Wollie schreef:Ik snap niet waarom je niet zo willen dat je instructeur er eens een keer opstapt. Redenen als; ik betaal hem voor instructie en niet voor rijden, en ik wil alles zelf doen en niet zien dat het paard wel bij hem of haar doet komen op mij een beetje afgunstig over. Als je telkens tegen het zelfde probleem aanloopt (wat in veel gevallen grotendeels aan de ruiter ligt)
waarom zou je instructeur je daar niet mee op de goede weg helpen. Jij moet het daarna toch nog altijd zelf doen.
Wat is dan de toegevoegde waarde van de instructeur op je paard? Het ligt aan mij (iig de ruiter) en ik moet het zelf doen.
Wollie schreef:Mijn instructrice ging af en toe wel eens op mijn paard zitten, niet om aan te voelen hoe hij voelt ( hij kwam bij hen vandaan) maar om iets voor mij inzichtelijk te maken. Zij was in staat om te laten zien hoe ik het verkeerd deed (en dan heb ik het niet over een verkeerde galop) en liet daarna zien hoe je het wel moet doen. Dat wil niet zeggen dat hij het bij mij dan ook ineens deed, aangezien ik moest leren om bepaalde dingen net iets anders te doen.
Dat zou dan toch ook vanaf de grond kunnen? Waarom vanaf het paard?
Wollie schreef:Als een instructeur er eens op gezeten heeft, weet hij/zij ook waar jij het over hebt. Een paard kan er bijvoorbeeld heel zwaar/licht aan de voorkant uit zien, terwijl juist het tegenovergestelde aan de hand is. Door dit eens uit te proberen cq aan te voelen, kan de instructeur je veel beter adviseren, iets waar het volgens mij allemaal om te doen is.
Ik kan ook zelf aangeven of hij zwaar of licht aan de voorkant is.
Wollie schreef:Ik denk eerder dat er een groot aantal instructeurs is, die er niet op durven, maar dat is een heel ander verhaal....

Dat zou kunnen, ik weet het niet, heb het ook nooit gevraagd. Maar als je niet op de mijne durft, durf je nergens op