Geplaatst Het word een lang verhaal
Ik ben op mijn 8e begonnen met paardrijden. Ben nooit echt bang geweest voor paarden. Stapte overal wel op en viel er gelukkig bijna nooit af. Ik met het paard van mijn oom en tante ook veel kilometers gemaakt in het bos (ik op de fiets ernaast) Deze merrie was echt een energie bom en dat heeft me nooit afgeschrikt.
Ik doe momenteel ook een paardenopleiding. Ik wil graag later les geven op het mbo over paarden.
Deze lente kreeg ik de kans om een 9 jarige merrie te verzorgen
Helemaal door het dolle heen want deze merrie stond 10 minuten stappen van het bos. En ik kon onwijs goed met de eigenaren. Ik kreeg enorm veel vrijheid en heb met haar een oefencross gereden. Dit was een hele stap aangezien ze in het begin overal van schrok. Het is een merrie waarbij je zelf heel zelfverzekerd moet zijn anders ziet ze overal spoken.
Winda ( zo heet de merrie) stond samen met een shetlander en Sunny (cpony)
Ik ging vaak samen met de dochter(is van mijn leeftijd) van de eigenaresse of een vriendin op buitenrit met Winda en Sunny.
Op een woensdag appte ik de dochter of ik die dag Winda kon gaan poetsen. Mijn scooter moest een beurtje hebben dus had niet zoveel tijd om echt te gaan rijden. Ze stelde voor om een buitenritje te gaan maken. Ik stemde voor mits het een klein rondje was omdat ik optijd bij de monteur moest zijn. Voor de afwisseling ging ik op Sunny en zij op Winda.
We kwamen op een recht stuk. Wij stapten netjes in de berm ik voorop en zij achter mij aan. Er kwam een grote kraan aan. Deze ging ook netjes aan de kant maar toen ik en Sunny naast de kraan kwamen schrok ze van een tak of blaadje. Het was vochtig in de berm dus is ze onderuit gegaan. We zijn samen gevallen. Helaas is de shovel over het been van Sunny heen gereden.. Ik ben op mijn hoofd gevallen en voordat ik bij was, was Sunny al weg gegaloppeerd met 3 benen.. naast mij lagen nog stukjes vlees.
ik zal verder niet meer details vertellen. Sunny moest direct ingeslapen worden. Ik heb onwijs veel geluk gehad want het was cm werk of mijn hoofd was ook plat gereden..Van deze hele ervaring ben ik enorm geschrokken en heb daardoor ook weinig zin in school.
Bij mijn klasgenoten kan ik mijn ei niet kwijt. Had een negatief effect..
Nu is het grote probleem dat ik binnenkort moet stage lopen. Hoe moet ik dit aanpakken?! Bij Winda ben ik nu 5 x geweest. Elke keer was ze erg dribbelig tijdens het poetsen en schrok ze zelfs van een fietser of van mijn scooter die altijd op de zelfde plek staat. Hierdoor word ik alleen maar angstiger. Op mijn manege gaat het nu redelijk goed. Eerste tijd aan de longeerlijn maar doe het nu los.
Alleen ik durf maar op bepaalde pony's omdat ik die 'vertrouw'. Op stage ken ik de paarden niet en durf daarbij nu ook niet meer door te zetten.
Is het gek als ik eerst op mijn manege wil stage lopen zodat ik het vertrouwen weer terug krijg en dan pas naar een internationale springstal ga?
Bedankt voor het lezen, ik hoop dat jullie een oplossing hebben
En wat een 'geluk' heb jij gehad! Tussen haakjes want aan zo'n ongeval is niks gelukkigs. Natuurlijk is het niet erg om eerst op de manege stage te gaan lopen. Ik zou met de angst die je nu hebt, zeker niet bij een internationale springstal gaan werken. Ga eerst maar eens rustig je vertrouwen weer opbouwen met brave paarden. Langzaamaan kan je je grenzen weer steeds meer verleggen maar dat zal tijd nodig hebben. Vooral niks overhaasten en goed naar je eigen gevoel luisteren.