:29

Instructeurs: Hoe gaan jullie om met angst?

Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-06 12:29

Wat doen jullie als je lesklant bang is?
Ik zie regelmatig topics voorbijkomen van mensen die gevallen zijn en daardoor erg bang zijn geworden van (hun) paarden. Nu ben ik benieuwd hoe jullie omgaan met lesklanten die echt bang zijn om te rijden maar dit willen proberen te overwinnen.
Wat laten jullie deze mensen doen qua oefeningen, zijn jullie voorzichtig als ze iets niet willen of zetten jullie juist door en dwing je hen het toch te proberen?

**Geplaatst**: 24-03-06 12:32

Re:

Geplaatst: 24-03-06 12:32

mijn instructeur maakt me kwaat! zodat ik geen tijd meer heb voor angst en dan doe ik het meestal toch als ik eerst iets niet durfde. werkt goed voor mij maar ik denk dat dat bij iedereen verschillend is!

**Geplaatst**: 25-03-06 00:13

Re:

Geplaatst: 25-03-06 00:13

Ik ben van de zomer ook een paar keer van mijn paard gevallen.
De eerste paar lessen waren longelessen. Om weer het vertrouwen in het paard terug te krijgen. Dit werkte bij mij erg goed.En stap er nou na een val weer gewoon op.

**Geplaatst**: 26-03-06 09:44

Re:

Geplaatst: 26-03-06 09:44

Dat ligt helemaal aan de persoon. Ik geef les aan kinderen, en het ene kind kan ik overtuigen door het een beetje uit te dagen. Bij andere kinderen lukt dit absoluut niet en moet ik ervoor zorgen dat ze een tijdje op wat makkelijkere pony's rijden, om op die manier het vertrouwen weer op te bouwen. Maar ik geef dus geen kinderen les met eigen pony's.

**Geplaatst**: 27-03-06 09:49

Re:

Geplaatst: 27-03-06 09:49

Ik vind het ook lastig,. Geef ook kinderen les op pony's. Een meisje is zo bang , dat ze er na een misstap van de pony al naast ligt. En soms gaat het een hele les super. Maar toch zie ik altijd spanning. Ik probeer haar altijd te overtuigen, dat ze het wel kan, maar in zichzelf moet geloven. Ook doe ik als ze gevallen is weer een stapje terug , bijv. wat oefeningen om haar zit te verbeteren. Haar zit is eigenlijk super, toch blijft bij haar de angst dat ze eraf kan vallen.
Ik hoop het met geduld er rustige oefeningen op te lossen!

**Geplaatst**: 27-03-06 14:32

Re:

Geplaatst: 27-03-06 14:32

ik geef ook les aan bange kinderen en zorg er gewoon voor dat ze stapje bij beetje hun vertrouwen terug krijgen. in het begin niets willen en gewoon zelf laten rijden tot het punt wat ze durven. na verloop van tijd ga je "per ongeluk"wat over die drempel heen wel zorg ik ervoor dat alls duidelijk blijft en ze niet voor verrassingen komen te staan. wat ik zeg doe ik, wat ik niet zeg, doe ik niet. belangrijkste is dat ze je kunnen en durven te vertrouwen zodat ze de angst kwijt kunnen raken door meer dingen te doen.

**Geplaatst**: 27-03-06 14:46

Re:

Geplaatst: 27-03-06 14:46

Ik hoop iig dat jullie het beter doen dan mijn eerste 'privé'instructrice. Was met mijn eerste verzorgpony, ik kwam net van de manege, en kon dat beest niet aan (de instructrice zelf ook niet, zij trainde hem meerdere malen per week omdat de eigenaresse het niet durfde/kon), en ik was zó bang van dat beest.
Hij had me er al zo vaak afgegooid, en ik was echt heel bang. Had 1 keer per week les, en daardoor werd de angst alleen maar erger. Ze zat me alleen maar af te zeiken, te schelden, werd boos als ik niet durfde, riep continu dat ik niets kon en dat ik niet kon rijden. Op het laatst lag ik de nacht van te voren de hele tijd wakker uit angst voor de les.

Heb het een paar maanden volgehouden, maar toen toch gestopt, het sloopte me. Heb nog meer dan een jaar met angst gelopen/

**Geplaatst**: 27-03-06 18:46

Re:

Geplaatst: 27-03-06 18:46

IK begin altijd heel erg rustig als ik nieuwe en bange ruiters heb . Er komen veel bange ruiters bij mij omdat de pony waar ik op lesgeef zo klein is . Ik laat ze de eerste lessen alleen stappen zodat ze vertrouwen krijgen . En naar motivatie gaan we eigenlijk verder . Kinderen die echt bang zijn dwing ik op bepaalde punten bijv. als ze een bit in moeten doen en ze dat niet durven . Ik doe het voor en daarna samen en dan moet de klant het ongeveer wel zelf kunnen en durven .Ik vertel dan ook hoe heel het gebit in elkaar zit en dat het dier niet kan bijten . Als een ruiter met rijangst zit dan moedig ik ze aan en beloon ik ze als ze dan toch hebben doorgepakt .stel dat ze er een keer naast liggen moeten ze er weer op of ze willen of niet . Dan ben ik wat dat betreft heel erg hard .

**Geplaatst**: 03-04-06 08:25

Re:

Geplaatst: 03-04-06 08:25

Het ligt eraan waardoor de angst veroorzaakt wordt. Ik werk eigenlijk alleen met volwassen ruiters, sommigen hebben echt last van angst. Samen kijken we waar de angst vandaan komt (is het een gevoel, is het n.a.v. een specifieke gebeurtenis of is het n.a.v. verhalen, etc) en wat het doel van de ruiter is. De een wil in zijn eentje buiten kunnen rijden, de ander wil leren galopperen. Meestal komt een gedeelte van de angst voort uit het gevoel dat men het paard niet kan controleren/beheersen. Met een aantal gemakkelijke gehoorzaamheidsoefeningen voor het paard en gedegen theoretische achtergrondinformatie over het wezen paard kan al veel angst worden weggenomen.

Ik bouw het rijden met angstige ruiters altijd heel erg langzaam weer op. Het vertrouwen moet terugkomen. Verder doe ik een aantal metale oefeningen voor de ruiter en laat ik de ruiter goed doorademen en verschillende ontspanningsoefeningen doen.

**Geplaatst**: 03-04-06 16:30

Re:

Geplaatst: 03-04-06 16:30

Ik geef les aan mensen met eigen paarden. Als ze er niet meer opdurven, hebben zij een probleem, ik niet.
Ik kan redelijk goed met angst omgaan en ben vrij goed in mensen over angst heenhelpen, maar als het om onredelijke angst gaat, heb je met een fobie te maken en daar ben ik niet in geschoold, dus krijgen ze van mij dan het advies om te stoppen of elders hulp te vragen. Er zijn verschillende soorten angsten en onzekerheden die allemaal hun eigen aanpak eisen en ik ben instructrice, maar geen psychiater, ik heb wel degelijk grenzen. Ik kan het ook slecht begrijpen dat bange mensen maar door blijven zetten . Ik ken een meisje dat vanaf haar twaalfde rijdt ofzo, altijd bang geweest en gebleven, toch een instructeurscursus gaan doen, eigen paard gekocht, waar ze een ander op liet rijden omdat ze er niet opdurfde. Ze is in het tweede jaar van de cursus gestopt. Nu rijdt haar vriend voornamelijk op haar paard. We zijn tien jaar verder en ze is nog exact even onzeker, zit naar voren met stijve armen en stugge hand, en heeft (daarom) geen controle en roept verzet op bij elk paard dat ze rijdt, maar geeft het paard overal de schuld van. Over twintig jaar is het heus niet beter. Haar probleem zit veel dieper dan in het paardrijden alleen. Ze is trouwens geen leerling van mij. Ik heb wel een klant gehad die ook maar bang bleef. Die is bij een ander op een manège paard gaan rijden, en heeft iets angst overwonnen, maar we wachten gewoon tot ze zelf weer denkt dat ze het kan. Als dat niet komt, dan maar niet. Ze geniet op andere manieren van haar paard (ze is niet bang van het paard).

**Geplaatst**: 03-04-06 18:26

Re:

Geplaatst: 03-04-06 18:26

Ik doe dan voornamelijk oefeningen om er voor te zorgen dat ze het paard onder controle krijgen.
Vaak bestaat dat uit veel overgangen rijden.

Wat ik ook vaak wil doen is de ruiter aan de longe zetten, dit geeft vaak een vertrouwd gevoel en langzaam bouw ik dit weer af. Eerst door alleen uit te stappen met de longe af, maar dan blijf ik er naast lopen. Daarna iets eerder de longe eraf, etc.

Ook zet ik vaak verschillende objecten neer in de bak om de ruiter zich daar op te laten concentreren en niet op het paard en wat die allemaal kan doen....
Dus slalommen om pionnen, over en tussen balkjes etc.
Heel leuk om te doen en vaak komt het vertrouwen dan weer stukje bij beetje terug!

Nomineer dit bericht ×