Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Urielle schreef:Dat zijn dus dingen die bij mij niet doorgaan en waar ik dus idd mijn instructeur tegen zou spreken.
Ik voel me er zelf al helemaal niet fijn bij om iemand anders met mijn paarden te laten rijden en sinds de ene keer dat ik een GP-amazone met mijn zeer eenkennige en snel beledigde Wrangler heb laten rijden weet ik ook dat hij het zelf niet prettig vindt. Hij was volkomen over de mik en is drie dagen alleen maar omhoog gegaan en stond met zijn kont naar de deur als ik hem kwam halen.
Ik kom daar om te leren en wie van de grond niet ziet wat eraan schort, hoeft mij geen les te gevenOverigens communiceer ik wel heel duidelijk mijn gevoel. Als Jo bijv. zegt dat het er goed uitziet en ik vind hem er net niet helemaal door of hij wringt ergens in zijn lijf dan zeg ik het ook gewoon.



)
liep zo de baan uit
zoek het maar even uit
Bij Silly heb ik dat een keer gedaan......... (he syl) ben ik de baan uit gelopen, kopje koffie gaan drinken, terug gekomen en gevraagd of ze nou nog van plan was om te luisteren
om vervolgens vrolijk de les te vervolgen 
Op het moment dat er weer rust is mag je zeggen en vragen en doen wat je wil
. Ik reed een pony van iemand anders en die wilde dat ik bij een bepaalde persoon ging lessen en op die manier ging rijden. Prima! Ik luisterde, deed mijn best zo te rijden als hij er niet was om mij te zeggen wat te doen en deed precies wat hij wilde!
).
) maar ze kan je heerlijk motiveren zonder gemeen te worden, maar je wel flink achter je broek aan te zitten en ze is duidelijk in wat ze verwacht, wat ze wilt en kan het ook nog eens uitleggen! Perfect toch? 
. Ik vind sommigen echt ronduit beroerd, dus.... Gelukkig heb ik inmiddels een paar hele fijne gehad, die qua gedachtengang ook helemaal bij mij pasten en degene waar ik nu vaste lessen van krijg, is ook iemand waarvan ik het gevoel heb dat ik daar echt wat van kan leren.


