Jaren lang heb ik een min max contract gehad.
Het verschil tussen mijn min-uren en mijn max-uren is 8 uur.
Mijn werkgever heeft altijd van mij verlangd dat ik mijn max-uren werkte, dat heb ik gedaan.
Een half jaar geleden heb ik aangegeven heel graag TIJDELIJK !! mijn min uren te werken, mijn werkgever ging hiermee akkoord.
Sinds kort mogen er (binnen onze organisatie) geen minmax contracten meer bestaan. Dit betekende dus voor mij een vast aantal uren. Prima!
Wat gebeurd er, mijn werkgever zet mij op mn minuren, wat voor mij definitief 8 uur minder inkomen betekend (+/-32 uur per maand dus, en dat vind ik erg veel!)
Ik heb aangegeven me hier niet in te kunnen vinden, waarop mijn werkgever antwoorden dat het nu eenmaal niet anders was, de formatie gekrompen was en ik geen keus had. Ik kan de uren claimen, maar dat zou reorganisatie betekenen voor mij en mn collega's omdat er dan teveel formatie zou zijn.
Van de ene kant begrijp ik het, het is geen makkelijke tijd .. maar het kan toch niet zo zijn dat mijn belang totaal aan de kant geschoven wordt?
Heel graag zou ik opnieuw met mn werkgever in gesprek gaan en kijken of we een tussenweg kunnen vinden. Zijn uren geen optie, dan zou voor mij een stijging in de salarisschaal een optie zijn om zo mijn financiële gat deels op te vangen. Uiteraard weet ik niet of dit een reeel verlangen is of dat ik buiten het boekje ga met zo'n voorstel
Benieuwd hoe jullie hierin zouden staan...