Kafue schreef:En voor jezelf rijden niet als ik in de bak sta, uiteindelijk betalen ze mij om instructie te geven niet om begeleiding te vormen.
Is dat zo? En vooral: is dat op een manege ook zo? (De TS vroeg het volgens mij vooral in relatie tot manegelessen...)
Als ik naar mezelf en mijn huidige groepsgenoten kijk, dan denk ik: wij betalen de instructrie geen van allen voor keihard en prestatiegericht les, en juist wel voor het begeleiden. Beetje lol, beetje leuk, en ja, we willen graag leren, maar het blijft een hobby, voor de ontspanning, en het doel is om met je paard lekker aan het werk te gaan, maar niet om naar de Grand Prix te rijden. Als de instructeurs bij ons keihard les zou geven, alleen maar wil werken, en al het andere als tijdverknoeien ziet, dan vermoed ik dat onze groep bijzonder rap leegloopt. Het is dus maar net wat je 'waar voor je geld' vindt.

't Scheelt natuurlijk ook dat de meeste manegeruiters nooit de gelegenheid hebben om voor zichzelf te rijden, en dat oefenen en de kans om fouten te maken (en vooral, om ze dan ook weer zelf te herstellen) ook essentieel zijn voor het leerproces. Instructie is niet alles. Je moet ook oefenen, en die kans moet je soms ook gewoon krijgen.
Er zijn verschillende manieren mogelijk om de lessen te bekijken, en het is handig als de instructeur en de ruiter een zelfde soort insteek hebben (recreatie of prestatie bv.) Ik vind niet dat het ene beter is dan het andere, en vind je toon dan ook erg neerbuigend naar mensen die op een andere manier tegen les aankijken.
Daarnaast zou ik nooit geloven dat een instructeur met zo weinig begrip voor z'n ruiters mij wel iets kan bijbrengen over begrip voor het paard.
.
