kleinvosje schreef:Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik niets herken in je woorden. Ik heb dit jaar een stuk of 30 keer gezeten, en elke keer nog met plezier. Afgelopen zaterdag had ik een ring van 14 combinaties, wat wel erg weinig is, maar 25-30 vind ik prima. De meeste locaties hier in de omgeving hebben daar ook wel de grens liggen.
Ik let er zelf op dat ik niet nog iets anders plan op een jureerdag. Heb ook nog een gezin en huishouden. Ik plande ook nooit een jureerklus in eenzelfde weekend als zelf starten, nu heb ik daar even geen last van omdat paardlief met een blessure staat. Heb zeker wel de ambitie om nog een keer de ZZL te gaan halen, maar met diezelfde blessure en een drachtig paard is dat een meerjarenplan voorlopig.
Stoppen zit er bij mij voorlopig nog zeer zeker niet in!
Hier eigenlijk ook zo, ik probeer '1 activiteit' per weekend te hebben, óf jureren, óf dagje weg, óf starten, etc. etc. Zie dat ik dit jaar 18x weg ben geweest en heb van de zomer een periode nee verkocht omdat ik het erg druk had met andere dingen. De tijd dat het me kost vind ik niet de grootste investering, ik heb er echt plezier in en krijg er energie van. Protocollen staan vol, probeer nog met ruiters/amazones na te praten en heb ook eigenlijk altijd wel leuke gesprekken met het secretariaat. Krijg bijna altijd hele positieve feedback en ontvang vaak weer een verzoek of ik nog een keer terug wil komen.
Wat me wel een bepaalde frustratie (wat me vervolgens energie en 'fanatisme' oplevert) is de soms grote onwetendheid en onkunde bij (welwillende en zich vaak van geen kwaad bewuste) ruiters. Zo heb ik de laatste 2x jureren erg weinig leuke punten uit kunnen delen en werd met name in de M1/M2 echt onvoldoende gereden. En als je dan het gesprek aan gaat kom je er achter dat ze nog nooit van het scala gehoord hebben, bijv. niet weten dat niet elke pas achteruit een goede pas achterwaarts is, dat contragalop niet per definitie een 7 is als je in 'de goede galop' blijft en ga zo maar door. Daar word ik dan echt wel een beetje verdrietig van en de frustratie is dan dat ik graag nóg meer kennis en informatie zou willen delen, maar dat je mogelijkheden daartoe als jury toch beperkt zijn. De ruiters zouden daar zelf ook meer verantwoordelijkheid voor moeten nemen, hoeveel zouden de eerste pagina's uit het proevenboekje doorgelezen hebben voor ze op wedstrijd gingen? Als je een examen hebt pak je toch ook het juiste boek om te leren, en ga je niet zomaar wat doen?