Geplaatst Ik zit nu toch wel zo met mijn handen in mijn haar dat ik bokt om hulp ga vragen. Wat ik hiermee wil bereiken, tsja tips, meningen, ervaringen. Wat zouden jullie doen..
Momenteel ben ik 20, 2e jaars paraveterinair niveau 4. Ik volg de 3 jarige opleiding.
Na vmbo-tl de opleiding pedagogisch medewerker kinderopvang niveau 4 gevolgd, in één woord geweldig.
Ik ben zo gek op kinderen en genoot zo van het werk in de kinderopvang.
Helaas had ik in het laatste jaar met peuters aangepaste dagen tijdens stage, omdat mijn chronische hoofdpijn in die tijd te heftig was om het vol te houden. Toch vond ik het altijd jammer als mijn verkorte dag erop zat.
Na 3 jaar mijn diploma succesvol behaald, maar erg veel werk is er in de kinderopvang niet. Toch zullen er altijd kinderen blijven.
De keuze gemaakt tussen HBO logopedie (om verder te kunnen werken met kinderen) en MBO paraveterinair niv 4.
Hbo zou uitdagend zijn (dat is niv 4 nooit geweest) maar ook wel tricky met m'n hoofdpijn, zou ik dat trekken? Hbo betekende nog 4 jaar op school, ondanks dat ik pas net 19 was vond ik dat erg lang. Plus zoveel geld lenen voor de opleiding.
Paraveterinair, ja ook mijn grote dierenhart speelde daar een rol. Tot ik ervan hoorde wist ik geeneens dat die opleiding bestond, het leek zo mooi. Ik wou graag het huis al uit en met MBO hield ik stufi waardoor die kans groter was en de opleiding was 3 jaar en ik kon hem door mijn diploma versnellen naar 2 jaar.
Zodoende begonnen aan paraveterinair, alweer 1,5 jaar geleden. Het 1e jaar over dierverzorging, uitdagend dat zeker niet. Zonder moeite een 7 en met een beetje leren een 8/9. Fijn zou je zeggen, maar dat gaat ook demotiveren op een gegeven moment. Vorig jaar december zeiden ze ook doodleuk dat de opleiding niet meer versneld kon worden in 2 jaar en hij dus gewoon 3 jaar duurt.
Terwijl als ik dit van tevoren wist ik nooit aan de opleiding was begonnen.
Toen, daarna en nu heb ik zo vaak getwijfeld of ik zou stoppen.
We zitten 5 dagen op school zonder stage (eind januari pas voor 10 weken) en doen meest vd tijd zo weinig, dat ik me op school zo nutteloos en ongemotiveerd voel.
Ik kan zoveel doen in de tijd wat wel dankbaar werk is, zoals werken met kinderen want dat mis ik zo erg.
Meer dan ik ooit had gedacht.
In januari zouden we dan eindelijk stage gaan lopen, belt vorige week m'n stage af ivm onderbezetting en geen mogelijk hebben om mij te begeleiden en laten leren.
Afgelopen weekend verhuisd en nu dus pas tijd om na te denken.
Dat die stage dan afzegd op bijna het laatste moment is absoluut niet goed voor m'n motivatie die al zo geweldig laag is.
En nu? Ga ik als een gek een nieuwe stage zoeken en maak ik m'n opleiding af, wat nog meer dan 1,5 jaar is.
Of, en dan komt ie toch weer om de hoek kijken voor de zoveelste keer, stop ik toch met de opleiding.
Want eerlijk, ja ik vind het leuk en dit jaar is uitdagender en veel interessanter maar toch kan ik nog steeds geen motivatie opbrengen.
Is leuk vinden het genoeg? Ik voel niet dezelfde passie en energie als bij de kinderen. Is dit echt wat ik wil en ga ik er ook echt in werken later?
En wat als ik stop, ik woon op mezelf. Er valt dan een behoorlijk gat van 280 per maand volgens mij, dan ga ik natuurlijk werken voor m'n opleiding in de plaats.
Maar weet iemand of je dan deze 1,5 jaar stufi en ov terug moet betalen?
En binnen welke termijn dat is? Is dat ook die 30 jaar?
Of ga ik doorzetten? Nog 1,5 jaar tanden bijten en wachten op het moment dat ik zo enthousiast en gemotiveerd wordt.. maar gaat dat nog komen?
Ik ben nu zo verdrietig omdat ik al zolang niet weet wat ik moet doen en dat die stage dan af heeft gezegd is even de druppel die de emmer doet overstromen.
Tot slot in de kinderopvang is niet veel werk maar wel veel variatie en inmiddels zie ik ook vrij veel vacatures voorbij komen.
Paraveterinair is de baankans nog slechter en ik hoor/lees zoveel paraveterinairen die afgestudeerd zijn en nu iets anders doen of maar enkele dagen erin werken.
Het is een erg lang verhaal geworden, respect als je het hebt gelezen
Bedankt alvast!
