Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-13 14:10

Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-13 14:10

Dat vraag ik me nu al een tijd af, ik zie de lesgevers op de manege waar ik rijdt dat zo simpel oplossen, die kinderen beginnen te huilen om iets, ze wisselen een paar woorden en plots zijn de tranen verdwenen.
Bv: Er is een wedstrijd, 2 kinderen, de ene wil meedoen, de andere wil naar huis omdat hij de volgende ochtend vroeg uit bed moet. Het is broer en zus, voor de wedstrijd moet je met z'n 2-en zijn. Vader heeft dochter ingeschreven en dochter mag iemand zoeken om mee mee te doen. Een uur op voorhand zegt de vader dat het kind niet mee mag doen. Dikke tranen natuurlijk!
Of bv: kind staat op de poetsplaats, pony zet een stap opzij en gaat op de tenen van het kind staan, weer tranen..
of bv: je doet een snelheidswedstrijdje in de les, 1 kind zit op de eigenwijste pony van stal, je doet een vatenrace en de pony wil echt niet rond het laatste vat. Het kind wordt dus laatste in zijn/haar opinie. Weer tranen..

Hoe los je zo'n dingen nu op?

Laatst bijgewerkt door Britt_Ama op 28-04-13 14:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-04-13 14:15

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst: 28-04-13 14:15

Begrip en striktheid.
En dus al niet over krokodillentranen beginnen, als er een pony op je tenen staat zullen het echt wel echte tranen zijn want dat doet gewoon loeizeer.
Soms is er begrip en troost nodig, de andere keer een ferme tegenreactie, een derde keer is het opgelost met humor. Dat is situatieafhankelijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-13 14:16

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-13 14:16

En wat zou jij dan doen in het geval van voorbeeld 1?

**Geplaatst**: 28-04-13 14:17

Geplaatst: 28-04-13 14:17

Ik denk dat je het begrip krokodillentranen niet helemaal begrijpt; krokodillentranen zijn 'nep'tranen om iets waar iemand helemaal niet verdrietig om is, verdriet veinzen dus. Maar de dingen die je noemt zijn nu juist wel dingen waar een kind behoorlijk verdrietig om kan zijn. Een wedstrijd verliezen ís verdrietig, volwassenen zie je bijvoorbeeld ook huilen als ze een wedstrijd die belangrijk is hebben verloren. Daar is niets geveinsd aan.

Niet doen alsof het kind zich aanstelt dus maar begrip tonen voor het verdriet en zeggen dat het helaas toch zo is als het is.

**Geplaatst**: 28-04-13 14:19

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst: 28-04-13 14:19

licht echt aan de situatie..
meestal beginnen met horen wat er is, uitleggen dat het wel mee valt en oplossing bedenken, of grapje over maken..
daarna zorgen dat kindje weer gaat lachen, vertel iets leuks of maak een grapje..
ik heb ze binnen paar tellen weer vrolijk

kinderen kunnen super snel wisselen van heel verdrietig na heel vrolijk

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-13 14:20

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-13 14:20

Ja wij verstaan hier krokodillentranen niet als 'nep'tranen maar als heel erg hard huilen haha! Zal het even aanpassen in de tekst

**Geplaatst**: 28-04-13 14:20

Geplaatst: 28-04-13 14:20

Dit verschilt naar mijn mening echt per kind en per situatie, vandaar dat ik denk dat hier geen concreet antwoord op gegeven kan worden.

**Geplaatst**: 28-04-13 14:22

Geplaatst: 28-04-13 14:22

Is inderdaad kwestie van de situatie aanvoelen, daar zijn geen rgls of echte handvatten voor. De ene keer los je 't op door ze even een knuffel te geven en begrip te tonen, de volgende keer door ze een complimentje te geven over wat er WEL goed ging en zo de aandacht te verleggen van iets negatiefs naar iets positiefs, en weer een andere keer kun je ook gerust éven een zetje geven om tóch door te bijten (bij bv iets niet durven) waarna je ze de hemel in kunt prijzen en ze dus binnen 3 minuten van hoopje ellende met traanjes richting 10 centimeter grotere prinses groeien...

Het is voor "ons als instructeurs" ook makkelijker vaak dan voor ouders hoor. Als paardenjuf ben je toch vaak een beetje een voorbeeld voor een kind...

**Geplaatst**: 28-04-13 14:22

Geplaatst: 28-04-13 14:22

Citaat:
Bv: Er is een wedstrijd, 2 kinderen, de ene wil meedoen, de andere wil naar huis omdat hij de volgende ochtend vroeg uit bed moet. Het is broer en zus, voor de wedstrijd moet je met z'n 2-en zijn. Vader heeft dochter ingeschreven en dochter mag iemand zoeken om mee mee te doen. Een uur op voorhand zegt de vader dat het kind niet mee mag doen.

Deze? Vanuit de positie van instructrice: even kortsluiten met de ouders waarom het kind niet meer mee mag doen.
Als het vinden van een partner niet gelukt is kun je zelf nl. nog wel wat matchen.
Als het erom gaat dat pa geen zin heeft om te wachten (beetje stom dan dat ze wel ingeschreven is, maar a la), zou ik uitleggen dat er dan en dan weer een volgende wedstrijd is en dat we met de volgende les iets superleuks gaan doen. Misschien kun je zelfs wel iets speciaals voor haar doen. In elk geval een nieuw leuk vooruitzicht geven. De teleurstelling is echt, zo'n kind kijkt waanzinnig uit naar van die onderlinge wedstrijdjes! Dus moet zeggen dat ik het stiekem ook een beetje een hufterige zet vind van de vader

**Geplaatst**: 28-04-13 14:27

Geplaatst: 28-04-13 14:27

Per situatie kijken en naar het kind.

De 1 huilt echt alleen bij verdriet, maar mijn buurmeisje is het voorbeeld van een drama queen die net zo lang huilt en aandacht trekt tot iemand haar even helpt (dus die wordt genegeerd haha, verschil tussen 'aandacht' en 'echt' huilen is duidelijk).

Benoem het verdriet werkt voor veel gevallen al goed en even een schouderklopje of bemoedigende woorden indien nodig, of juist strengheid; jammer dat je hebt verloren en dat is ook moeilijk voor je en dat begrijp ik... Maar... Wij gaan nu door met het volgende.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-13 14:30

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-13 14:30

Urielle schreef:
Citaat:
Bv: Er is een wedstrijd, 2 kinderen, de ene wil meedoen, de andere wil naar huis omdat hij de volgende ochtend vroeg uit bed moet. Het is broer en zus, voor de wedstrijd moet je met z'n 2-en zijn. Vader heeft dochter ingeschreven en dochter mag iemand zoeken om mee mee te doen. Een uur op voorhand zegt de vader dat het kind niet mee mag doen.

Deze? Vanuit de positie van instructrice: even kortsluiten met de ouders waarom het kind niet meer mee mag doen.
Als het vinden van een partner niet gelukt is kun je zelf nl. nog wel wat matchen.
Als het erom gaat dat pa geen zin heeft om te wachten (beetje stom dan dat ze wel ingeschreven is, maar a la), zou ik uitleggen dat er dan en dan weer een volgende wedstrijd is en dat we met de volgende les iets superleuks gaan doen. Misschien kun je zelfs wel iets speciaals voor haar doen. In elk geval een nieuw leuk vooruitzicht geven. De teleurstelling is echt, zo'n kind kijkt waanzinnig uit naar van die onderlinge wedstrijdjes! Dus moet zeggen dat ik het stiekem ook een beetje een hufterige zet vind van de vader

Jup, had dit gister aan de hand hier. Met de onderlinge wedstrijd, nu ben ik geen lesgever maar ben daar wel 6/7x in de week en de kinderen zien mij als stalhulp/begeleider achtig iets haha.. Ik help altijd met opzadelen, wedstrijden, buitenritten, etc.
Het ging papa erom dat de broer niet mee wou doen omdat hij om 8u moest vertrekken naar het basketbal de volgende dag en de wedstrijd om half 9 's avonds begon. Er werd eerst toegezegd, daarna begon broer moeilijk te doen, werd er afgezegd en toen kwam ze huilend naar mij toe met dat verhaal. Toen ben ik met haar naar de papa gegaan en gevraagd waarom ze niet mee mocht doen, papa vertelde mij dat er afgesproken was dat ze alleen mee mocht doen als ze met haar broer mee deed. Broer wou niet, dus zij mocht niet. Toen hebben we samen de broer overgehaald om toch mee te doen en die 2 hebben hun eigen prima vermaakt. We vroegen ons alleen even af of we correct gehandeld hadden.. Ik had haar al beloofd als ze toch mocht van de papa maar geen teamgenootje had ik met haar meedeed

Met wedstrijden word het bij ons zo gedaan dat ze 5 geplaatse hebben bijvoorbeeld en al de rest is dan 6de en krijgen een klein presentje

Dit is voor veel kinderen al goed omdat ze het idee hebben dat ze winnen, echter heb je van die slimmeriken die ons door hebben en dus verdrietig zijn, omdat ze niet bij de 1ste 5 zitten. Meestal leggen we ze dan uit, dat je niet altijd kunt winnen en dat als ze dat willen we de volgende les extra hard gaan oefenen zodat het de volgende keer wel lukt

**Geplaatst**: 28-04-13 14:33 · **Anoniem** **Geplaatst**: 28-04-13 14:33 Hartstikke goed opgelost

Geplaatst: 28-04-13 14:33

Hartstikke goed opgelost +:)+

**Geplaatst**: 28-04-13 14:33

Geplaatst: 28-04-13 14:33

Volgens mij heb je dat prima opgelost.

W.b. Je laatste voorbeeld zou je bijjvoorbeeld kunnen vertellen hoe knap het is dat ze de pony toch wel mooi langs de eerste twee vaten heeft gekregen en dat ze echt een hele moeilijke pony had oid.

**Geplaatst**: 28-04-13 14:34

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst: 28-04-13 14:34

Goed opgelost

Je moet soms ook gewoon creatief zijn, er is geen richtlijn voor immers

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-13 14:38

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-13 14:38

secricible schreef:
Volgens mij heb je dat prima opgelost.

W.b. Je laatste voorbeeld zou je bijjvoorbeeld kunnen vertellen hoe knap het is dat ze de pony toch wel mooi langs de eerste twee vaten heeft gekregen en dat ze echt een hele moeilijke pony had oid.

Ja inderdaad, zoiets dacht ik ook al. Desbetreffende pony is ook echt geen schatje, is al een heel wonder dat ze er uberhaupt nog op zat, na dat gebok van die kleine rotbok

Dat werd haar ook verteld, heb haar uitgelegd dat het niet altijd goed kan gaan maar dat het al heel knap was dat ze hem wel voorbij de eerste twee kreeg en daarna zelfs met mij er langs, rond het derde vat. Dikke high five en toen was het weer goed :Y)

Later begon er eentje te huilen omdat pony te traag ging naar haar zin, die heb ik wel even uitgelegd dat ze wist dat we vatenrace gingen doen en dat ze zelf voor dit paardje heeft gekozen en dat het nu haar taak was om de pony zo gemotiveerd te krijgen dat hij nog iets sneller ging lopen (en heel stiekem sta ik dan met mijn tong te klikken, zodat pony blijft lopen :')

)

Nee inderdaad vuurneon, ieder kind is ander. De ene huilt heel vlug van verdriet, teleurstelling. De andere word boos of krijgt woede-aanvallen, de ander huilt enkel als hij boos is, de ander is bang om fouten te maken. Ieder kind vergt een andere aanpak

**Geplaatst**: 28-04-13 14:44

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst: 28-04-13 14:44

Nou, klinkt alsof je het hartstikke goed opgelost hebt.

Aanstelleritis maak ik korte metten mee. Ik heb ooit een kind in de les gehad wat er een handje van had om te gaan zitten mokken en huilen omdat ze geen aanwijzingen op wou volgen. En dan heb ik het over simpele dingen a la iedereen draait een volte bij C

Na de zoveelste keer had ik er schoon genoeg van en heeft ze de hele les naast de pony mogen lopen, incl. de figuren en de galop. Was gelijk de laatste keer dat ze zat te zaniken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-13 14:47

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-13 14:47

Hahah zo heeft de lesgever hier ooit een keer een kind met een grote mond uit de les gezet.
Kind gaf altijd een grote mond, gaf je haar een aanwijzing was het van: Ja maar hij doet het toch niet.
of nee dat werkt niet of nee geen zin in. Hele tijd praten met mensen langs de kant etc..
Lesgever aan de moeder gevraagd wat hij er mee moest doen want hij wist zich er geen raad meer mee.
Moeder: sodemieter haar maar gewoon uit de les, als je haar er uit zet mag ze haar les van haar eigen zakgeld betalen.

Week daarna kind een grote mond, lesgever heel rustig: Oké *naam*, daar is de deur, als jij een grote mond geeft en niet wil luisteren, zie ik niet in waarom je nog in de les rijdt, dus je kunt gaan.
Kind riep de moeder om haar gelijk te halen, moeder was het helemaal eens met de lesgever.

Nu rijdt het meiske 2x per week braaf in de les en ze hebben er geen problemen meer mee gehad haha

**Geplaatst**: 28-04-13 14:50

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst: 28-04-13 14:50

Ik vind ook echt dat sommige kinderen een Oscar verdienen, want er zitten acteertalenten tussen! Ik verbaas mij ook elke keer weer over het gevoel van dramatiek van mijn buurmeisje en haar uithoudingsvermogen. Echt, dat doet een Brad Pitt haar niet na

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-13 14:55

Re: Omgaan met huilende kinderen

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-13 14:55

haha inderdaad, loopt er hier ook eentje rond, bij mij pakt zoiets niet. Ben daar heel simpel in, aanstellen? Ok dan wijs ik ze op het geen ze fout doen en kunnen ze daar mee aan de slag. Is het echt angst of onzekerheid help ik ze op weg en mogen ze dan zelf nog wat oefenen.
Meestal komen de ''aanstellers'' na 10 min alleen aantobben, heel vriendelijk vragen of ik alsjeblieft wil helpen met die oefening. Dan word het zo uitgelegd, help ik ook hun op weg en klaar

Sommige kinderen moeten niet paardrijden maar acteren haha

**Geplaatst**: 09-05-13 01:41

Geplaatst: 09-05-13 01:41

Ik vind dat je het prima hebt opgelost!
Wel vind ik het lastig dat de scheidslijn tussen winnen en verliezen zo dun is.
Waar is het plezier gebleven?
Soms verlies je soms win je zo is het leven.
Ik probeer dat mijn kinderen te leren.
Maar lastig is het wel.
Het maakt namelijk niet uit of je een 'snelle of langzame 'pony hebt.
Als je plezier hebt en voor jezelf je best hebt gedaan is het goed.
Ik vind eigenlijk dat ouders hier ook een rol in hebben, niet alles gaat zoals je dat wilt KLAAR!!
Maar nogmaals ik vind dat je het prima hebt opgelost en dat je er goed over nadenkt

**Geplaatst**: 09-05-13 04:18

Geplaatst: 09-05-13 04:18

Citaat:
Ik vind ook echt dat sommige kinderen een Oscar verdienen, want er zitten acteertalenten tussen! Ik verbaas mij ook elke keer weer over het gevoel van dramatiek van mijn buurmeisje en haar uithoudingsvermogen. Echt, dat doet een Brad Pitt haar niet na

Citaat:
haha inderdaad, loopt er hier ook eentje rond, bij mij pakt zoiets niet. Ben daar heel simpel in, aanstellen? Ok dan wijs ik ze op het geen ze fout doen en kunnen ze daar mee aan de slag. Is het echt angst of onzekerheid help ik ze op weg en mogen ze dan zelf nog wat oefenen.
Meestal komen de ''aanstellers'' na 10 min alleen aantobben, heel vriendelijk vragen of ik alsjeblieft wil helpen met die oefening. Dan word het zo uitgelegd, help ik ook hun op weg en klaar

Sommige kinderen moeten niet paardrijden maar acteren haha

Ik zie nu dat mijn eerdere recht uit het hart post verwijderd is, dus nog maar een keer: Waarom laat men zo'n vervelend "oscar" kind niet een sport kiezen die het zelf leuk vind. De een houdt van paardrijden, de ander van motorrijden of vlinders vangen of ballet. Ben je dan een k#tkind als je huilend op een paard zit omdat je dit helemaal niet wil maar ja, je moeder vindt het zo fijn?

**Geplaatst**: 15-05-13 13:52

Geplaatst: 15-05-13 13:52

basic_21 schreef:
Ik vind dat je het prima hebt opgelost!
Wel vind ik het lastig dat de scheidslijn tussen winnen en verliezen zo dun is.
Waar is het plezier gebleven?
Soms verlies je soms win je zo is het leven.
Ik probeer dat mijn kinderen te leren.
Maar lastig is het wel.
Het maakt namelijk niet uit of je een 'snelle of langzame 'pony hebt.
Als je plezier hebt en voor jezelf je best hebt gedaan is het goed.
Ik vind eigenlijk dat ouders hier ook een rol in hebben, niet alles gaat zoals je dat wilt KLAAR!!
Maar nogmaals ik vind dat je het prima hebt opgelost en dat je er goed over nadenkt

precies, wij hadden ook zo'n hele slome pony op de manege, als we dan wedstrijdje deden en je begon halverwege met die pony verloor je toch, maar door de manier waarop wij het brachten hadden alle kinderen lol op die pony, hoe erg ze ook laatste werden

(of, als die pony niet over de hindernis ging, dan gingen we er maar onderdoor

)

Nomineer dit bericht ×