Losrijdrama's, daar erger ik me aan. Maar die probeer ik daarom gewoon te vermijden. Heb wel eens meegemaakt dat we na 5 minuten losrijden in de binnenbak moesten beginnen omdat de ring ervoor was uitgelopen. Erg vervelend en niet fair tegenover het paard! Maar nu vermijd ik dus die locaties.
Bodemdrama's. Die bak die in het midden loeizwaar is en op de hoefslag helemaal vertrapt en keihard. De ring die precies bij die kuil ligt, etc.
Mederuiters, als ze niet komen opdagen! grr. Niet alleen wordt de organisatie gedupeerd, maar ook de ruiters die wel komen wordt het lastiger gemaakt doordat er gaten in de startlijsten vallen die niet meer te dichten zijn.
Zo-ie-zo ruiters die te beroerd zijn om even uit te kijken, die zich boven andere verheven voelen, die de losrijbaan als hun priveterrein beschouwen, die de schuld aan hun paard geven, die de jury's afbekken en de organisatie. Kortom die mensen die het nooit ZELF hebben gedaan, behalve als het positief uitpakt (terwijl ik vind dat je als ruiter vrijwel overal voor verantwoordelijk bent).
Daarom ga ik ook naar gezellige wedstrjiden, waar iedereen elkaar nog normaal suc6 wenst voordat je de ring in gaat.
Jury's die niet groeten, of je nauwelijks aankijken bij de groet. Ik vind het ook jammer als er weinig commentaar op mijn protocol staat. Positief commentaar is ook wel eens leuk trouwens, bij die 7 of 8. Houd er wel van als de jury onderaan het protocol een algemene opmerking plaatst (want ik rijd nu eenmaal tussen de 4-7, dus 5/6-jes proeven zijn geen uitzondering en zijn geaccepteerd).
Maar ondanks dit soort dingen laat ik me niet gauw van de wijs brengen en vind ik dressuurwedstrijden rijden nog steeds het leukste wat er is.


), 

die bonden wordt al lastiger, maar aandacht gaan we zeker vragen, toch?!KNHS hier komt bokt!