Bokt.nl

Ptje007 schreef:

Ik heb net dezelfde twijfels als jij, zit ook in het 5de en wil heel graag dierengeneeskunde gaan doen, maar je hoort zo veel over dat ze met te veel zijn en er te weinig werk is...
Ik heb veel gehad aan de infobrouchures van universiteiten, daar stond ook o.a. in uitgelegd welke beroepen er allemaal mogelijk zijn met je diploma. Voor 'de overheid' werken wil zeggen dat je voornamelijk veebedrijven (of soms zelfs vlees ) controleert en test (worden de dieren goed gehouden, voldoet dit en dat aan de voorwaarden bvb). Wat nieuw voor me was is dat je ook kunt gaan 'onderzoeken', net zoals in de chemie en fysica. Je wordt hier ook voor betaald natuurlijk
Ook denk ik zelf dat dingen zoals ostheopathie, chiropractie,... nu ook beginnen toegepast te worden op dieren, dus als je zoiets erbij neemt dat dat ook wel zal helpen.

Informeer je dus goed bij universiteiten daarover, dat helpt! Verder volg ik dit topic ook graag voor meer info

jury schreef:

Ik weet van een kennis die dan graag bij voorkeur in de koeien wilde echt jaren na haar studie op zoek is geweest naar een baan.
uiteraard heeft ze in het begin alles aangepakt en is het hele land doorgezworven.
Uiteindelijk geëindigd in Groningen in de koeien.
Begreep dat het ook niet best betaald.

Zwerte schreef:

Ik heb zelf jammergenoeg de opleiding niet kunnen voltooien, maar kan je wel wat ervaringen van medestudenten meegeven.
Sowieso is het heel erg afhankelijk van wat je precies wil gaan doen. Het grootste deel begint aan de studie om praktiserend dierenarts te worden, terwijl daar dus niet genoeg banen voor zijn. Als je ook wel andere functies wil gaan doen, is je banenkans al vele malen groter. Wat die precies inhouden kan ik je niet vertellen, maar het schijnt gevarieerd te zijn en qua salaris ook veeeeeel boeiender dan praktiserend DA. Overheid is een optie, voedselindustrie (in alle lagen, van slachterij tot bestuur), onderzoek etc.

Alle studiegenoten waar ik nog contact mee heb zijn wel de praktijk in gegaan, met wisselend succes. De uitblinkers hebben mooie banen (2 zelfs als dierentuindierenarts!) maar de meeste hebben de eerste jaren alles aangegrepen wat kon en dat betekent vaak tijdelijke contracten wegens zwangerschapsverlof e.d. Daar doe je dan de nodige ervaring mee op, komt wat meer in het wereldje terecht en krijgt zo meer kans op een vaste baan die vaak uit die tijdelijke banen voortvloeien. Ik ken er best een paar die na een jaar of 5 wel een stabiele basis hebben gevonden.
Hou er ook rekening mee dat het oude beeld van een eigen praktijk erg achterhaald is. Praktijken worden steeds groter en het is zeer aannemelijk dat je in loondienst terecht komt (wat geen vetpot is). Tenzij je veel geld en/of connecties hebt of jarenlang ervaring en jezelf opgewerkt.

Mijn mening: als het is wat je wil, moet je er voor gaan. Baangarantie heb je nooit, maar vanwege de loting is er ook geen enorm overschot aan dierenartsen. Het grootste probleem is dat bijna iedereen praktiserend arts wil worden en met geen ervaring kom je dan wel wat lastig aan het werk, vooral als je ook nog gebonden bent aan een regio. Ben je minder kritisch, dan lukt het wel.
Oh behalve als paardenarts, daar is wel echt een overschot aan. Toen ik nog studeerde werd die richting ook heeeeeeel extreem ontmoedigd, want toen waren er al teveel en er is veel belangstelling voor. Is dat niet je absolute droom (en dat lijkt zo) dan moet je die richting zeker niet kiezen.

Basilicium schreef:

Je zou bij de universiteiten die je aanstaan eens moeten vragen om hun alumni bestand. Dit bestand geeft weer hoe het hun afgestudeerden is vergaan op carrière gebied. Het is daardoor informatiever en eerlijker dan wat een universiteit op de open dag zegt over toekomstperspectief.

Zwerte schreef:

Qua onderzoek kan je ook denken aan juist het ontwikkelen van alternatieven voor dierproeven. Volgens mij krijg je daar idd wel snel mee te maken, alhoewel er ook zat onderzoek in de buitenwereld plaats vind. Vleermuizen tellen en dat soort zaken.

Het is zeker bijzonder dat ik 2 dierentuindierenartsen ken. Nou waren dat ook echte uitblinkers en hun hele studie bezig met bijzondere dieren. Toevallig waren er een paar oude artsen aan het werk in die wereld die tegen hun pensioen aanliepen, dus vers bloed was nodig. Nu is die wereld wel weer vol geloof ik want het zijn er idd maar een handjevol. Maar het maakt wel duidelijk dat bijzondere talenten echt wel aan het werk komen. En met veel motivatie kom je ver! En netwerken uiteraard.

Iedereen die ik ken had trouwens idd snel een baan gevonden, ook al waren die bijna altijd dus tijdelijk. En dat is volgens mij ook een belangrijke reden waarom er geklaagd wordt over de baankans: je begint de eerste jaren gewoon helemaal onderaan en moet niet verwachten dat je een vaste baan op een leuke plek hebt. Het is bikkelen om die plek te krijgen.

Hoe het zit met het alumnibestand weet ik niet. Kan me goed voorstellen dat ze het graag positiever doen lijken dan het is.
Wat betreft dat startsalaris, dat is nog niet eens zo beroerd. Punt is echter wel dat je niet hogerop komt, tenzij je je inkoopt in een maatschap oid. Je salaris stijgt wel, maar je hebt gewoon geen promotiekansen en niet de bijbehorende salarisstijgingen die in de meeste academische beroepen WEL gebeuren. Je blijft dus meestal hangen op zo'n salaris.

Ik ben ermee gestopt omdat ik psychisch teveel in de knoop zat en een dieptepunt had bereikt. Eerst een jaar pauze voor therapie en in dat jaar ben ik gaan beseffen en accepteren dat het beroep voor mij te zwaar is. Ik heb nogal wat beperkingen zoals stressbestendigheid en dat zijn nogal belangrijke zaken voor dit beroep. Daarom heb ik met pijn in mn hart na 6 jaar knokken (en 2/3 van mn doctoraal binnen....) moeten beslissen om ermee te stoppen. Ik vond de studie geweldig en het blijft mn droombaan, maar de praktijk is voor mij gewoon te hard.