Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Ilja000 schreef:Waarom zou een pessoabit niet mogen??? Wij hebben op stal meerdere pony's staan die met een pessoabit gereden worden, waaronder een manegepony.
Standaard harnachement heeft de voorkeur, maar de manegehouder beslist hoe een paard de baan in gaat. Als die beslist met of zonder sporen, met of zonder pessoabit, dan heb jij je daar bij neer te leggen, mee eens of niet. De manegehouder heeft wat dat betreft laatste woord.
Als ik zo eens terug lees, vraag ik me zachtjes aan af of er niet té veel aandacht gelegd wordt op van alles om de proeven heen. En ik heb juist begrepen dat dat bij de FNRS westrijden wat soepeler was.
Wat er bij het inrijden plaats vind is niet mijn taak, wel wat er binnen de wedstrijdring gebeurd.
Hoe kun je overigens van te voren bepalen dat excessief spoorgebruik een 3 is? Hangt dat niet van de situatie af? Van de mate van gebruik, van het type spoor en de reactie van het paard daarop?
Waarom trekken én bij teugelhulpen én bij algemene indruk? Sinds wanneer mag je dubbel afstraffen? Die ruiter die bijv. standaard op het verkeerde been zit, straf je toch ook niet de hele proef door af bij elk onderdeel, maar pas onderin?
daniella74 schreef:Ik denk dat er wat (blijvende) verschillen van inzicht zijn in de oude en nieuwe juryleden gezien de nieuwe opzet van de proeven, de wedstrijden, de nieuwe cursusleiders en persoonlijke meningen van juryleden binnen de door de FNRS vastgestelde regels.
daniella74 schreef:Ik houd aan wat ik in de cursus heb geleerd en niet alle bitten en hulpteugels mochten. Ook werden wij er op gewezen bepaalde veiligheidspunten in acht te nemen. Het zal best lijken of er dan met alles om de proeven heen bemoeienis is. Ik bepaal niet van te voren of iemand een 3 krijgt, ik geef alleen aan waar ik die onvoldoendes eventueel plaats. Als iemand bijv. zijn hulpen geeft puur op de sporen de gehele proef dan vind ik niet de hulpen correct zijn en zeker niet paardvriendelijk. Er moet dan duidelijk gewerkt worden aan een andere manier van hulpen geven door de ruiter door te leren een paard (enigszins) aan het been te rijden met behulp van de instructeur, als jury mag ik daarvoor een onvoldoende geven en een bemerking over maken zonder iemand af te zeiken. Geeft iemand zijn paard een "daadkrachtige" beenhulp onderweg omdat hij wil gaan bokken of niet wil aandraven of at dan ook dan is het geen enkel probleem. Een ruiter die constant op het verkeerde been zit, krijgt bij elk onderdeel waar dat bij van toepassing is 1 punt aftrek vanaf de F3, dat doe je bij de galop ook. Wat betreft de hulpteugels, in overleg vind ik echt heel veel goed en een paard waarvan je met gezamelijk losrijden al ziet dat hij link is of waarvan de begeleiding het al weet mag van mij uiteraard een hulpteugel aan zonder dat ik het de ruiter aanreken want veligheid voor alles en vooral met kleine kindjes en/of onervaren ruiters. Ik heb onlangs een wedstrijd gejureerd waar iemand met de ambu werd afgevoerd met zwaar rugletsel en ik hoop dat niet al te vaak mee te maken, vooral niet voor de ruiters.
Ik denk dat er wat (blijvende) verschillen van inzicht zijn in de oude en nieuwe juryleden gezien de nieuwe opzet van de proeven, de wedstrijden, de nieuwe cursusleiders en persoonlijke meningen van juryleden binnen de door de FNRS vastgestelde regels.
daniella74 schreef:Wij hadden/hebben Bram idd erg hoog zitten, het is dan ook een fantastische vent. Wij hadden een hele leuke cursus met op sommige momenten meer een soort pioniersmentaliteit met het boek (dat er niet was ).
Ik denk dat wij elkaar begrijpen, soms laat ik de regels een beetje los en soms ook absoluut niet.
Ik ben relatief onervaren in het jureren maar zeer bekend met het fenomeen manege. Ik probeer ook de mensen die wat minder in vorm waren tijdens hun proefje ook het gevoel te geven dat zij niet hopeloos zijn of het nooit zullen leren maar opbouwende kritiek mee te geven. Overigens doe ik dat ook naar een combinatie die ik over de 230 of zelfs 250 punten geef. Mijn teksten bij het niet behalen van het PP varieren van "pony vandaag erg druk, amazone heeft goed haar best gedaan volgende keer beter" tot echt rijtechnische opmerkingen met altijd het advies de instructeur om hulp te vragen.
Het zal misschien iets zijn dat meer in de randstad voorkomt maar de manier waarop mensen hier met een paard om gaan is soms verschrikkelijk. Ik blijf vinden dat ik als jury daar een opvoedkundige taak in heb. Ik heb de afgelopen maanden 2 dames uitgesloten en dat waren ook de enige 2 ruiters waarvan ik vond dat het niet kon wat er gebeurde in de proef en tijdens het losrijden. Ik heb denk ik 4 ruiters ergens een 3 met opmerking voor gegeven qua hulpen en ruim 200 ruiters zonder noemenswaardige punten voorbij zien komen en zeker 90% heeft een PP bij mij gereden dus ik denk dat het met de opgelopen trauma's over mijn jurering in het land wel meevalt.
Die heeft het bij hulpteugels wel over martingaal, thiedemann en bijzets. Bitten worden niet genoemd.

Zowiezo om te horen hoe het beleid van de FNRS zich ontwikkeld, daarnaast zijn soms de reacties van een aantal juryleden zeer interessant om te volgen. Zoals ik al eerder schreef: heb een stel dames eens tijdens een terugkomdag zoveel kritiek horen uiten dat ik me af vroeg waarom ze jury bleven.