ik had een gesprek met een dame en een meneer. weet alleen geen namen meer, maar die meneer kende ik die heb ik als een jury gehad met de oefendressuur in ermelo. dus eerst een leuk gesprek met hem aan de bar gehad en toen moest ik dus ook met hem mee

eerst ging het wel lekker maar toen hebben ze echt wel 3x gevraagd waarom ik jurylid wilde worden en wat mij een goed jurylid maakt enz. toen begonnen ze over hoe ik met conflicten omga. ik heb dagelijk conflicten op me werk en toen ging het gesprek nog 10 minuten over me werk haha. dat vonden ze best wel interessant.
alleen toen kwam de film. ik vond dat het paard best onrustig was. kijkerig, onrustig in zn staart enz. dus dat zei ik zo. zegt die mevrouw, nou dat paard oogt wel heel rustig dus zou dit verzet zijn? ik zo nee want hij is wel ontspannen, nou zegt ze ik vind dat hij de mooiste staartdracht heeft die er maar kan zijn. ik ben verder niet in discussie gegaan, misschien ging dat even mis. maar ze vreog over de houding van de ruiter en ik vond het wel goed enz. misschien wat meer aan het been, maar verder liep die goed over zn takt en ontspanning. dus ze vroeg verder over het scala dus ik noemde het rijtje op. zo zo heb je geleerd? dus maar verteld dat ik dat had geleerd.
heb er een dubbel gevoel over. vooral omdat ze 3x vroegen waarom ik een goed jurylid zou zijn. en wat goede eigenschappen van mij en dat omgezet in een jurylid. ik heb me best gedaan en we zien het wel. en anders zien we het volgend jaar wel weer
