Geplaatst 
Sinds een week of drie weet ik dat ik ADD heb, daarnaast word ik behandeld voor depressieve klachten en stemmingswisselingen en ga ik waarschijnlijk later dit jaar, wanneer ik in een nieuw behandeltraject kom, ook behandeld worden voor een eetstoornis. Al met al ben ik dus niet de gemiddelde student.
Kleine samenvatting van mijn studieverleden: 2011 HAVO diploma gehaald, begonnen aan de opleiding Kunst en Economie. Niks voor mij, december 2011 mee gestopt. September 2012 begonnen met VM aan de HAS, ging erg slecht, gestopt voor februari 2013, cursus scheikunde VWO gevolgd (niet afgerond). Opnieuw gestart met VM september 2013, helaas net te weinig (lees, miste de helft) studiepunten voor het tweede jaar. En daar zat ik, juli 2014, geen studie, onzekere toekomst. Wat nu?
Ik heb een tussenjaar genomen om aan mijzelf te gaan werken. Ik was het namelijk compleet zat hoe het telkens weer ging. Ik was depressief, ik had een ontzettend negatief zelfbeeld, ik had nergens meer energie voor, nergens meer zin in, ik was boos, verdrietig, somber om de haverklap en ik wilde gewoon niet meer; als het even zou kunnen was ik het liefst verdwenen. Tijd voor hulp.
Sinds augustus 2014 ben ik bezig en er zijn enorme stappen gezet. Mijn depressieve klachten worden minder, mijn stemmingswisselingen ook en ik voel me blijer en positiever dan ooit te voren. Hetgeen waari ik het meest blij over ben: mijn diagnose ADD. Dankzij diagnose vallen zoveel puzzelstukjes op zijn plaats. Alleen... hoe nu verder?
Daarom mijn vragen voor iedereen die een functiebeperking heeft (of handicap of chronische ziekte) en studerende is:
- Hoe gaat jouw onderwijsinstelling daar mee om?
- Wat kunnen zij jou bieden?
- Hoe zijn jouw ervaringen met de voorzieningen die je krijgt?
- Welke regelgevingen etc. hanteren zij of beleidsplan?
- Is er begrip van studenten?
Mocht je aanvullende informatie hebben, iets wat niet als antwoord op bovenstaande vragen gegeven kan worden, mag je dat ook plaatsen! Ik vind het ontzettend fijn als er Bokkers zijn die zijn/haar ervaringen met mij wil delen. Mocht je het niet openbaar willen vertellen, mag je mij ook een PB sturen!
Wat ik belangrijk vind, is dat er erkenning moet komen voor studenten met functiebeperking. Ik kom nog veel te vaak tegen dar er zoveel onbegrip is, maar ook onwetendheid. 'Kleine' dingen, zoals dyslexie of rolstoel, wordt al standaard rekening mee gehouden (mits wordt aangegeven door student), maar als je ADHD hebt, of chronisch vermoeid bent, stopt de kennis al erg snel en hangt het heel vaak van de student af om aan te geven wat zij nodig hebben en dan alsnog mis je een groot stuk individuele aandacht en interesse. Maar dat is een heel andere discussie en gaat zeker niet op voor iedere onderwijsinstelling. Is ook niet zozeer wat ik met dit topic wil bereiken ^_^ Mocht je er wel over willen discussiëren, mag dat via PB.
Maar ik ben dus al wel actief bezig, zowel zelf op onderzoek uit, als via mijn psycholoog/behandeltraject momenteel, als het informeren van school. Voorgaande jaren informeerde ik altijd pas halverwege het schooljaar, maar nu ben ik al bijna een half jaar bezig voordat het schooljaar überhaupt begint 
