Vippie schreef:Je kunt het ook andersom zien:
Wij stoppen jaren training in onszelf en ons paard om de kwalificatie te bereiken waarop wij ons in mogen schrijven voor een jurycursus, rijden maand na maand op en neer naar een cursusplaats om onszelf te scholen, doen vervolgens ook nog eens examen om dat jurystempeltje achter je naam te krijgen.
Stoppen naast het dagelijke werk wat we doen en het rijden van ons paard al onze vrije tijd in het beoordelen van jouw proefje en die van vele anderen want 40 combinaties op een dag is zo ongeveer het minimum wat ik op een dag jureer (en sommige manges presteren het om er dan ook nog eens geen pauze tussendoor te lassen voor de sanitaire stop of een hapje en een drankje)...
En wat krijg je dan voor je kiezen, ruiters die nog geen volte kunnen rijden, links en rechts niet uit elkaar kunnen houden, niet weten hoe ver ze uit de kant rijden met gebroken lijnen (5 meter is geen 10 of 2,5), onder de C bij het halthouden gezellig met de voorlezer gaan staan kletsen en vergeten dat het raampje van het juryhok openstaat en de proef waarsch gister pas doorgekeken hebben.
En dan nog verwachten dat je geboeid blijft door deze geweldige prestaties.....![]()
En deze ruiters zijn helaas geen uitzondering
Tja, en als ik deze reactie nog een keer lees vraag ik me af waarom jij nog jureert. Als ik het goed begrijp is het alleen maar kommer en kwel, dus waarom zou je de moeite nog doen?


Je zag die man in dat hokje drafbewegingen maken met zijn handen om dingen aan de schrijfster uit te leggen!! Hele oefeningen zag hij niet en liet zeker 10 minuten tussen de proeven in zitten! Ik vond het allemaal maar erg vreemd. Op het protocol stonden overigens zessen en zevens waar hij niet had gekeken.
hij keek wel ff op toen hij een bont paardje zag tussen 40 donkerbruine. Maar heb ook vaak genoeg gehad dat ze me zeiden: "ik hou niet van bont". Ma goed, krijg dan nog net een puntje, terwijl het gewoon super ging. Kijken zullen ze voortaan!
Broodje in je mond en penne maar! 
en gelukkig is dat nog steeds het gros, alleen erger ik me HIER om de mensen die de jury's af lopen te zeiken terwijl ze zelf waarschijnlijk ook benedenmaats presteren en dit de jury aanrekenen.
)
En hij mistte dus een heleboel punten aan het eind. M'n moeder moest natellen, en moest dus teruglopen naar de jury omdat er allemaal dingen niet waren ingevuld. Hij riep zomaar wat cijfers (dacht er niet overna).
die is wel even aangepakt en hoefde niet meer te komen!