Als ze vallen vraag ik eerst even of ze in orde zijn, zo niet dan laat ik iemand de stalhulp met EHBO halen. Daarna komt de pony, vaak is er al iemand toegesneld om de pony even vast te houden. Zijn ze okee dan zeg ik iets als 'paardrijden leer je met vallen en opstaan!' en laat ik ze weer opstappen, wandel ik even naast ze mee om even over het vallen te praten en over wat er gebeurde waardoor de pony bokte/schrok/raar deed. Bij mijn gevorderde ruiters betekent vallen trakteren, en andersom ook: als ik van mn paard af kletter trakteer ik! 
Als het gaat om een iets te ondeugende pony die voor de zoveelste keer iets flikt dan wil ik er ook wel op stappen, ik doe dit ook af en toe bij de manegepony's hier op stal. Zo nu en dan heeft er eentje door dat als ie vaak genoeg 'schrikt' of een bok geeft hij naar stal mag, als ik in de buurt ben wordt er wel eens gevraagd of ik er even op wil. Vaak is alleen de instelling 'je gaat je nu gedragen en zo niet dan zwaait er wat' al genoeg, en dan schakelt het knopje om naar 'als ik vervelend ben moet ik daarna heel hard werken'.
ik geef zelf privéles (1-2 lessers tegelijk) aan een paar gevorderde ruiters van 10-15 jaar en aan 2 beginnende volwassenen, ik verwacht geen krokodillentranen, als ze huilen is er iets goed mis.