Aangezien ik geen andere plek weet waar zoveel mensen zitten, met allemaal een andere mening wil ik hier mijn struggles even neerleggen. Ik heb de afgelopen tijd genoeg topics gezien waarbij mensen om hulp of meningen vroegen, dus ik ga eens proberen om mijn gedachten op een rijtje te zetten en of jullie mij met de eventuele keuze kunnen helpen. Wat ik hiermee wil bereiken? Ik hoop dat ik het voor mezelf meer op een rijtje kan zetten, want op dit moment is het een grote bende van onzekerheid en spanning.
Oké, laat ik beginnen bij het begin. Op dit moment werk ik als gezinsondersteuner bij een gezin thuis. Werkte daar eerst gemiddeld 25 uur, 4 weken betaald vakantie, niet uitbetaald krijgen bij ziekte en ik val niet onder een cao. Verder word ik voor de belasting gezien als ZZP’er. Nu zijn die 25 uur al door de ouders teruggeschroefd naar 20 uur voor 2 dagen. Voordeel is, is dat de rijstijd maar 10 minuten bedraagt en ik echt gek ben op die kinderen.
Op dat moment ze de uren terugschroefde gaf ik bij ze aan dat ik er iets bij ging zoeken, want dit is gewoon te weinig om er normaal van rond te kunnen komen.
Afijn, sollicitaties de deur uit gedaan en na een tweede sollicitatie werd ik al uitgenodigd voor een meeloopdag en heb ik afgelopen woensdag het afrondende gesprek gehad. De basisvaardigheden komen op hetzelfde neer, werken met kinderen, activiteiten organiseren en vooral kijken wat de kinderen nodig hebben binnen de opvang.
Maar nu komt het verschil. Bij het bedrijf waar ik nu gesolliciteerd heb, krijg ik de mogelijkheid tot 32 uur te werken. Financieel ontvang ik veel meer per maand, ben ik verzekerd voor ziektes, meer betaalde vakantiedagen en de mogelijkheid om meer de ondernemen met mijn diploma dan dat ik nu doe. Het is zo goed als rond, het enige wat er nog moet gebeuren is dat ik akkoord moet geven om het voorgestelde loon. En vooral voor mijn belangrijk, ik ontvang mijn loon op tijd. Nu ontvang ik het vaak halverwege volgende maand van de maand ervoor.
Maar nu komen mijn twijfels. Ik heb bij mijn huidige baan al laten vallen dat ik dus op zoek ga voor iets erbij. Maar nu heeft mijn baas mij gister apart genomen en vertelde mij dat ik goed met de kinderen kon werken, dat ze gek op mij zijn en als ik zou willen dat ik wel weer 25 uur kon gaan werken. En het speelt eigenlijk al de hele tijd in mijn hoofd waarom ze dit nu opeens zegt? Komt dat omdat ik aangaf dat ik er iets erbij zoek en waarom konden de uren dan niet direct gewoon gelijk blijven.
De baan waar ik heb gesolliciteerd is eigenlijk een uitdaging, kan ik doen waarvoor ik gestudeerd hebt en nog veel meer. Maar ik ben bang. Bang voor het geval ik het niet 4 dagen red om achter elkaar te werken. Bang dat ik de reistijd te lang vind (die is op dat moment dan 35/45 minuten enkele reis), bang dat het tegenvalt en zo heb ik nog wel veel meer twijfels.
Ik weet niet of dit komt omdat mijn baas nu heeft gesproken met mij of niet. Of dat het is omdat het een nieuwe stap is. Ik weet het gewoon niet. Waar ik heb gesolliciteerd is wel echt een uitdaging en ik krijg echt een eigen mogelijkheid om dat uit te voeren, maar twijfel dat als ik blijf werken waar ik nu werk of ik dat dan doe voor mezelf en omdat ik de kids zo leuk vind, of omdat ik weet dat de ouders in de problemen komen op het moment dat ik mijn baan op zeg.
Bedankt voor het lezen. Het feit dat ik zo mijn hart kon luchten is al heel fijn
. Excuus voor het bizar Lange verhaal, blijkbaar zit ik er meer mee dan dat ik dacht haha.
deze reistijd is perfect normaal, veel mensen reizen nog langer. En aan vier dagen werken wen je heel snel. Bedenk dat dat nog steeds slechts parttime is en de meeste mensen 5 dagen moeten werken om rond te kunnen komen...