
Na een paar jaar werken had ik het briljante idee om opnieuw te gaan studeren. De banen die je zonder (hoger) diploma kan doen, zijn niet echt van het type dat ik de rest van mn leven vol kan houden, dus ja, dan moet je iets verzinnen. Terug naar school dus! Ondertussen ben ik ook de man van mijn leven tegengekomen, zijn we getrouwd, en sinds december hebben we een prachtige dochter.
Maar... Nu zijn de examens er... En het valt écht enorm hard tegen om alles rond te krijgen, ondanks een planning die ik begin april al zorgvuldig heb opgesteld.
Er komt altijd overal wel wat tussen... "even" snel verschonen en dan toch maar in bad omdat alles onder hangt, papa die toch nog snel een en ander moet doen waardoor ik letterlijk met een baby op schoot achter mijn boeken zit, eettafel opruimen om meer plaats te hebben, waarna ik vervolgens tot de conclusie kom dat er in de keuken geen plaats meer is om de afwas neer te zetten, en ik dus toch maar begin op te ruimen ook al was ik dat niet van plan, slapeloze nachten, en helaas is mijn concentratie in zombie-modus toch een stuk minder

Tijdens de examenperiode is ze overdag nooit hier. Grootouders, zussen en kinderdagverblijf wisselen elkaar af, dus ik heb minimaal tussen 10 en 4 relatieve rust en kalmte hier in huis. Ook gaat ze de nacht voor een examen uit logeren, zodat ik 's avonds nog tijd heb om nog even alles na te kijken, en ik toch enige garantie heb op een goede nacht slapen.
Maar ondanks dat... loopt het allemaal niet zoals ik gehoopt had. Vroeger was ik gewend om tegen de middag uit bed te komen, in de namiddag rustig op te warmen, en na het avondeten schoot ik dan in actie tot een stuk in de nacht. Een slordige 10u/dag achter mijn boeken. Nu "moet" ik studeren op momenten die voor mij niet natuurlijk aanvoelen. Ondertussen lukt dat redelijk, maar desondanks heb ik gewoon een stuk minder uren per dag, er erger ik me 's avonds regelmatig aan het feit dat ik best nog wat wil studeren, maar praktisch gezien kan dat gewoon niet.
Ik heb helaas geen echte "studeerplek" omdat de kamer die daar ooit nog voor moet gaan dienen nog in verbouwingsfase is. Ik heb dus maar de eettafel ingepalmd, maar man + kind zitten dus in dezelfde ruimte als ik.
Hoe doen jullie het? Waar lopen jullie tegenaan, en hoe lossen jullie dat op? Misschien kunnen we elkaar een beetje extra motiveren? Ik weet zeker dat ik niet de enige ben!

) Wil je wel heel veel succes wensen!!