Problemen met karakter op middelbare school

Moderators: Dani, Polly, ynskek, Mondy, Ladybird, Shanna, Hanmar, Princesj

 
 
Kimara_00

Berichten: 1632
Geregistreerd: 30-01-12
Woonplaats: Leiden

Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-10-16 19:51

Ik heb lang nagedacht of ik hier een topic over zou maken, maar ik ga het toch doen. Het wordt een heeeel lang verhaal, dus succes alvast ;)

Op de basisschool kon ik altijd gewoon goed meekomen, had ik een leuke tijd en voelde ik me ook niet anders dan anderen of iets. "Versneld gekleuterd" dus groep 1 en 2 in 1 jaar gedaan, toen ook vrijwillig een spreekbeurt gedaan over m'n eigen hond. De juf wilde me eigenlijk niet al naar groep 3 laten gaan, omdat ik een goed voorbeeld was voor de rest en haar dus kon helpen, maar dankzij mijn ouders ben ik toch gewoon naar groep 3 gegaan. Ik kon in groep 3 al goed lezen en had mezelf aangeleerd om snel te lezen omdat ik ook snel de ondertiteling op tv wilde kunnen volgen. In groep 4 had ik alle leesniveau's al doorlopen. Voor alle cito-toetsjes die we maakten had ik altijd A'tjes. Met rekenen mocht ik altijd uit het 3-sterren boek werken (er was 1, 2 en 3 sterren en dat was dan steeds iets moeilijker) en kreeg ik extra opdrachten. Leren vond ik makkelijk (nu nog steeds) en ik haalde altijd hoge cijfers. In groep 7 entree-toets met een score van 97%. In groep 8 een eigen "boek" geschreven en een Cito-score van 548 gehaald. Het was dus duidelijk dat ik vwo ging doen. Ik had het toen nog naar mijn zin op school en was gemotiveerd.

In de eerste klas van de middelbare school ging ook alles nog goed. Ik voelde me redelijk goed en had ook gewoon vriendinnen gemaakt en mijn resultaten/cijfers waren goed. Maar toen in de zomervakantie na de eerste klas, ging ik op een dag naar beneden en barstte ik gewoon in huilen uit. Het was voor het eerst dat ik merkte dat ik "anders" ben dan anderen. Ik wilde er graag achter komen of er een naam was voor "wat ik heb" of hoe ik ben, zodat ik daar informatie over op kon zoeken of ervaringen van anderen kon lezen. We gingen naar de huisarts, na het hele verhaal verteld te hebben kwamen we er achter dat ik hooggevoelig ben. Ik zocht hier informatie over op en ik herkende alles in mezelf. Ik was ook perfectionistisch en faalangstig en hiervoor ben ik naar integratieve therapie geweest. Dit gaf wel een paar nieuwe inzichten over mezelf, maar het heeft niet heel veel geholpen tegen de problemen waar ik tegen aan liep. Perfectionisme, voortdurend hoofdpijn, dwanggedachten en steeds van alles herhalen in mijn hoofd, me veel van anderen aantrekken, enzovoort.

(Het zit trouwens ook in de familie (oom, vader, broer), maar dit ga ik maar niet uitgebreid bespreken ivm hun privacy.) Toen zijn we naar het Curium-LUMC gegaan, een psychiatrisch ziekenhuis. (Hier is de diagnose van mijn broer ook vastgesteld. Mijn beide broers hebben trouwens ook moeilijke perioden op scholen gehad). Hier hebben we een aantal gesprekken gehad, samen met mijn moeder, samen met allebei mijn ouders, maar ook alleen met mij. De gesprekken waren steeds met twee dezelfde mensen, de ene persoon dacht aan hoogbegaafdheid en de andere dacht aan asperger. Mijn ouders en ik hadden het stempeltje van asperger nu op mij kunnen laten drukken, maar dit hebben we niet gedaan. We wisten eigenlijk dat het bij mij een combinatie van veel verschillende dingen is die veel lijken op de symptomen van asperger, maar dankzij persoonlijke ervaringen/in de familie wisten we dat ik geen asperger had. Ook zou deze diagnose consequenties/nadelen in mijn verdere leven met zich meebrengen.

Ik weet nu verder niet meer precies in welke klas ik zat toen er wat gebeurde, maar dat maakt ook eigenlijk niet uit. Ik was en ben steeds te lang bezig met mijn huiswerk en andere opdrachten voor school. Ik heb begeleiding gehad van de remedial teacher van school, dit ging vooral over planningen maken. Maar hier had ik niet zo veel aan. Ik weet namelijk wel hoe ik een planning moet maken, maar ik kan me hier niet aan houden. Ik heb namelijk geen tijdsbesef en heb geen idee hoe lang iets duurt of gaat duren, voor mijn gevoel heb ik alle tijd van de wereld en lukt het allemaal wel maar aan de andere kant gaat de tijd heel snel voorbij. Als ik een planning zou maken met de tijden die ik echt nodig heb om al mijn huiswerk te maken, dan zou dat niet eens mogelijk zijn. Ik zat/zit namelijk gemiddeld 6/7 uur aan mijn huiswerk en laatst zat ik 17 uur aan een opdracht van twee kantjes, wat nog weinig is voor mij. Ik heb een gesprek gehad met een verpleegkundige van de GGD op school, zij stuurde mij door naar het zorgteam van mijn school. Een docent/vertrouwenspersoon van school dit in dat zorgteam zit adviseerde huiswerkbegeleiding plus. Hier ben ik in de vierde klas van ongeveer de kerstvakantie tot de meivakantie 2 keer per week, uit school vandaan, heen gegaan. Hier heb ik wel een paar kleine tips van meegenomen, maar als ik daar tot 18.00 uur (sluitingstijd) aan mijn huiswerk zat, was ik thuis nog steeds tot 12 uur 's nachts bezig.

Alles bij elkaar (waar we tot nu toe achter zijn gekomen) zijn dit de dingen hoe ik ben of "wat ik heb" en waar ik erg veel last van heb: beelddenken, hoog sensitief persoon, perfectionisme, faalangst, traag werktempo, trage verwerkingssnelheid, geen tijdsbesef, executieve functies minder ontwikkeld en misofonie. Dit is niet alleen op school maar ook gewoon in het dagelijks leven. Natuurlijk zitten er aan sommige dingen van mijn karakter ook voordelen, zoals een fotografisch geheugen, maar die wegen nu even niet meer op tegen alle nadelen waar ik last van heb.

Ik ben altijd gemotiveerd en doorzettend geweest, waardoor ik vaak tot 3.00 uur 's nachts aan mijn huiswerk zat, maar het houdt gewoon een keer op. Op een gegeven moment was het voor mij ook gewoon klaar en had ik geen zin om mezelf meer zo mentaal uit te putten en mezelf "kapot" te maken, alleen maar voor school. Ik zit in een neerwaartse spiraal, en ik heb geen idee hoe ik daar nog uit moet komen. Na een hele lange tijd begon ik om 00.00 maar gewoon te stoppen met huiswerk en te gaan slapen, ookal had ik m'n huiswerk niet af, maar dan ben ik bang om naar school te gaan en straf te krijgen. (Sowieso durf ik geen vragen te stellen of ben ik bang om de beurt te krijgen of iets voor te lezen) Ook werd ik steeds minder gemotiveerd en kreeg ik uitstelgedrag. Als ik van tevoren al weet dat ik er heel lang aan ga zitten of dat ik weet dat ik het niet af ga krijgen, wordt het alleen maar moeilijker om er aan te beginnen en zou ik er het liefst helemaal niet meer aan beginnen. Ik heb er gewoon geen zin meer in, voor mij voelt alles nutteloos op dit moment. Zelfs om überhaupt naar school te gaan. Zo duurt het ook steeds langer voordat ik aan m'n huiswerk begin, maar stop ik ook steeds eerder. Hierdoor heb ik dus eigenlijk nooit af wat ik af wilde krijgen en dat motiveert me ook niet echt. En zo gaat het steeds maar door... Ik wordt door dit alles erg verdrietig en steeds als ik hier met mensen over praat moet ik ook steeds huilen omdat het me gewoon allemaal te veel wordt (ookal huil ik ook wel snel ;) ) Ik wordt hier ook erg moe van waardoor ik nu 's avonds het liefst steeds eerder wil slapen, maar dan minder tijd voor huiswerk heb, en ik op school ook moe ben. Ik kan me vaak ook niet concentreren en raak afgeleid als er mensen praten of door andere geluiden, eigenlijk omdat ik er ook helemaal geen zin meer in heb. Ik ben vaak overprikkeld of heb te veel huiswerk niet af waardoor ik de volgende dag niet naar school durf of gewoon echt niet wil, waardoor ik vaak een dag thuis blijf (dit gebeurt steeds vaker..) maar daardoor mis ik wel weer uitleg in de lessen, waar ik juist het meeste aan heb als ik moet leren voor een proefwerk of een proefwerk maak. Ik onthoud de uitleg die tijdens de lessen wordt gegeven juist goed, maar het is dan niet fijn als ik die moet missen.

Aan het einde van de vierde klas was het het ergst en vroeg ik me af of het ik het nog wel vol ging houden, maar het is blijkbaar toch gelukt. Ik ben wel gestopt met voetballen, wat ik 8 jaar lang heb gedaan, vooral omdat ik daar ook geen tijd meer voor had. Ik zit nu in 5 vwo (en ben in de herfstvakantie 16 jaar geworden). De eerste 2 weken van dit schooljaar gingen nog goed en ik was weer gemotiveerd en had al m'n huiswerk en alles wat ik wilde steeds af, maar het ging al snel weer verkeerd en alles was weer hetzelfde als daarvoor. Hoe ga ik de vijfde klas ooit overleven? Het niveau van de stof die we behandelen kan ik goed aan (van natuurkunde iets minder goed maar dat is altijd al zo geweest), dus het niveau van vwo kan ik wel aan, maar ik heb veel moeite met het tempo en de hoeveelheid huiswerk die we krijgen.

Als ik zo lang bezig ben met mijn normale huiswerk is het extra lastig als we presentaties, verslagen of andere grote opdrachten moeten doen. Ik probeer hier al weken van te voren mee te beginnen, maar dit lukt gewoon niet naast m'n normale huiswerk. Hierdoor stel ik andere mensen teleur doordat ik niet op tijd mijn deel af heb, of ik kan pas de dag voor de inleverdatum beginnen en het af maken, maar dan moet ik wel de hele nacht door werken en ga ik de volgende dag niet naar school... Hetzelfde met proefwerken. Sinds vorig jaar hebben we voor vast 4 proefwerkweken en tussendoor geen andere proefwerken meer. Ik maak altijd een planning, en heb bij de huiswerkbegeleiding plus een goede manier geleerd om een "haalbare" planning te maken, maar ik kom daar toch nooit aan toe in verband met ander huiswerk. Een echt haalbare planning zit er voor mij dus niet in. Hierdoor wordt het meestal pas de dag/ochtend/tussenuren van te voren leren, en vorig jaar heb ik het hiermee ook gered. Maar ik wil ook is een keer goed voorbereid mijn proefwerken kunnen leren, de cijfers van dit jaar moeten namelijk goed zijn, omdat ik de cijfers van de vijfde klas moet meesturen als ik me ga inschrijven voor een universitaire opleiding. Ook heb ik vaak te weinig tijd om mijn proefwerken goed af te ronden. Vorig schooljaar had ik bij de derde proefwerkweek alle proefwerken niet af, hierdoor haal ik dus ook minder punten en lagere cijfers. De vierde proefwerkweek ging al iets beter, maar alsnog had ik er veel niet af. Ik ben benieuwd hoe dat dit schooljaar gaat, de eerste proefwerkweek begint aanstaande vrijdag. (Ook al had ik de Frans teksttoets van gisteren ook al niet af..). Ik denk dat dit met veel dingen te maken heeft van de dingen waar ik last van heb/hoe ik ben en die ik dus al eerder genoemd heb. Maar ook is het zo dat ik tijdens een proefwerk langzamer lees dan normaal, ik lees dan op zo'n manier dat ik ook echt goed wil begrijpen wat er staat en dat ik het ook onthoud en niet steeds terug hoef te lezen. Omdat ik in beelden denk en een trage verwerkingssnelheid heb duurt het dus langer voordat ik het echt goed begrijp. Ook heb ik geen tijdsbesef dus voel ik tijdens het proefwerk geen drang om heel erg op te schieten.

Ik heb van dit alles niet alleen last op school, maar ook gewoon in het dagelijks leven of zelfs bij de paarden. Het begint al bij het opstaan en aankleden, ik ben hooggevoelig, perfectionistisch en heb geen tijdsbesef waardoor dit allemaal erg lang duurt. 's Avonds tijdens het avondeten draag ik een koptelefoon, ik heb misofonie en irriteer me heel erg aan bijvoorbeeld eetgeluiden. Tijdens het paardrijden heb ik het meest last van m'n perfectionisme, ik wil graag alles heel goed doen, maar we weten allemaal dat paarden levende dieren zijn en geen machines dus niet alles gaat perfect, dit besef ik allemaal ook goed, maar ik word dan gefrustreerd als het mij niet lukt, waar ik later dan weer spijt van krijg, ik weet namelijk dat het aan mezelf ligt, maar het wordt juist alleen maar erger en het paard snapt dan ook niet waarom ik zo reageer. Daar denk ik dan ook nog heel lang over na en dan zit ik er steeds over te malen.. Dit kan ik gelukkig steeds meer loslaten, dus tijdens het paardrijden gaat dat gelukkig al een heel stuk beter. Maar tijdens het poetsen ben ik ook langer bezig dan anderen en mis ik geen plekje, waardoor ik dan wel snel kleine wondjes/bultjes ontdek. Toen ik net begon had ik het zelfs ook met uitmesten, dat ik het persé goed wilde doen en echt álle mest en natte plekken eruit wilde hebben, maar dit kon ik gelukkig ook al snel loslaten. Stal is gelukkig wel een hele goede plek voor mij waar ik zelf steeds meer groei (wat betreft mijn eigen persoonlijkheid, maar ik doe ook heel veel ervaring op, met en op paarden ;) )

Ik vraag me af hoe het me gelukt is om tot de vijfde klas te komen, maar ik vraag me nog meer af hoe ik het verder allemaal zou moeten redden. Mijn moeder heeft al vanaf het begin en heel vaak aan de bel getrokken op school, maar het voelt alsof we niet begrepen worden, alsof ze de ernst van de situatie niet inzien. Er zijn ook zeer weinig mensen op school die weten wat alles inhoudt waar ik last van heb.

Ik wil al van kleins af aan paardenarts worden en wil na m'n vwo dus diergeneeskunde studeren, maar dan moet ik wel eerst m'n vwo-diploma halen en op deze manier lukt dat gewoon niet (en natuurlijk geselecteerd worden voor de opleiding, maar dat is weer een ander verhaal ;) ). Bij natuurkunde en scheikunde heb ik het gevoel dat alles te snel gaat voordat ik het goed kan begrijpen (beelddenken, trage verwerkingssnelheid) en dat ik te weinig persoonlijke begeleiding heb. Dat heb ik eigenlijk alleen bij die twee vakken, maar dat zijn wel net de vakken die ik ook nodig heb om diergeneeskunde te studeren. Voor mijn gevoel is alles wat we tot nu toe bij natuurkunde hebben geleerd ook niet wat ik nodig zou hebben voor die studie, maar blijkbaar hebben we dat vak toch nodig. Dit is eigenlijk al langer zo bij die twee vakken, vooral natuurkunde, maar als ik dan weer bijles zou moeten nemen, kost dat nog weer extra tijd, en ik heb al zo weinig tijd..

Ik zou kunnen "kiezen" om in 5 vwo te blijven zitten, maar dan heb ik nog steeds evenveel tijd als nu voor huiswerk en andere opdrachten, dus dat heeft voor mijn gevoel ook geen nut. En als ik havo ga doen, dan is het niet zo dat ik ineens veel sneller mijn huiswerk af krijg. En eigenlijk voelt dat, voor mijn perfectionistische en faalangstige ik, als een soort van "nederlaag" om van vwo naar havo te gaan, terwijl ik weet dat ik het kán. Maar hoe?
Ik zou naar een Prof Dr Leo Kannerschool kunnen gaan, (zij bieden onderwijs aan leerlingen met gedragsstoornissen en/of psychiatrische problematiek) maar dan moet ik weer terug naar het Curium om me te laten diagnosticeren met asperger, waardoor ik daar later in mijn leven weer last van heb. Maar het is al die tijd toch ook op deze school gelukt? Of zal ik naar de vavo gaan? Maar dan heb ik een verwijzing van school nodig, en daar kan ik alleen het 6e jaar volgen, dus als de vijfde op deze school lukt kan ik dat laatste jaartje net zo goed ook op deze school blijven doen.

Voor mij heeft het allemaal te lang geduurd, als er eerder actie ondernomen was vanuit school was het niet zo gegaan. Hoe langer er niks veranderd, hoe slechter ik me ga voelen en hoe erger alles wordt. Op dit moment heb ik alleen nog de paarden, ik rijd bij deze stal nu 3 jaar (en 2 maanden) en het is het beste wat me is overkomen (maar dat is ook weer een verhaal apart), maar dat is eigenlijk het enige waar ik nog plezier aan heb. En dat is ook de reden waardoor ik nu al weer bijna een jaar een bijrijdpaard heb. Maar eigenlijk heb ik daar ook geen tijd voor, ookal neem ik die tijd gewoon en dan hebben school en huiswerk maar even "pech", maar anders zou m'n hele leven letterlijk alleen uit school bestaan. Ik heb nu nauwelijks tijd voor vriendinnen naast school of alle andere dingen die ik wil doen.

Voor de herfstvakantie had ik een gesprek met een maatschappelijk werkster die naar school toe kwam, van het jeugd en gezinsteam. Vorige maandag had ik het tweede gesprek, samen met m'n moeder. Binnenkort hebben we een gesprek samen met mensen van school erbij, ik weet alleen nog niet wanneer, want we weten helemaal niet of de school iets voor ons kan betekenen. Dat hopen we natuurlijk wel, maar we hebben geen idee wat de school zou kunnen doen of zou kunnen aanpassen voor mij. Ik hoop dat ze me kunnen helpen, anders weet ik het ook niet meer.

Waarom ben ik niet gewoon normaal? Net zoals alle andere kinderen die het vwo halen.. Ik heb ook het gevoel alsof ik me altijd aan moet passen, en dat de school denkt dat alle kinderen hetzelfde zijn. Alles wat ik wil is mijn vwo diploma halen zodat ik diergeneeskunde kan studeren, en als ik daar niet voor geselecteerd wordt dan een andere studie, waarmee ik dan geen baan met paarden heb, maar hopelijk wel een eigen paard kan onderhouden (wat ik natuurlijk sowieso wil. En ik zou het liefst ook ver willen komen in de paardensport ;) ). Ik wil gewoon plezier hebben en gelukkig zijn, maar dat gaat op deze manier niet. (Tenzij ik bij de paarden ben)

We hebben natuurlijk al naar heel veel hulp gezocht, maar tot nu toe heeft nog niks echt geholpen. Ik heb dit topic geopend omdat hier misschien mensen zijn die hier ervaring mee hebben of misschien tips voor me hebben. Ook hebben anderen misschien iets aan dit topic (aan de ervaringen en tips die hopelijk gegeven worden), als zij hier zelf ook last van hebben. Ik bespreek natuurlijk veel met mijn moeder, maar ik wilde het ook gewoon een keer van me af schrijven. In ieder geval heel erg bedankt voor het lezen! Ondanks dat het al zo'n lang verhaal is, is dit lang nog niet alles en ben ik ook vast nog wat dingetjes vergeten, maar daar kom ik later misschien nog wel op.

Those we love don't go away. They walk beside us every day... Unseen, unheard, but always near. Still loved, still missed and very dear.


Dimple

Berichten: 7439
Geregistreerd: 23-10-01
Woonplaats: @home in de polder

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-10-16 20:00

Behalve HSP ben je ook hoogbegaafd?

Je verhaal klinkt mij heel bekend in de oren.

Het enige wat ik kan zeggen is dat je goed naar je eigen lichaam en geest moet luisteren. Wat voor een ander heel normaal is, is dat voor jou niet en andersom.

Je kunt hiervan ook heel duidelijk de positieve kan van in zien. Hoogsensitieve mensen doen het ook heel goed in het bedrijfsleven. Ook in het vak wat je wilt gaan uitoefenen kan je daar voordeel van hebben. Zowel bij paarden als mensen.

Maar je zult jezelf moeten beschermen van alle dingen die moeten. Je zult een balans moeten vinden in wat jij wel of niet aan kan op een dag.

En dit gaat met vallen en opstaan. Je bent daarin niet alleen. Google maar eens op HSP of bezoek de groepen op Facebook. Marjan Palsgraaf moet je maar eens gaan volgen op FB.

Het zit in jou! Niemand kan zeggen wat je moet doen, je moet het zelf leren. Hulp is fijn en handig maar JIJ moet het doen zoals het voor jou goed voelt.

En zoveel anders dan de rest ben je niet meid. Het voelt nu even zwaar maar het komt echt goed. Luister naar je eigen lichaam!!!

Sterkte!!

Op zoek naar de zon!!!

AfricanLady

Berichten: 7153
Geregistreerd: 20-12-11
Woonplaats: Harlingen (fryslan)

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-10-16 20:03

Wow wat een verhaal.
Vind het knap hoe je het tot nu toe hebt volgehouden.
Apart dat het in een keer omsloten.
Ben verder ook niet bekend ermee.
Hopelijk gaat dat gesprek wat opleveren voor je

~Always~ Volwaardige tijger [o] #krabt.nl

eclair98

Berichten: 11202
Geregistreerd: 24-09-11
Woonplaats: Wijhe

Re: Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-10-16 20:08

Ik kan niet goed begrijpend lezen in de avond, maar wat ik ervan begrijp, herken ik me er helemaal in. Maar nadelen van een diagnose? Kom op, gun je zelf die hulp die je erbij kan krijgen. Je wordt er niet anders door, maar je kan de hulp krijgen die je nodig hebt.

Kimara_00

Berichten: 1632
Geregistreerd: 30-01-12
Woonplaats: Leiden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-10-16 23:50

@Dimple Dat is wat iemand bij het Curium inderdaad ook dacht, en het lijkt er inderdaad wel op, maar dat is niet specifiek getest. (Dat ik hoogbegaafd zou zijn). Bedankt voor al je tips en bemoedigende woorden :) Ik heb inderdaad al vaker informatie gezocht over HSP en mijn moeder en ik zijn al lang op zoek naar dingen die mij kunnen helpen of voor mij kunnen werken, maar we zijn daar helaas nog niet achter.. Ik heb zelf geen Facebook, maar mijn moeder is wel lid van die groepen op Facebook inderdaad en ik zal haar vertellen over Marjan Palsgraaf. Ik weet alleen nog niet hoe ik een balans zou kunnen vinden. Ik wil het ook graag doen zoals het voor mij goed voelt, maar ik heb alleen geen idee hoe. Ik probeer ook naar mijn eigen lichaam te luisteren, en ik weet dus dat het zo niet meer gaat, maar ik zou ook niet weten wat ik kan doen om de situatie te veranderen. Wat je zegt: "Wat voor een ander heel normaal is, is dat voor jou niet en andersom." klopt inderdaad, daarom is het ook zo lastig.. Bedankt voor je reactie!

@AfricanLady Dankjewel. Ik hoop inderdaad ook dat er iets is wat de school kan doen, waardoor het voor mij iets makkelijker wordt. Ik hoop dan ook dat het gesprek snel kan plaatsvinden.

@eclair98 Mijn moeder zegt dat ik dat niet moet willen, om die diagnose te krijgen. Mijn broer ondervindt er ook moeilijkheden door. Ik weet ook niet precies meer waar het over ging, maar ik zal het morgen even vragen, voordat ik verkeerde dingen zeg. Verder zou ik er natuurlijk wel hulp door kunnen krijgen, maar aan de andere kant heb ik niet echt asperger, dus zou dat dan wel de gepaste hulp zijn voor mij?

Those we love don't go away. They walk beside us every day... Unseen, unheard, but always near. Still loved, still missed and very dear.

piezze

Berichten: 3512
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 00:06

Ja ik denk ook dat je vooral moet leren om naar jouw lijf te luisteren. Als je zoveel tijd nodig hebt om je huiswerk te maken, je krijgt het steeds niet af maar je gaat wel steeds over? In dat geval hoort het waarschijnlijk bij jou en moet je gewoon stoppen met huiswerk als je enigszins moe wordt. Je bent super slim en je verstand en geweten zegt je dat het af moet. Maar dat hoeft helemaal niet. Als je het maar gewoon snapt. Huiswerk is een hulpmiddel om dingen te leren begrijpen. Als je iets al snapt dan hoef je alle werk eromheen niet zo serieus te nemen joh.
Lekker leren genieten van je talent en stoppen met zorgen maken wat is nou het ergste dat zou kunnen gebeuren? Een keertje zakken of een niveau terug dat is geen ramp.

Movement

Berichten: 1320
Geregistreerd: 01-07-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 00:18

Iedereen is verschillend van elkaar. Normaal bestaat niet. Op school lijkt het allemaal wel leuk en aardig, maar je weet niet wat er achter de schermen bij een persoon gebeurt. Het gras van de buren lijkt altijd groener dan de jouwe.

Als ik dit zo lees, dan denk ik dat je je teveel zorgen maakt. Zorgen leveren stress, en het neemt onnodige energie van je af. Het is net zoals slapen, een persoon die goed slaapt maakt zich geen zorgen over of hij een goede nachtrust krijgt of niet. Een persoon die niet goed slaapt vraagt zich elke avond af, ojee, ik hoop maar dat ik vannacht wel een beetje kan slapen. Wat ik daarmee wil zeggen is dat je er niet te veel over na moet denken, net zoals ademen!

Ik denk dat je vooral consequent moet zijn voor jezelf en grenzen stellen. Zet desnoods een wekker. Je komt thuis van school, rust even uit, gaat avond eten en dan huiswerk maken. Zet je wekker over 1,5 uur. Neem dan even pauze en herinner je jezelf, oke ik ben nu op de helft. Dan ga je verder, weer 1,5 uur. En als de wekker weer gaat, dan stop je met je huiswerk. Dit is maar een voorbeeld. Ik gebruik hetzelfde systeem om mijzelf te herinneren om te gaan eten. Als ik geen wekker zet kan ik zo 4 uur doorwerken zonder te eten.

Heb vertrouwen in jezelf. Je bent niet anders dan anderen. Ik weet 100% zeker, en je zegt het zelf ook, er zijn meer mensen die tegen zulke dingen aanlopen.

Caily

Berichten: 11418
Geregistreerd: 02-09-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 01:37

Poeh, wat een verhaal. En wat een herkenning. Enigszins herkenning van gevoel wat ik had toen ik op jouw punt in het leven was. Anderzijds erkenning omdat ik bij jouw verhaal een behoorlijk aantal keer dacht "Verdomd, inderdaad, herkenbaar, nooit bij stil gestaan". Echter heb ik geen last van misofonie en is mijn EF goed tot zeer goed ontwikkeld, mijn perfectionisme iets wat ik erg goed los kan laten als ik weet dat het niet haalbaar is. Hoogbegaafdheid is wel vast gesteld.

Als ik het begrijp is jouw probleem momenteel vooral school regulieren en in balans brengen met de rest van jouw activiteiten, voor zover die er nog zijn... Ik denk dat dit erg lastig is op jouw huidige school. Je hebt dan denk ik 1 op 1 begeleiding nodig die jou dagelijks kaders en grenzen stelt en tot in detail coacht wanneer en hoe lang je ergens mee bezig kan zijn.

Nadat ik tot twee keer toe (beide keren op eentiende punt) was vast gelopen in vwo5 ben ik, wegens problemen thuis (omdat ik ook daar onbegrepen was/ben), op mezelf gaan wonen en "gezakt" naar sprint havo. Voelde als een afgang, ja, absoluut. Maar ik had in tegenstelling tot jou nog geen enkel idee wat ik in de toekomst wilde en heb me er daarom bij neer kunnen leggen. Wat ik mij herinner is dat er ook mensen waren die de vakken verdeelden over 2 jaar. Dit is wellicht een optie voor jou, want dit is ook op vwo niveau mogelijk. Wie weet kan je op school bespreken of hier op de huidige school mogelijkheden voor zijn als je dat liever zou hebben. Door mijn leervermogen heb ik nooit een zwaardere last ondervonden dat er o sprinthavo 2 jaar in 1 jaar zat, het was vooral een stukje effectiviteit en (voor mij onnodig) lang blijven hangen bij een onderwerp wat geschrapt werd.

Los daarvan ìs dit wel iets wat natuurlijk niet stopt bij het einde van de middelbare. Straks op de uni zal je wellicht tegen hetzelfde aan lopen. Het is dus wel zaak hiermee om te leren gaan en hulp te vinden die jou ook op een later moment kan coachen hierbij, en daarnaast te bekijken welke mogelijkheden er zijn om bepaalde vakken om ste beurt te volgen ipv tegelijk, al zou dat dan misschien tot gevolg hebben dat je een langere studietijd hebt.

Wat betreft mijzelf. Ik heb altijd als bijbaantje werk in de fastservice gehad. Werk waar ik enorm plezier in had en ook goed in ben. Presteren op het moment, geen tijd hebben om na te denken. Behalve leuk is het ook zo onwijs leerzaam voor mij geweest.
Ik heb heel het studeren en leren na mijn sprint havo links laten liggen, omdat ik de druk en stress maar vooral de frustratie niet aan kon/kan en echt niet wist wat ik wilde, en dus ervan overtuigd was niks zo goed te kunnen gaan doen als dat ik van mezelf zou verlangen, puur omdat ik niet 200% achter welke keuze dan ook zou staan.
Na 4 - 5 jaar werken heeft mijn baas mij ervan overtuigd een vakgebied gerelateerde opleiding te gaan doen. MBO2 niveau. Ver onder wat ik zou moeten kunnen. Iedereen in mijn omgeving was het erover eens dat ik dan ook beter een andere studie kon kiezen op hoger niveau. Maar juist de vrijblijvendheid (duurt maar 1 jaar) van deze opleiding en behoud van baan, maakte dat ik het durfde te proberen. Helaas loop ik, ondanks dat het BBL is, nog steeds tegen dezelfde problemen aan. Ik heb eerste jaar wel gehaald en doe nu het tweede jaar (MBO3, verdieping op vorig jaar), maar het is voor mij heel veel kop in het zand steken en focus op andere dingen leggen, en presteren op basis van wat ik in de lessen mee krijg zonder echt iets te doen voor examens. Niet omdat ik niet zou willen, maar omdat ik weet dat ik de tijd niet heb om zo te leren zoals ik van mezelf verlang. En als ik weet dat ik het niet kan doen zoals ik van mezelf verlang, ik er beter niet aan kan beginnen omdat ik dan uit frustratie juist slechter presteer.

Geen haar op mn hoofd die eraan denkt een studie "op niveau" van meerdere jaren en kans op torenhoge schuld aan te gaan!

Ik heb een baan waar ik me happy bij voel, die ik aan kan. Waar ik intern dus door kan groeien. Ik huur een leuk huisje, en heb het grote geluk dat ik een paardenaccommodatie voor 2 kan huren van de buurvrouw. Heb daar twee geweldige paardjes staan en kan het geheel onderhouden. Meer heb ik momenteel niet te wensen. Zeg nooit nooit, maar ik ga de strijd met mezelf voorlopig niet meer aan en ben tevreden met wat ik heb, al zou ik misschien meer kunnen...

Ik hoop dat ik je met mijn verhaal niet te erg demotiveer. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer er erkenning is, goede begeleiding en mogelijkheden om tijden van studiejaren te verlengen, er zeker een heleboel mogelijk is. Die begeleiding en vooral het begrip is er bij mij helaas niet geweest. Ik zou niet weten bij wie ik nu terecht zou moeten en ben te perfectionistisch en bang dat als ik nu grote beslissingen neem, ik ga verliezen wat ik heb, en dat wil ik niet. Jij hebt in dat opzicht nog niks te verliezen, lieve ouders die jouw min of meer begrijpen en steunen, en er wordt verder gezocht naar hulp en mogelijkheden. Volop kansen om uiteindelijk te komen waar je wilt. Niet opgeven, maar wel je eigen grenzen bewaken. Heel veel sterkte en succes! :(:)

Eileen_

Berichten: 4557
Geregistreerd: 16-02-11
Woonplaats: Zwolle

Re: Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 02:18

"Grappig" om te lezen. Ik herken erg veel, en blijkbaar ben ik niet de enige als ik de rest zo lees. Zo anders ben je dus helemaal niet!! Ik denk wat belangrijk voor jou is, is om niet te veel te focussen op al die stickertjes die je op je zelf plakt/ die op je worden geplakt. Je noemt ál die "afwijkingen" die je hebt, waardoor je denkt dat je anders bent. En dat maakt jou onzeker (wat zeker niet nodig is! Weet zeker dat je een hele boel kwaliteiten hebt). Maar ik kan je vertellen; iedereen heeft iets. Of meerdere dingen eigenlijk. Niemand is 'normaal'! Het is natuurlijk goed om er rekening mee te houden. Maar probeer er niet al te veel over na te denken.

Ik kan je vertellen dat ik mn middelbare school heb gered doordat ik een grote droom had waat ik mn Havo diploma voor nodig had. Ik wou namelijk zo graag naar Canada om hier op ranches te werken, en meer te leren over paarden. In andere woorden, motivatie. Ik was zoooo klaar met school in havo 3 al. ZO klaar!! En toch heb ik het gered. Daar heb ik erg veel van geleerd, en heeft me veel vertrouwen gegeven.
Ook met het naar Canada gaan heb ik al die andere dingen geleerd en kunnen opgroeien. En met paarden werken ;) dat is wat ik ga proberen mn carriere in te doen.
Ik wilde niet zeggen wat jij zou moeten doen, want voor iedereen is t anders. Zie t als een reis, iedereen heeft een andere bestemming en een andere weg. Maar hier heb je mijn verhaal en misschien heb je er wat aan.

Follow your heart!!

Maflinger_S
Berichten: 9413
Geregistreerd: 01-07-08

Re: Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 12:49

Interessant verhaal. Schrijven kan je ook :D.

Je bent helemaal niet zo abnormaal als je zelf denkt hoor, kijk maar eens in het HSP topic hier op Bokt, dat staat vol vergelijkbare verhalen.

Wat mij destijds heel erg geholpen heeft om van mijn perfectionisme af te komen is de Pareto-rule, ook wel bekend als de 80-20 regel. Google daar maar eens op.

Ik weet niet of je je ooit bezig hebt gehouden met time management? Dat zou je ook nog kunnen helpen.

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
Black and white are just opposite ends of fifty shades of grey
"Keep Buggering On", W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019
"Under a cherry tree there are no strangers", Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

melody7

Berichten: 13220
Geregistreerd: 16-02-11
Woonplaats: Noord-Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 13:07

Dat je de diagnose Asperger niet wilt begrijp ik absoluut. Ik heb hem zelf foutief gehad en dat heeft echt wel flink in mijn nadeel gewerkt.

Heb je je huiswerk nodig? Ander is het misschien een optie om in overleg met school alleen huiswerk te maken voor de vakken waar je meer moeite mee hebt. Dan kun je je meer richten op de projecten, verslagen etc. die je hebt. Altijd zo lang bezig zijn zonder het klaar te krijgen lijkt me echt heel demotiverend :(:)

Super dat je wel naar de paarden blijft gaat, dat moet je ook echt blijven doen!

Mijn cavia's volgen? Dat kan! Facebook: Guinea Pigs Adventures Dagelijks op instagram: Klik
http://www.caviabox.nl voor verrijking en gezonde snacks voor cavia's!

Blijheid

Berichten: 10503
Geregistreerd: 19-05-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 13:28

Wat naar voor je dat je zo in de knoop zit. Ik kan het me heel goed voorstellen, als je naast school nauwelijks tijd overhoud voor iets van een sociaal leven en hobby's (of gewoon even luieren, want dat mag soms ook best!) dat hou je gewoon niet vol. Je stevent recht op een burn-out af, als je er niet al middenin zit. En JA dat komt echt voor bij middelbare scholieren.

Ik heb geen tips voor jou specifieke situatie, maar ik weet wel dat er veel mogelijk is op scholen als die een beetje willen meewerken. Ik heb zelf (door ziekte) bijvoorbeeld bijna geen enkele les gevolgd en geen huiswerk gemaakt in de 5e klas, alleen toetsen gemaakt. De zesde klas net zo, en ik heb gedeeld eindexamen gedaan, dus twee keer de zesde klas. Vier (makkelijke) vakken eindexamen in de eerste zesde klas, twee moeilijke en m'n profielwerkstuk in tweede jaar. Dit was allemaal geen probleem, op een enkele mopperende leraar na die zichzelf wat overbodig voelde.
Misschien is er op jou school ook zoiets te regelen? Je doet er wel wat langer over, maar je bent ook nog jong zat :)

Sannens

Berichten: 1225
Geregistreerd: 20-08-13
Woonplaats: Maastricht

Re: Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 13:56

Misschien is het een idee om eens uit te gaan zoeken waarom je huiswerk maken zo lang duurt? Duurt het bijvoorbeeld lang voordat je de vraag begrijpt? Lees je je antwoord 50x door op spelfouten, lees je bijvoorbeeld een heel hoofdstuk drie keer door zodat je zeker weet dat het antwoord goed is?

Want overal in je stuk, lees ik dat je er lang over doet. Maar niet waarom je er zo lang over doet. Misschien is het een idee om dit eens uit te gaan zoeken met iemand die je 1 op 1 volgt bij je huiswerk en dus kan zien waarom het zo lang duurt.
Want dit probleem kan je pas aanpakken als je dat weet. :)

Import Limburger. :+

Maflinger_S
Berichten: 9413
Geregistreerd: 01-07-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 13:57

De opmerking van Melody over je huiswerk is trouwens ook een hele goede. Om daar anders mee om te gaan vergt wat lef, maar als je een fotografisch geheugen hebt c.q. een beelddenker bent en een lage verwerkingssnelheid hebt, heb je zo te lezen een niet helemaal standaard manier van informatieverwerking. De kunst is om daar gebruik van te gaan maken, in plaats van het als een hindernis te zien. Dat vergt wel wat medewerking van school maar je zou het eens kunnen proberen. Je hebt niets te verliezen.

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
Black and white are just opposite ends of fifty shades of grey
"Keep Buggering On", W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019
"Under a cherry tree there are no strangers", Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Sannens

Berichten: 1225
Geregistreerd: 20-08-13
Woonplaats: Maastricht

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 13:59

Maflinger_S schreef:
De opmerking van Melody over je huiswerk is trouwens ook een hele goede. Om daar anders mee om te gaan vergt wat lef, maar als je een fotografisch geheugen hebt c.q. een beelddenker bent en een lage verwerkingssnelheid hebt, heb je zo te lezen een niet helemaal standaard manier van informatieverwerking. De kunst is om daar gebruik van te gaan maken, in plaats van het als een hindernis te zien. Dat vergt wel wat medewerking van school maar je zou het eens kunnen proberen. Je hebt niets te verliezen.


Hier ben ik het inderdaad ook mee eens. Ik weet nog hoe gelukkig ik was toen ik een dyslectische Natuurkunde docent kreeg. Hij tekende namelijk elke som uit en maakte het daardoor visueel duidelijk en dus vele malen makkelijker!

Import Limburger. :+

Shadow0

Berichten: 38876
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 15:08

Dat klinkt als een boel druk Kimara :(:)
Wat jou het meest helpt is denk ik dat de school een plek wordt met minder druk en meer begrip, maar dat is niet altijd makkelijk voor elkaar te krijgen. Blijf daar met je moeder voor gaan, maar ik heb helaas nu geen tips over hoe je dat makkelijker kunt maken.

Wel een paar dingetjes die misschien wat kunnen helpen. Je kunt dit soort dingen niet zomaar veranderen, dat gaat met veel kleine stapjes. Nadeel daarvan is dat de eerste stapjes eigenlijk niets lijken te doen.

Neem de planning. Dat is iets waarvan je wilt dat het je huiswerk makkelijker maakt, maar dat doet het niet meteen. Ik denk dat een planning wel nuttig is, maar dan om een andere reden: om simpelweg te oefenen met je grip op tijd. Zodat je meer leert over wat nu jouw tempo is, en meer leert over wat grote en kleine opdrachten zijn.

Ik heb ergens geleerd dat er vaak 4 duidelijke fases zijn bij een verandering:
- onbewust oud (je doet het zoals je gewend bent en denkt daar ook niet over na)
- bewust oud: je doet nog steeds hetzelfde maar je voelt wanneer je het doet
- bewust nieuw: je gaat nu de nieuwe manier toepassen, maar die voelt raar en onwennig en je moet er steeds over nadenken
- onbewust nieuw: de nieuwe manier raakt ingeslepen en je hoeft er niet steeds maar over na te denken.

Heel vaak vegen mensen stap 2 en 3 op een hoop: dat je een verandering meteen moet kunnen toepassen. Maar zo werkt het niet, en soms heb je echt heel wat tijd nodig om alleen maar te ervaren 'oh, nu voel ik dit, nu doe ik dit.'

Ik denk dat dat bij jou bij het tijdsgevoel zeker zo werkt: je kunt niet meteen je planning zo maken dat 'ie goed werkt, want je hebt eerst die verbinding nodig tussen jouw gevoel en hoeveel tijd iets voor jou kost. Maar dat is lastig, want de eerste tijd word je vooral geconfronteerd met dingen die je liever anders zou willen zien.
En toch ben je echt al heel veel aan het doen als je alleen maar eens op een rijtje zet: 'wat denk ik dat iets aan tijd kost' en daarna 'wat heeft het aan tijd gekost.'
En als je dan op een bepaald moment merkt dat aankleden jou veel tijd kost, dan hoef je niet meteen te zeggen 'ik moet sneller zijn met aankleden' maar kun je ook zeggen: 'ok, ik weet dat ik daar ongeveer zoveel tijd mee kwijt ben, dus die ruimte neem ik.'

Doel is dan dus niet om jou in een planning te proppen, maar om een planning te maken die klopt met jou.

Verder: heel goed dat je paardrijden hebt aangehouden. Iets waar je plezier uit haalt is belangrijk, en het fysieke van voelen, geuren, bewegen enzo is dat ook :j
Verder inderdaad een hele goede oefening om je perfectionisme wat los te laten. Tijdens het rijden is het, vind ik, het makkelijkst door me open te stellen wat ik voel: genieten van de beweging en de energie en de samenwerking, en iedere keer dat ik iets wil verbeteren en het lukt is dat een positief iets. Dus als ik denk bij een overgang 'de volgende mag iets vlotter' en de volgende gaat iets vlotter, dan is dat positief, want je kon iets duidelijk maken aan je paard. Da's genoeg. En als dat er niet inzit, dan geniet ik gewoon van de beweging.

Bij het poetsen kan het misschien helpen om te beginnen bij de belangrijkste dingen, dan heb je die gedaan. Wat er dan verder nog is, kun je doen als er tijd over is, maar niet als je die tijd niet hebt. Belangrijk zijn bv dat er geen viezigheid zit waar het zadel komt te liggen, de hoeven en waar het hoofdstel komt. Die plekken zijn belangrijk voor de welzijn van het paard, en zijn dus (vind ik) het belangrijkst.
Daarna komen de opvallende plekken zoals grote plekken op schouder en kont. Het paard kan er prima mee lopen, maar mensen zien het. Red je het nog steeds met de tijd, dan het hele lichaam (de plekken die je al gedaan hebt kun je overslaan of grondiger doen, net wat je wilt.)
Je kunt ook eerst zadelen bv, en dan pas verder gaan met de benen en staart.

Zo doe ik het in elk geval wel, soms duren dingen langer dan anders, en dan heb ik geen tijd voor de laatste details, maar heb ik ook niks belangrijks overgeslagen. (En in de tijd van de rui neem ik bv gewoon op een andere moment de tijd om echt goed de losse haren te verwijderen.)

Ik neem het poetsen als voorbeeld, maar het is een strategie die vaker helpt: wat is het belangrijkste en wat is het minst belangrijke? Wat kun je overslaan of minder gedetailleerd doen als het moet? Als je daar voor sommige situaties een stappenplan in hebt, geeft dat misschien ook wat meer rust.

Sterkte ermee!

Bezigheden in tijden van Corona: kom erbij! *\o/* [CV] [HK] Thuiszijn en bezigheden

Maflinger_S
Berichten: 9413
Geregistreerd: 01-07-08

Re: Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 15:19

@Shadow: herkenbare voorbeelden en uitleg.

Vooral je voorbeeld over het poetsen is eigenlijk wat de Pareto-rule ook inhoudt: wil je iets 100% goed doen en wil je je daar 100% voor inzetten of is 80% ook goed?
Vaak is een inzet van 20% voldoende om iets voor 80% goed te hebben terwijl je om die laatste 20% ook goed te doen je nog eens 80% moet inzetten. Dan kan je je dus afvragen wat de meerwaarde van die 100% is en of dat daadwerkelijk nodig is. In 80% van de gevallen is dat dus niet nodig ...

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
Black and white are just opposite ends of fifty shades of grey
"Keep Buggering On", W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019
"Under a cherry tree there are no strangers", Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Eef_Bam

Berichten: 3106
Geregistreerd: 19-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 16:20

Ik ga mee met mijn voorgangers. De belangrijkste tip die ik je daarbij nog kan geven is het stellen van prioriteiten. Je zou eerst alles moeten doen wat echt voor een cijfer/tentamen is, en degene die het zwaarst meetellen het eerst. Is er dan nog tijd over kan je de rest van je huiswerk maken, voor zover daar tijd voor is en anders maak je dat gewoon niet. Ik denk dat het gros van de leerlingen niet al zijn huiswerk maakt, zelf maakte ik amper huiswerk op de middelbare school. Zolang je goed presteert op tentamens/opdrachten maken docenten er vaak niet zo'n groot probleem van. Desnoods maak je alleen de laatste bladzijde van je huiswerk en laat je die zien, als je meestal wel je huiswerk maakt trappen docenten daar ook wel in :Y) .

Ik herken veel van je leerstijl in mijzelf. Het werkt gewoon niet om alles te lezen en te doen, waarschijnlijk ben je te veel met de details bezig. Je moet de hoofdzaken van de bijhalen leren onderscheiden.

Kings Cadanza sport-sgw (Negro x prestatie v. Alfonso, 2007) M1+2
Kings Once upon a time (van Gogh x Negro )

*Kings Stable*

Lante

Berichten: 11218
Geregistreerd: 18-06-04
Woonplaats: Frl

Re: Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 16:33

Je zou er voor kunnen kiezen je 5vwo in deeltijd middels thuisstuderen te halen en het te verdelen over 2 jaar. Dan is het waarschijnlijk veel beter te overzien en heb je wellicht niet al voor je studie diergeneeskunde al een burn out. En je hebt dan toch gewoon je vwo diploma, al loop je een jaartje vertraging op. Maar wat is een jaar op een mensenleven? Je bent dan nog erg jong als je gaat studeren.
Succes met deze lastige situatie.

~Het leven wordt achterwaarts begrepen, maar moet voorwaarts geleefd worden.~

Kierkegaard

spookyjim

Berichten: 2085
Geregistreerd: 12-02-14
Woonplaats: Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 17:01

Wauw, wat een lap tekst. Maar ik heb het van begin tot eind gelezen. En wat herken ik me er zelf in, bijna eng. Ik was alleen niet zo'n doorzetter als jij.

Op de basisschool ging alles goed, al had ik in het begin wel moeite met "mentaal" meekomen. In groep 2 was ik "AVI-uit" (zoals dat toen heette). De juf wilde mij dus al een klas laten overslaan, maar ik wilde bij mijn vrienden blijven. Het enige puntje was dat ik nooit aan activiteiten mee wilde doen, ik deed dus niet mee aan schoolzwemmen. Schoolkamp heb ik 1 dag geprobeerd, toen werd ik opgehaald. Ik was bek af. A fijn, so far so good. Alles ging me heel makkelijk af. Altijd tienen, A'tjes, moeilijkere niveaus. Te makkelijk. In groep 5 werd ik gediagnostiseerd met Asperger. Wist ik veel waarom ik uit de klas werd gehaald en vragen moest beantwoorden. Ik dacht wel eens, nu kan het alleen maar neerwaarts gaan.

En dat ging het ook.

Op de eerste dag van de middelbare school kreeg ik een black-out, burn-out, whatever. Ik weet eigenlijk nog steeds niet wat er is gebeurd, maar het ging gewoon niet goed. De eerste dag leek uren te duren, en ik moest onwijs veel moeite doen om niet in huilen uit te barsten. Ik snapte geen zak van de stof, en naar mijn idee was iedereen onaardig tegen me. Dit was achteraf niet zo, maar ik voelde me er wel zo bij.

Ik werd na school opgehaald door mijn moeder, en dat was de druppel. Ik stond daar gewoon te huilen, op het schoolplein.

Thuis aangekomen zag ik alweer enorm op tegen de volgende dag. Mijn ouders waren natuurlijk benieuwd naar wat ik die dag had gedaan, maar ik wilde er niet over praten. De volgende dag ging ik wel, maar het duurde weer eeuwen. De 3e dag bleef ik thuis. De avond daarvoor heb ik met mijn moeder overlegd dat ik thuis mocht blijven. Goed, weekend. Fijn hè? Nee dus. Ik was 1 bonk zenuwen. Op zaterdag al. Migraine aanval, you name it.

De weken daarna hebben we van alles geprobeerd. Huiswerk op school maken, 1 uurtje per dag, etc. etc. Ik bleef steeds vaker thuis, 's ochtends blèrde ik de hele boel bij elkaar en verstopte me in de kast. 1 keer was mijn moeder zo kwaad dat ze me letterlijk buiten heeft gezet. Ik had geen boeken, niks. Ga maar naar school zei ze. Dacht ze dat nu echt? Ik fietste wat rond. Huilend. Tot ik mijn vader tegenkwam. Goed, fiets achterop de auto, naar zijn huis gegaan (ouders zijn gescheiden). Overlegd, gebeld met moeder. Breng haar naar school, beval ze. En daar gingen we. Ik was kapot, en ik kreeg natuurlijk niks mee van de lessen. Ook geen huiswerk gemaakt natuurlijk, ik ging zo af.

Een paar meiden uit mijn klas waren wel aardig, ze probeerde me te helpen. Maar dat wilde ik niet. Ik wilde geen hulp. Ik kwam er wel uit dacht ik. Eigenlijk ben ik toen het hele jaar thuisgebleven. Tot er een oplossing kwam. Ik mocht naar het B!ts project. Ik ga nu 2 keer per week naar school, en dan 3,5 uur. Ik doe 4 vaste vakken, en dat gaat eigenlijk heel goed. Bovendien doe ik nu Havo, dat is al een opluchting. En thuis hoef ik niks te doen. Toetsen, huiswerk etc. komt later.

Samenvatting: ik heb helaas geen tips voor je, behalve dat 's nachts huiswerk maken echt not done is! In welke staat je ook bent. Ik wil je wel veel sterkte wensen!

PS: ik heb mijn verhaal nog nooit opgeschreven, lucht wel op haha

hot raisins

Eunomia

Berichten: 7957
Geregistreerd: 29-09-12

Re: Problemen met karakter op middelbare school

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 17:09

Ik herken me ook in best wel veel dingen die jij omschrijft. Ook ik was op de basisschool één van de beste leerlingen van de klas, altijd hoge cijfers, A'tjes en een goede citoscore. Vervolgens ging ik dus ook naar het VWO en ik ben de eerste schoolweken écht huilend naar school gegaan. Ik ging me pas een beetje thuis voelen op school vanaf de vierde klas en ik heb uiteindelijk alleen in de vijfde en zesde klas écht mezelf kunnen zijn. Uiteindelijk heb ik wel mijn VWO-diploma gehaald, maar met meer moeite dan anderen denken.

Vooral het onbegrip van anderen (niet mijn familie) vind/vond ik erg lastig. Mensen denken geregeld dat het je maar komt aanwaaien en vanzelf gaat, maar door mijn perfectionisme, faalangst en stressgevoeligheid ben ik in mijn hoofd áltijd ontzettend druk en dat resulteert zich dan in dagelijks hoofdpijn, stress en regelmatig slapeloze nachten. Dat zijn alleen dingen die mensen niet zien en zich niet bewust van zijn.

Ik ben zelf nog erg zoekende naar een manier om met deze dingen om te gaan, dus echt tips heb ik niet voor je. Ik wil je wel even een virtuele knuffel geven en je ontzettend veel sterkte wensen. :(:) Blijf aan jezelf denken, leuke dingen doen en ik hoop dat je een passende oplossing zult vinden. Je bent hierin echt niet alleen, er zijn (zoals je in dit topic ook al ziet) vele andere die met soortgelijke problemen dealen. Juist de mensen op hogere niveaus ervaren een ontzettende druk waardoor zij er soms zelf aan onderdoor gaan.


Everything will be okay in the end. If it's not okay, it's not the end.

Kimara_00

Berichten: 1632
Geregistreerd: 30-01-12
Woonplaats: Leiden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 27-10-16 17:45

@piezze Bedankt voor je reactie :) Het klopt ook inderdaad wat je zegt. Ik heb me er ook al wel een beetje bij neergelegd dat ik mijn huiswerk nooit helemaal af heb, maar waar ik het meest "bang" voor ben is dat alle docenten op school dus wel van mij verwachten dat ik al m'n huiswerk af heb, als het huiswerk dan gecontroleerd wordt of als ze er op een andere manier achter komen dat ik mijn huiswerk niet af heb, dan krijg ik daar weer straf voor en krijg ik extra werk of moet ik nablijven. Dit werkt bij mij dus totaal niet. We hebben het ook wel meerdere keren aangegeven bij school, en elk schooljaar weer opnieuw, maar volgens mij zijn er nog steeds veel leraren die nog nooit iets over mij gehoord hebben, waar ze bijvoorbeeld op kunnen letten. Ook vergaderen alle docenten na de proefwerkweken, valt het ze dan niet op dat ik alle proefwerken niet af heb? Er is tot nu toe geen mogelijkheid voor mij geweest om tijdverlenging bij proefwerken te krijgen, dat kan alleen als je dyslectie hebt.
Ik vind het "prima" als ik mijn diploma kan halen op de manier hoe het nu gaat, maar ik weet niet of ik dat nog langer vol houd..

@Movement Voor mijn gevoel zit er niemand in 5 vwo op dit moment op mijn school die hetzelfde mee maakt als ik, maar dat kan ik inderdaad ook niet weten of zien aan de buitenkant. Ik vind het idee van het echt consequent zijn en de wekker zetten een goed idee, maar wat als ik na die 3 uur nog niet klaar ben met mijn huiswerk? Het gewoon zo laten, m'n tas inpakken en niet meer verder met school gaan? Ik ben bang dat ik dan nog steeds mijn huiswerk niet af ga hebben en niet genoeg tijd heb voor grotere opdrachten/leren voor proefwerken bijvoorbeeld. Ik heb bij de huiswerkbegeleiding plus ook gewerkt met een wekker. Ik zette de wekker dan op het aantal minuten waarvan ik dacht dat ik die nodig zou hebben om dat vak af te hebben, maar meestal was ik dan nog niet klaar. Of ik was wel klaar, maar dat was omdat ik al had ingeschat dat ik er heel lang over zou doen. Het is voor mij niet zo dat ik denk: oh, ik heb nog 10 minuten, nu moet ik heel erg gaan opschieten. Het voelt voor mij nog steeds hetzelfde als toen ik nog bijvoorbeeld 45 minuten had.
Ik weet ook dat er heel veel mensen zijn die HSP zijn en veel herkennen in mijn verhaal, maar voor mijn gevoel is er niemand dit op dit moment precies hetzelfde mee maakt of waarvan ik denk dat diegene mij echt kan helpen. Het voelt alsof er niets of niemand is die mij kan helpen, alsof het gewoon bij mij hoort en is wie ik ben en dat ik mezelf niet kan veranderen. Maar ja, wat moet ik dan doen? Ik weet het gewoon niet meer. Ook vind ik het lastig om consequent te zijn nu ik zo ongemotiveerd ben..

@Caily Je begrijpt het inderdaad goed en ik denk ook dat ik eigenlijk 1 op 1 begeleiding nodig heb die mij dagelijks kaders en grenzen stelt en tot in detail coacht wanneer en hoe lang ik ergens mee bezig kan zijn, maar ik heb ook geen idee waar ik zulke begeleiding kan vinden of krijgen. Ik zal met school gaan bespreken of het mogelijk is om de vakken over 2 jaar te verdelen, ik denk dat ik hier wel mee gebaat zou kunnen zijn.
Ik denk wel dat ik op de universiteit veel gemotiveerder zal zijn, omdat ik dan iets doe waar ik zelf voor gekozen heb en wat ik tenminste leuk vind, maar het is natuurlijk wel zo dat ik gewoon blijf wie ik ben en ik inderdaad kans heb dat ik weer tegen dezelfde dingen aan ga lopen.
Ik herken ook dingen in jouw verhaal. Soms denk ik dat ik maar beter kan stoppen en een opleiding onder mijn niveau of mbo te gaan doen, zodat ik van die druk af ben. Maar aan de andere kant ben ik dan bang dat ik niet genoeg ga verdienen om later een eigen paard te kunnen onderhouden. Jouw verhaal demotiveert mij dus ook juist niet :) Ik hoop ook dat we goede begeleiding kunnen vinden, zodat ik uiteindelijk kan komen waar ik wil, maar op dit moment voelt het niet alsof dat gaat lukken..
Dankjewel!

@Eileen_ Ik weet natuurlijk wel dat iedereen wel "iets heeft" en dat ik ook zeker niet de enige ben, en ik bedoelde ook niet met het benoemen van alle dingen waar ik last van heb of die ik heb te zeggen dat ik anders ben, maar meer om gewoon te laten weten waardoor ik het op de middelbare school zo moeilijk heb. Het is natuurlijk geen excuus voor iets, maar het zou wel fijn zijn als de school en andere mensen rekening met me zouden willen houden, net zoals ik me aan anderen aanpas. Ook is het fijn om te weten dat die dingen allemaal een naam hebben en dat ik er dus meer informatie over op kan zoeken en ervaringen van anderen kan lezen, maar alsnog is elk HSP ook weer net iets anders.
Bedankt voor het delen van je verhaal en wat fijn dat je je droom hebt waargemaakt! Mijn droom zou zijn om paardenarts te worden en ook zelf een eigen paard te hebben. Als dat beroep niet zou lukken zou ik het liefst op een andere manier in de praktijk met paarden willen werken, maar ik weet het niet zo goed. Ik kan daar wel een mbo opleiding voor volgen, maar voor mijn gevoel zou ik dat werk ook kunnen doen zonder die opleiding. Dan zou ik toch voor een andere (niet paard gerelateerde) opleiding gaan, waarmee ik uiteindelijk wel een eigen paard zou kunnen onderhouden. Dan ben ik ook al heel gelukkig. (Of topsporter/internationale ruiter worden, maar dat krijg je ook niet zo een twee drie voor elkaar :+ ) Nou ja, we zullen wel zien hoe het loopt. Bedankt :)

@Maflinger_S Ik ken het HSP topic hier op bokt inderdaad, heb daar zelf ook in geschreven en volg het nu stilletjes (vind het lastig om mee te blijven schrijven in topics, dus wordt vaak toch een stille meelezer). Ik heb gegoogled op de Pareto-rule/80-20 regel en het klinkt inderdaad erg bruikbaar en handig om te weten. Ik heb wel begeleiding gehad in time management, maar dat heeft nog niet echt geholpen.
Ik heb inderdaad een andere manier van informatieverwerking. Dit hebben we ook al aangekaart bij de school, maar heeft tot nu toe nog niks opgeleverd. In het aanstaande gesprek zullen we het hier ook weer over hebben.

@melody7 Voor mijn gevoel heb ik mijn huiswerk wel nodig ja. Niet dat ik er heel veel van nodig heb, maar het is toch wel fijn om opdrachten te maken om met de stof te oefenen en om te testen of ik de stof ook echt begrijp. Het zou denk ik alleen al helpen als de docenten me geen straf zouden geven als ik mijn huiswerk niet af heb, want dat werkt averechts, en dat ik bijvoorbeeld als ik de stof snap en de opdrachten die daarbij horen, ik dan geen 10 opdrachten hoef te maken, maar de helft of zo iets. Ik blijf ook zeker wel naar de paarden gaan! Anders zou ik het niet meer volhouden..

@Blijheid Bedankt voor je reactie. Dat is het 'm nou ook juist, als scholen een beetje mee willen werken. Voor mijn gevoel is dat nou niet echt zo. (Bij mijn school dan) Het lijkt alsof ze niet willen inzien dat iedereen anders is en dus ook een net iets andere aanpak nodig heeft, ik hoop dat uit het aanstaande gesprek wel blijkt dat ze iets voor me kunnen doen. Ik ben dan ook erg benieuwd wat ze voor mij zouden kunnen doen en of dat ook echt gaat helpen. Anders weet ik ook niet meer wat ik moet doen. Ik zal vragen of er op mijn school ook zoiets te regelen is, als wat jij noemde. :)

@Sannens Dat is dus eigenlijk ook wel een probleempje, want ik weet ook gewoon niet wat het is waardoor ik er zo lang over doe. Met wiskunde had ik eerst altijd de dwang om steeds te controleren of ik iets goed had overgetypt op m'n rekenmachine en of ik het antwoord dan weer goed overschreef op papier, dit controleerde ik dan 8 keer ofzo.. Dat was ook erg vermoeiend. (Dat is het sowieso met veel gedachten in m'n hoofd) Hier hebben we onder andere aan gewerkt bij de huiswerkbegeleiding plus (met pedagogische achtergrond) en nu controleer ik dat niet meer of soms misschien 1 keer. (Nu heb ik ook wiskunde A ipv B, dus dat vind ik sowieso al makkelijker en dat huiswerk heb ik ook veel sneller af. Vorig jaar was het grootste probleem qua tijd eigenlijk wiskunde). Bij de huiswerkbegeleiding is er ook 1 op 1 gekeken waar ik nou zo lang over doe, maar we zijn niet echt achter iets concreets gekomen. Dit is ook met opstaan en aankleden, ik doe er lang over, maar waarom? Eigenlijk geen idee.. Voor mij voelt alles heel normaal, dus ik weet ook niet wat er anders is. We hebben nu wel al een tijdje een planning gemaakt voor in de ochtend, deze werkt redelijk goed en zorgt er ook voor dat ik vaker gewoon op tijd ben. De laatste tijd was (en nu soms nog steeds) ik ook steeds vaker te laat op school, waar ik dan ook weer straf voor kreeg, maar een half uur eerder op school moeten zijn werkt in mijn geval niet, dan wordt het voor mij alleen maar nog moeilijker..

@Shadow0 Bedankt voor je duidelijke reactie! Voor mijn gevoel hielp het niet en ben ik er dus ook mee gestopt, maar ik zal voortaan weer van te voren bedenken en opschrijven hoe lang ik denk ergens mee bezig te zijn en daarna op te schrijven hoe lang ik ergens uiteindelijk echt mee bezig ben geweest. Zodat ik inderdaad een planning kan maken die klopt met mij. Ik vraag me dan alleen wel af of het haalbaar is. Als ik een planning wil maken die voor mij klopt, kan ik de hoeveelheid huiswerk op het vwo dan wel aan? Want het komt er met die planning dan nog steeds op neer dat ik zo veel tijd voor mijn huiswerk nodig heb, eigenlijk veel meer dan een vwo leerling aan zijn/haar huiswerk moet besteden.. Dus wat is wijsheid? Bedankt voor je tips over het rijden en poetsen, daar heb ik zeker wat aan! Bij het poetsen begon ik voor mijn gevoel al zoveel mogelijk met alleen de belangrijkste dingen, maar dat kan dus nog meer "opgesplitst" worden. Dat probeer ik nu eigenlijk ook al zoveel mogelijk met huiswerk te doen, omdat ik al weet dat niet alles gaat lukken. Ik doe dan zoveel mogelijk de meest belangrijke dingen en het andere laat ik dan maar zitten. Het nadeel daarvan is dan wel dat het huiswerk van de minder belangrijke dingen zich steeds meer opstapelt, maar uiteindelijk ook van de wel belangrijke dingen als het gewoon echt te veel tijd kost.. Dan duurt het ook weer lang voordat ik bij ben met het huiswerk, en loop ik steeds achter met de stof die behandelt wordt in de lessen..
Dankjewel!

@Eef_Bam Bedankt voor je tips! Ik denk dat het ook wel veel meespeelt dat ik me veel aantrek van wat anderen van me vinden of tegen me zeggen, ik heb niet echt veel zelfvertrouwen op school of kan me ook niet goed "verweren" tegen anderen. Als ik m'n huiswerk niet af heb en daarop aangesproken wordt dan wordt ik er al snel verdrietig door en heb ik daar nog lang last van of als ik de beurt krijg in de klas ben ik heel bang om iets verkeerd te zeggen en wat anderen dan van me zullen denken. (Ook al denken ze waarschijnlijk toch niks..) Dat heb ik ook als ik kritiek krijg, of bijvoorbeeld aanwijzingen met paardrijden, daar kan ik niet zo goed tegen, eigenlijk omdat ik het gewoon heel goed wil doen en kunnen en dan wordt ik boos op mezelf dat het niet lukt.. (Eigenlijk omdat ik op dat moment al weet dat ik iets fout deed en als dat dan ook nog benoemd wordt, wordt het voor mijn gevoel eigenlijk net weer wat "erger") Ik vind het dus nog wel lastig om mijn huiswerk niet af te hebben en dan nog naar school te gaan, maar het zou wel moeten. (En ik weet inderdaad wel zeker dat er veel leerlingen zijn die niet vaak hun huiswerk maken, maar het lijkt wel alsof zij er altijd mee wegkomen ofzo :+ ) En het klopt ook dat ik waarschijnlijk teveel met de details bezig ben. Ik ben niet goed in hoofd- en bijzaken scheiden.

@Lante Dat is zeker een optie waar ik voor zou willen gaan, maar dan moet ik nog even uitzoeken of ik dat ook voor elkaar kan krijgen. Dat jaartje extra maakt dan inderdaad niet echt uit. Hoe ik er kom maakt niet uit, het zou al fantastisch zijn als ik überhaupt die opleiding kan gaan doen :) Dankjewel!

@Pichu Wauw Pichu, wat een verhaal! Ik ben er eigenlijk sprakeloos door. Wat fijn dat er nu een oplossing is gevonden!
Nee 's nachts huiswerk maken zal ik anderen ook niet aanraden ;) , ik ben nu wel zo ver gekomen dat ik dat in ieder geval nooit meer ga doen. Dankjewel! Jij ook veel sterkte en succes verder!

@Nuray Bedankt voor het delen van je verhaal :) Het onbegrip van anderen is inderdaad erg lastig (gelukkig begrijpen ze mij hier thuis allemaal wel, maar dat komt vooral omdat mijn ouders veel "ervaring" hebben dankzij mijn 2 oudere broers). Ik ben ook inderdaad altijd druk in mijn hoofd en heb vaak hoofdpijn, slapeloze nachten heb ik gelukkig geen last van. Vroeger wel, maar daar heeft de integratieve therapie dan weer wel bij geholpen. Virtuele knuffel terug :(:) en dankjewel! Jij ook veel sterkte met het zoeken naar een eigen manier! (Het is allemaal zo makkelijk gezegd, maar moeilijk gedaan.. ;) ) Ik zal zeker leuke dingen blijven doen en hoop inderdaad een passende oplossing te vinden :)

Ik ben heel blij met al jullie reacties en dat jullie zo mee willen denken! :)

Those we love don't go away. They walk beside us every day... Unseen, unheard, but always near. Still loved, still missed and very dear.

dorientjuh

Berichten: 7119
Geregistreerd: 19-01-05
Woonplaats: Heesch

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 18:37

Ik zou je ouders wen briefje voor iedere docent laten schrijven over dat je heel erg je best doet voor school, hoe lang je over al je huiswerk doet, dat je zelfs snachts nog aan werkt en dat het daarom voor jou heel vervelend is als jij wordt bestraft als je je huiswerk niet af hebt. En als ze meer informatie willen, dat ze dan contact op moeten nemen met je mentor of moeten bellen met je ouders. Ik denk dat dit de druk er al afhaalt voor jou. En die briefjes dan voor de les geven aan elke docent, niet pas op het moment dat ze zien dat jij je huiswerk niet af hebt.

Verder vind ik het heel knap dat je al zo lang hebt volgehouden maar ik vraag me af of je diergeneeskunde wel aankunt. Van wat ik ervan begrepen heb is het een erg zware studie.

Ik ben zelf overgestapt van 4 VWO naar havo. Dat was een hele verademing. Natuurlijk voelt het eerst alsof je hebt gefaald, maar het paste wel beter bij me.

Dimple

Berichten: 7439
Geregistreerd: 23-10-01
Woonplaats: @home in de polder

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 18:52

Waar zou je graag hulp mee willen hebben? Door middel van gesprekken of iemand die jou praktisch helpt om je leven beter op orde te krijgen?
Dan zou een coach een goede optie voor jou zijn.

Wat in dit gezin goed helpt zijn bloesem druppels. Ik ken iemand via Bokt die mijn zoontje helpt in de zware periodes (hij is nu bijna 9 jaar en ben al 2 jaar met hem bezig met druppels)
Het zorgt er voor dat zijn koppie tot rust komt, hij goed gaat slapen en dingen beter in balans krijgt.

Ik heb mijn kind 2 jaar geleden letterlijk voor mijn ogen zien veranderen van een diep ongelukkig opstandig verdrietig kind, in een open mannetje die de wereld weer aan kon.
Ik kan het echt aanbevelen. PB me gerust!

Omdat we er bij hem snel bij waren (hoogbegaafd en HSP toen hij net 7 jaar was) hebben we hem kunnen helpen, beter leren begrijpen wat er in zijn koppie om gaat. Bieden wij hem rust op de momenten dat het hem te veel wordt. Een goede balans tussen inspanning en ontspanning.
Te veel druk leidt geheid tot overprikkelingen en soms tot complete reset (zoals we dat noemen) Dan raakt hij aan de diaree en moet overgeven. Letterlijk alles komt er uit. Zijn lichaam laat hem in de steek want hij is wel eens opgenomen met een temperatuur van 34.9.

Maar daar hebben wij van geleerd!! Gelukkig maar.

Daarom zeg ik ook: hoe rot het ook is. Je moet zelf je grenzen leren bepalen. Ik vind de tips van movement over studeren echt heel goed.
Het blijft een kwestie van trial en error. En dat gaat telkens beter, let maar op!!

Dikke knuf van deze kant!

Op zoek naar de zon!!!

ikkkke
Berichten: 603
Geregistreerd: 30-07-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-10-16 18:58

Ik heb niet het hele topic gelezen waarvoor mijn excuses.
Ik zie in elk geval wel mogelijkheden voor aanpassingen enz bij jou op school. Weet dat je niet de enige bent met dergelijke problemen en dat hiervoor echt wel oplossingen zijn als de school mee wil...
je mag altijd PB sturen als je verder van gedachten wil wisselen.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 26 bezoekers