Geplaatst Ik moet dit echt even van mij afschrijven ...
Ik woon nu alweer bijna 15 jaar in Frankrijk (was 8 toen we verhuisd zijn) dus ben eigenlijk in Frankrijk opgegroeid.
Nu werk ik dus al anderhalf jaar (september 2013) binnen een bedrijf die professionele beurzen organiseert. Ik ben toen aangenomen omdat ze een Nederlandse beurs hadden over genomen, Demo-Dagen, en ik dus goed Nederlands kon praten en schrijven. Ze hadden me toen allemaal werk beloofd, telefoon vanuit Nederland, samen werken met de eventuele exposanten, inschrijf dossiers beheren noem maar op ... Ik maar wachten omdat het allemaal wel van de grond moest komen. Heb een aantal keer er naar gevraagd en toen kreeg ik dus eigenlijk een standje omdat de Demo-Dagen niet de enigste beurs was. Oké begrijp ik maar er waren toch beloftes geweest die niet na waren gekomen ..
Onder tussen deed ik dus alleen maar "poedersuiker" klusjes en voelde me dus echt onder gewaardeerd. Maar ik mocht niet klagen want ik had een vaste baan gevonden binnen een uitdagend bedrijf.
En toen werd er een nieuw persoon aangenomen bij de balie die alle telefoontjes zou gaan aan nemen (de Franse dan), mijn superieur ging niet veel later met ziekte verlof in verband met een moeizame zwangerschap en toen zijn de taken verdeel, en ik dacht toen van Yes krijg ik eindelijk wat meer verantwoordelijkheden ... Maar niks was minder waar ! Ik zat er een beetje bij te niksen, iedereen kreeg weer nieuwe taken er bij maar ik ? Neeee hoor ! Flink balen toen maar goed wat had ik moeten zeggen ??
Daar kwam nog bij dat ik in december, twee maand nadat ik begonnen was, een nieuwe auto had gekocht (was nodig) en bij ons bedrijf hebben we een kleine privé parkeerplaats met hek die alleen met een afstandsbediening open gaat. Heb toen al een balletje op gegooid. Was geen probleem om een afstandsbediening te krijgen, moest alleen eerst even kijken of er nog eentje over was en of de baas het goed vond. Ikke wachten, maar niks meer gehoord, toch nog een keer weer gevraagd, moest nog maar eventjes weer wachten of de baas het goed vond ! Niks meer gehoord natuurlijk, toen maar een collega gebeld steeds s 'morgens of ze voor mij open wilde doen.
Terug naar het voorjaar 2014, ik had toen ook nog steeds geen sleutel gewoon van de voordeur (die valt meteen weer in het slot als die dicht valt, we hebben een systeem die op afstand de deur ook weer open maakt met een druk op de knop). Mijn nieuwe collega werkte toen alweer een paar maand bij ons (6 max) toen zij ineens de sleutel kreeg van de voor deur ! En ik had al een keer gevraagd of ik er een kon krijgen maar ze hadden toen geen meer ... Oké best, ik zal er nog wel eentje krijgen.
En toen werkte ik alweer een jaar voor het bedrijf toen nog maar weer een balletje op gegooid voor de sleutel, nee de sloten werden veranderd dus moesten we daarna maar even kijken ...
Een maand later hadden we onze jaarlijkse individuele gesprekken met mijn superieur en de baas. Ze waren niet zou blij met mij ! Ik leek niet gemotiveerd, deed mij werk wel goed, maar als klanten mij zo zouden zien was dat geen goed imago voor het bedrijf ! Ja tuurlijk ! In plaats van alleen maar "poedersuiker" klusjes te geven zouden ze mij ook wat meer normaal werk kunnen geven maar nee ik mocht niet klagen, alles is belangrijk !! De baas vroeg toen nog of ik zelf nog vragen had, dus waarom heb ik nog steeds geen sleutel ?! Zei dat ik het gevoel had dat ze me niet vertrouwen maar daar reageerden ze helemaal niet op ... Dus hebben ze dan geen vertrouwen in mij ??
En nu weer zoiets, een van mijn collega's gaat nu naar een ander kantoor (nieuw kantoor geopend voor de logistieke afdeling) en hij levert dus zijn afstandsbediening in. Kwam mijn superieur mij doodleuk even vertellen dat ze die aan mijn nieuwe collega geeft, en dat ik haar dan maar even moest bellen als ik met de auto naar binnen wil !! Dit begrijp ik dus helemaal niet ... Misschien ben ik te negatief maar nu ben ik dus nog steeds afhankelijk van een ander en daar heb ik dus toch zo'n hekel aan !
We krijgen als het goed is ook nog steeds een bonus (eind van het jaar altijd maar nu wat later in verband met geld zorgen), ik verwachtte dat ik hem gewoon zou krijgen, werk nu al meer als een jaar, maar krijg toch mijn twijfels omdat niemand het er met mij over heeft gehad ...
Het liefst zou ik gewoon alles bij mekaar schreeuwen en dan weglopen maar dan kom ik in de problemen ... En als ik er over wil praten op kantoor krijg ik weer hetzelfde straks dat ze me gewoon afschepen met een of ander excuus.
Nou voor de gene die de moed heeft gehad om alles te lezen, bedankt !
