Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Ik zou dan zelfs 2 viertallen kunnen opzetten
Dat vind ik zelf echt een gave wedstrijd, en de kans om daar individueel te komen, is voor de meeste leden niet weggelegd. kleinvosje schreef:Precies Venga, Wij hebben enorm veel lol met elkaar, en we strijden om de eer. Natuurlijk hopen we op selectie voor de hippiade, maar vooral rijden we voor ons plezier!
_Esther_87_ schreef:kleinvosje schreef:Precies Venga, Wij hebben enorm veel lol met elkaar, en we strijden om de eer. Natuurlijk hopen we op selectie voor de hippiade, maar vooral rijden we voor ons plezier!
Dat speelt ook erg mee denk ik. Toen ik nog meedeed was het bij ons ook echt voor de fun. We oefenden lang niet iedere week, er werd vooral veel gegeind en gespeeld en er was niemand die het in zijn hoofd haalde kwaad te worden als iemand een fout maakte of als een (lees; mijn) pony er weer eens midden in de proef tussenuit naaide.
Echter als ik zag en hoorde hoe het er ooit bij andere clubs aan toeging....Poehe. Strenge tot ronduit grove commandanten zonder enig gevoel voor kinderen, overfanatieke ouders, bange kinderen die koste wat kost mee moeten doen....Tja, dan snap ik wel dat op die manier de lol er snel af is en je ook later bij de paarden niet weer afdelingsdressuur zal gaan rijden. Dat zijn wel, voor een groot deel, de ruitertjes die nu dus bij de paarden starten....
En een nieuwe lichting zal er niet snel komen denk ik maar dat ligt imo meer aan de ouders van de ponykinderen die geen zin meer hebben om hele dagen op concours rond te hangen. Erg jammer want juist die ervaringen maken het zo ontzettend leuk vind ik.

_Esther_87_ schreef:kleinvosje schreef:Precies Venga, Wij hebben enorm veel lol met elkaar, en we strijden om de eer. Natuurlijk hopen we op selectie voor de hippiade, maar vooral rijden we voor ons plezier!
Dat speelt ook erg mee denk ik. Toen ik nog meedeed was het bij ons ook echt voor de fun. We oefenden lang niet iedere week, er werd vooral veel gegeind en gespeeld en er was niemand die het in zijn hoofd haalde kwaad te worden als iemand een fout maakte of als een (lees; mijn) pony er weer eens midden in de proef tussenuit naaide.
Echter als ik zag en hoorde hoe het er ooit bij andere clubs aan toeging....Poehe. Strenge tot ronduit grove commandanten zonder enig gevoel voor kinderen, overfanatieke ouders, bange kinderen die koste wat kost mee moeten doen....Tja, dan snap ik wel dat op die manier de lol er snel af is en je ook later bij de paarden niet weer afdelingsdressuur zal gaan rijden. Dat zijn wel, voor een groot deel, de ruitertjes die nu dus bij de paarden starten....
En een nieuwe lichting zal er niet snel komen denk ik maar dat ligt imo meer aan de ouders van de ponykinderen die geen zin meer hebben om hele dagen op concours rond te hangen. Erg jammer want juist die ervaringen maken het zo ontzettend leuk vind ik.
Citaat:Afdelingsdressuur
Vier- en zestallen dienen te worden samengesteld uit leden afkomstig van dezelfde vereniging,
dezelfde Kring of dezelfde Regio. Het deelnemende viertal dient tijdens de KNHSkampioenschappen
te starten in de klasse waarin zij tijdens het Regio-kampioenschap zijn gestart
en door de Regio zijn afgevaardigd.
Algemeen
1. Maximaal één ruiter, één paard of één combinatie uit een vier- of zestal mag deelnemen in
een ander vier- of zestal uit dezelfde vereniging, dezelfde Kring of dezelfde Regio.
2. Bij minder dan vier vier-/ zestallen per rubriek kan de handicapregeling worden toegepast.
3. Bij de klasse-indeling wordt uitgegaan van het puntensysteem, waarbij per combinatie, die
deel uitmaakt van een vier- of zestal, een aantal punten wordt toegekend. Het totaal van
deze punten is bepalend voor de klasse waarin moet worden gestart, e.e.a.
overeenkomstig het bepaalde in het Wedstrijdreglement Dressuur.
KarinvdM schreef:_Esther_87_ schreef:
Dat speelt ook erg mee denk ik. Toen ik nog meedeed was het bij ons ook echt voor de fun. We oefenden lang niet iedere week, er werd vooral veel gegeind en gespeeld en er was niemand die het in zijn hoofd haalde kwaad te worden als iemand een fout maakte of als een (lees; mijn) pony er weer eens midden in de proef tussenuit naaide.
Echter als ik zag en hoorde hoe het er ooit bij andere clubs aan toeging....Poehe. Strenge tot ronduit grove commandanten zonder enig gevoel voor kinderen, overfanatieke ouders, bange kinderen die koste wat kost mee moeten doen....Tja, dan snap ik wel dat op die manier de lol er snel af is en je ook later bij de paarden niet weer afdelingsdressuur zal gaan rijden. Dat zijn wel, voor een groot deel, de ruitertjes die nu dus bij de paarden starten....
En een nieuwe lichting zal er niet snel komen denk ik maar dat ligt imo meer aan de ouders van de ponykinderen die geen zin meer hebben om hele dagen op concours rond te hangen. Erg jammer want juist die ervaringen maken het zo ontzettend leuk vind ik.
Nou, doe mij die strenge commandant maar! Die hebben vaak wel de 4/6tallen het beste voor elkaar.
En ik wil best veel tijd en energie in de trainingen steken, maar dan wil ik ook dat we er helemaal voor gaan. Dat je een leuke en gezellige groep hebt waar je veel plezier mee hebt is ook belangrijk, maar ik ga met zoiets echt voor de eerste plaats.