Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-14 10:17

Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-14 10:17

Sorry maar ik moet echt even mijn frustraties van mijzelf af typen.

Ruim 3 jaar werk ik nu bij een bedrijf en toen ik kwam solliciteren werden mij de gouden bergen beloofd (trainingen, doorgroeien, bedrijfsfeesten, 13de maand, bonus zus bonus zo, goede sfeer etc. etc) Nou neem ik dat sowieso al met een korreltje zout maar hier is er werkelijk niets van waar.

Ik kwam ter vervanging van een collega die naar een andere afdeling zou gaan. Na 2 maanden bleek deze wijziging geen succes en kwam zij terug op mijn afdeling. De werkzaamheden die ik deed moest ik met haar geen verdelen. Op zich was ik blij want ik mocht mijn baan houden maar al snel bleek dat het niet echt lekker liep. Deze collega is namelijk zeer dominant, vindt dat zij alles het beste doet en weigert informatie en kennis goed met mij te delen. Op papier is zij gelijk aan mij maar zij doet en laat je voelen alsof zij de manager is. Onze echte manager laat het allemaal over zich heen komen en doet er eigenlijk niets aan. Ik denk zelf dat hij het wel makkelijk vindt zo.

Na 3 jaar en regelmatig discussies gehad te hebben ben ik het zo zat! Zij werkt niet full-time (gelukkig) en op de dagen dat zij er niet is kom ik gewoon bij. De sfeer met de andere collega's is ook veel beter. Iedereen is ook op zijn hoede voor haar want zoals ze zelf zegt (en ook trots op is) ze gaat over lijken om haar baan te houden.
Tijdens mijn beoordelingsgesprek dit jaar kwamen er zaken naar boven waarvan ik weet dat zij ze verklikt heeft. Ook van andere collega's . Maar ze vermeld er dan niet bij dat ze deze dingen zelf ook doet! Toen ik al die dingen zat aan te horen kwam er een soort roes over mij heen. Waar ik normaal bomvol sta van het temperament en absoluut niet tegen oneerlijkheid kan deed het me niks. Ik heb de strijd opgegeven, ik ga niet meer vechten voor iets wat er niet meer gaat komen. Want niks geen doorgroeimogelijkheden, bonus etc. alles wordt op de crisis geschoven maar andere dure zaken kunnen blijkbaar wel.

Ik solliciteer en ben ook bij (oude) werkgevers wezen praten maar helaas is er nog niks uitgekomen. Sinds ik terug ben van mijn vakantie komt er regelmatig een duiveltje in mij naar boven die zegt: "Lever je spullen in, laat je niet zo behandelen. "Doe het gewoon doe eens gek" "alles komt uiteindelijk wel weer goed, je vindt wel wat anders". Vanmorgen heb ik een hele tijd in mijn auto gezeten voordat ik naar binnen ging. Dat gevoel dat ik niet meer aan iemand zijn strakke teugels (om maar in de paardenpraat te blijven) hoef te lopen lijkt me heerlijk. Nog nooit eerder heb ik met zo'n collega hoeven werken en ik hoop het ook niet meer mee te maken. Ik wil samenwerken met mijn collega's en niet tegen ze.

Ik zal vast niet de enige zijn maar wat doen jullie er dan aan of het toch leuk te houden?

**Geplaatst**: 10-09-14 10:55

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 10-09-14 10:55

En als je mevrouw nu gewoon es radicaal negeert? Bij problemen of vragen effectief direct naar de manager gaan. Zij " wint" omdat ze weet dat het kan. Als je ze gewoon als lucht beschouwd kan ze niet " winnen"
Communicatie via mail laten verlopen, dan heb je alles zwart op wit...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-14 11:01

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-14 11:01

Negeren is niet heel makkelijk want we zitten extreem dicht tegenover elkaar en we moeten samenwerken. Het klopt dat zij "wint" want de gehele directie staat dit ook toe. Ze 'regelt' alles en wij moeten min of meer doen wat zij zegt want als je je beklag bij de directie doet dan kiezen zij voor haar. Zoals mijn andere collega laatst al zei: Ze is de ideale werknemer voor een baas, wil altijd werken en meer doen en alles kunnen en weten en is nooit ziek!

Maar ik zal wel meer via de mail proberen te regelen dan heb ik het inderdaad zwart op wit. Bedankt voor de tip!

**Geplaatst**: 11-09-14 18:44

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 11-09-14 18:44

HK->STW

**Geplaatst**: 12-09-14 15:56

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 12-09-14 15:56

Ik begrijp helemaal wat je bedoelt, heb ook zo'n 'fijne' collega gehad. Zeer dominant, vond dat ze meer was dan anderen (maar had geen leidinggevende functie). Ik had het geluk dat ik via een uitzendburo werkte, dus ik werd er 2 dagen voor het einde van mijn proefperiode uitgegooid. Ik zeg 'geluk' omdat er zo'n last van m'n schouders viel, had zeer veel spanning in m'n lijf en pas toen ik daar weg was voelde ik me weer de oude worden. Ik weet niet of je kostwinner bent oid, maar ik zou gaan solliciteren en daarna weg gaan. (als je zonder het geld kunt…tja…dan wist ik het wel

)

**Geplaatst**: 12-09-14 16:03

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 12-09-14 16:03

Ik zal je zeggen, ik had ook problemen op mijn werk en heb 3 weken geleden per direct ontslag genomen. Het is het beste wat ik ooit gedaan heb. Slaap sinds maanden weer rustig en geen stress en gezeik scheelt een boel migraine

.
Nu had/heb ik het voordeel dat ik geen 1 vaste baan heb maar meerdere part-time banen dus had gewoon nog werk, wel wat minder uren nu maar jammer dan maar even. 19 september is er de banen beurs in Amsterdam!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-09-14 16:09

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-14 16:09

oh ik ben gewoon jaloers op jullie! Wat een geweldig gevoel moet het zijn om opeens te zeggen 'dag, ik ga zoek het allemaal maar uit' . Ik ben geen kostwinner maar de luxe om direct op te stappen heb ik niet. Gisteravond nog wel een paar mensen gebeld dat ik beschikbaar ben mochten zij een functie hebben of weten.

Hoe reageerde ze @mala26 toen je per direct wegging? En werkte je er al lang?

**Geplaatst**: 12-09-14 16:17

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 12-09-14 16:17

Ik ben gewoon naar een uitzendbureau gegaan en gezegd dat ik alles aan zou nemen :')

Was het ergens zo zat... (En nog andere dingen dat ik weg wilde... Had ook al de vastigheid dat ik ergens anders kon beginnen maar dat zou pas over 4 maanden kunnen en die 4 maanden NEVER NOOIT... Meteen gekapt.. want ik was het super beu... Ook door een bepaald persoon... Doorgegeven dat ik stopte, gezegd dat ik per direct wilde stoppen, blabla dat is lastig blabla, nog genaaid met een studieregeling die ik niet had, maar toch moest afrekenen voor mijn dagen die ik had opgenomen voor tentamens (die ook van mijn vakantiedagen waren afgegaan?) maar het was voor mij de moeite niet meer waard... Ik kon er weg...

Nooit zo happy geweest.... want echt... Dat ene mens had gewoon niet voor mijn auto moeten staan, dan had ik me in moeten houden om geen gas te geven :p

**Geplaatst**: 12-09-14 16:20

Geplaatst: 12-09-14 16:20

Ik werkte er 8 maanden en was ook supervisor. Ze reageerde amper, ietwat verbaasd (wat mij weer verbaasde) toen ik mijn ontslag in diende. Ik ben om mijn manager weg gegaan. Heb in mijn ontslagbrief ook duidelijk neergezet dat ik om haar en om haar alleen weg ben gegaan

Het was een heerlijk gevoel! Nog nooit eerder zo gedaan, kan best een boel hebben en wil (heel) graag werken maar was het zooooo zat. En dan heb ik (nu) nog de mazzel dat ik weer thuis woon dus niet die hoge vaste lasten heb.

**Geplaatst**: 12-09-14 16:20

Geplaatst: 12-09-14 16:20

Oh god, wat 'fijn' dat er meer mensen zijn met dit probleem :')

Ik heb dat bij mijn vakantiewerk gehad. Verschrikkelijk, op het laatst was het standaard oorlog.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-09-14 16:47

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-14 16:47

Raar he, dat iemand dan helemaal geen emotie heeft terwijl je het zelfs nog in een brief zet. Ik hoop dat ik binnenkort ook dat heerlijk gevoel kan hebben.

Denk dat mijn directe collega een gat in de lucht springt als ze hoort dat ik weg ga. Dan kan ze mooi al mijn werk doen en heeft ze totale controle

**Geplaatst**: 12-09-14 17:09

Geplaatst: 12-09-14 17:09

Ik heb het ook gehad bij m'n vakantiebaantje.
Liep iemand die de hele boel bij elkaar roddelde, iedereen tegen elkaar opzette en echt heeeel schijnheilig deed waar de manager bij was.

Ik kreeg toen de optie om terug te gaan naar m'n vorige vakantiebaantje in een drukkerij, waar ik het heel erg leuk vond. Dus dat per direct gedaan, de groeten.

Ik laat me niet afblaffen als de manager weg is, en als die er wel is ben ik ineens je beste vriendin. Niet dus.

**Geplaatst**: 12-09-14 17:20

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 12-09-14 17:20

Ik heb het bij mijn bijbaan twee keer gedaan.
Eerste keer omdat het bedrijf niet liep, boel is enkele maanden later ook failliet gegaan. Tweede keer voelde ik me niet happy bij een horecabedrijf en ben binnengelopen voor een gesprek. Toen kreeg ik te horen dat hij geen tijd voor me had, waarna hij wegliep. Niet een andere dátum willen prikken oid. Toen heb ik mijn werkkleding op de bar gelegd en gezegd dat ik dan niet meer terugkwam. Zoek het lekker uit...

**Geplaatst**: 12-09-14 17:39

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 12-09-14 17:39

Hier iemand met gelijkaardige situatie, ik ben het afgetrapt op aanraden van de dokter (wegens burn-out), nu een kleine maand geleden, maar heb er toch geen fijn gevoel aan overgehouden.

Intussen heb ik een assertiviteitscursus gevolgd, en ik zou het toch anders aanpakken in jouw geval, zeker als de job op zich je wel ligt. Ik zou gewoon es naar die collega stappen, en zeggen: "Ik vind het niet fijn dat jij altijd de leiding neemt. Ik werk hier ook al een tijdje en ik neem het probleemloos over op de dagen dat jij er niet bent, dus ik zou het fijn vinden dat we de verantwoordelijkheid ook delen de dagen dat we er allebei zijn."

Je formuleert dus de situatie vanuit je eigen standpunt: IK voel me zo, en op het einde formuleer je ook de WENS wat je eraan wilt veranderen.

Dus mss kan je eerst dit es proberen. Bij sommige mensen zal het niet werken, maar het is een oefening in weerbaarheid mocht je ooit nog es in zo'n situatie belanden. Want bedenk wel dat het soms niet makkelijk is om opnieuw werk te vinden als je zelf weggegaan bent, de meeste werkgevers kunnen dat niet erg waarderen.

En wat de kritiek betreft die ze doorgeeft naar hogerhand: wees haar hierin een stapje voor. Heb je een fout gemaakt, los die op, en zeg het eerlijk aan de persoon boven jou. Zo van: "Ik heb me vergist bij die of die bestelling, waardoor de klant kleur geel ipv blauw ontvangen had. Intussen heb ik de transporteur opdracht gegeven om dit te gaan omruilen. Ik zal mijn best doen dat zoiets niet meer voorkomt." Zo kan ze je niets meer maken, en het management zal je eerlijkheid ook weten te waarderen.

**Geplaatst**: 12-09-14 18:23

Geplaatst: 12-09-14 18:23

Herkenbaar gevoel!
Ik heb eerst ander werk gezocht, voordat ik ben opgestapt.

Mijn directe chef ging weg en ik kreeg de vorige ervoor terug, waar ik echt niet mee door 1 deur kon.
Hij niet met mij, geen idee waarom niet, maar ik was altijd de gebeten hond.
Ook al had ik er niets mee te maken, ik werd erbij betrokken.

Als een godsgeschenk kwam er opeens die week een baan bij een bedrijf vrij, waar ik jaren eerder mee had mogen samenwerken.
's Ochtends het sollicitatiegesprek, ik was nog niet koud het pand daar uit op weg naar mijn werk, belletje dat ik de baan had.
Ben ff op een bankje gaan zitten.
Ventje gebeld en door de foon gegild dat ik de baan had, lachend en jankend door elkaar.

Hoe heerlijk was het om de opzeggingsbrief bij de manager neer te gooien!
Hele boze manager en chef, omdat ik in mijn opzegbrief had gezegd dat de chef de reden was van mijn vertrek.
Hoe ik het in mijn hoofd haalde, mijn chef was de meest integere man die de manager kende, blablabla.
Schouders opgehaald en gezegd dat dat niet mijn ervaringen waren.
Ik mocht niet meer werken, geen opzegtermijn, moest mijn buro leegmaken en direct vertrekken.
Een soort van op staande voet ontslag door het bedrijf, terwijl ik had opgezegd...
Ik had daar absoluut geen moeite mee!

Het gevoel wat je dan hebt, die opluchting als je buiten staat: alsof er een zak stenen van je rug afvalt, het lood uit je schoenen, je kan weer ademhalen!
Wat andere mensen je kunnen aandoen op je werk, moet je niet onderschatten.
Het gaat je hele leven beheersen op een verkeerde manier.
Zo'n mens is toch niet te verbeteren, het bedrijf grijpt toch niet in, omdat ze niet willen, durven. Wegwezen dan.

Hou wel de eer aan je zelf: zoek eerst iets anders als je het geld echt nodig hebt en zeg dan op.
Tot die tijd steeds maar weer tot 10 tellen.
En als het zover is, die brief met de reden erin bij de manager droppen en misschien heb jij wel dezelfde ervaring als ik.

**Geplaatst**: 12-09-14 18:27

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 12-09-14 18:27

Als je het je kunt veroorloven lekker stoppen.

Ik zou ook het liefste opstappen bij mijn baan, maar ik durf het niet aan.
De banen liggen niet voor het oprapen en ik ben bang voor de financiële gevolgen.

Maar als ik het kon veroorloven. ...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-09-14 18:46

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-14 18:46

@hwn bedankt voor de tips. Helaas heb ik deze tactieken al toegepast. Mijn manager is zo laks hij laat haar gewoon haar ding doen en de baas spelen. Dan hoeft hij het niet te doen dus dat is lekker makkelijk. Het gaat nog niet eens zozeer over dingen die ik fout doe maar als ik naar haar menig te lang met een collega praat laat ze heel per ongeluk in zijn kantoor vallen dat ik aaaaaltijd heel lang sta te praten of dat ik teveel frisdrank drink, de vaatwasser niet uitruim (terwijl dit ook haar taak is) teveel met mijn mobiel zit etc. Helaas zijn veel collega 's ook bang van haar want ze verklikt je om de kleinste dingen. Tijdens afdelingsvergaderingen voert zij het hoogste woord en kijk ik naar buiten of naar een andere afdeling. Het is bijna een sport voor me geworden om te doen alsof het me nog boeit.

Nog even geduld hebben en dan hopelijk kan ik ontslag nemen. Voordat ze mij weg reorganiseren want dat zou haar heel goed uitkomen. En dan..... Ga ik genieten van mijn ontslag zoals jullie nu doen.

**Geplaatst**: 12-09-14 18:56

Geplaatst: 12-09-14 18:56

Pfff wat erg om op deze manier naar je werk te moeten gaan! Lijkt me echt vreselijk.
Persoonlijk zou ik toch proberen om het nog even uit te zingen en hard op zoek gaan naar iets anders. Als je zelf ontslag neemt heb je natuurlijk geen WW en wie weet hoelang het duurt voor je daadwerkelijk iets naders hebt!?
Ook kan het nadelig zijn bij het solliciteren als je een behoorlijk leeg gat hebt tussen je vorige baan (deze dus) en de baan waarop je solliciteert.

Maar komt er daadwerkelijk een reorganisatie aan? Want dat zou voor jou misschien wel eens goed uit kunnen komen. Vaak krijg je dan wel één of andere regeling mee (al weet ik niet of dat ook al is als je er nog 'maar' 3 jaar werkt) en je hebt recht op WW.
Een vriendin van me heeft met een reorganisatie gebruik kunnen maken van een bepaalde regeling om zelf op een gunstige manier ontslag te nemen. Ze behield daarbij haar recht op WW en kreeg een bedrag mee naar huis.

En is het niet mogelijk om met je collega's samen eens met zijn allen met de hand op tafel te slaan en aan te geven dat het zo niet meer werkbaar is!!!? Want zij zijn net zo goed niet blij met deze collega.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-09-14 19:22

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-14 19:22

Het gonst in de wandelgangen wel over een reorganisatie en dat zou ik ook wel begrijpen want erg druk is het niet. Ik hoop idd dat ik ook in aanmerking kom voor een mooie regeling. Maar of dat na 3 jaar ook kan betwijfel ik.....

Handen in een slaan lukt niet want de meeste zijn bang voor hun baan omdat de directie allang weet hoe het in zijn werk gaat en haar gewoon d'r gang laat gaan. Sommige collega's zijn het ook met haar werkwijze eens. Zij behoort ook tot de aandeelhouders en hun ook. Lekkere kromme constructie dus.

**Geplaatst**: 12-09-14 20:01

Geplaatst: 12-09-14 20:01

Hmmm dat gaat dan inderdaad niet lukken. En echt concreet is het dus absoluut nog niet, een reorganisatie. Als het gebeurt is het meegenomen, maar er op wachten zou ik niet doen.

Ik hoop echt dat je heel erg snel een nieuwe leuke baan zal vinden! Persoonlijk had ik liever iets minder werk met leuke collega's dan leuk werk met rotcollega's.
Je werk kan nog zo leuk zijn, maar als je vervelende collega('s) treft vergaat het werkplezier je vaak ook al snel.

Succes :(:)

**Geplaatst**: 12-09-14 20:28

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 12-09-14 20:28

Wat ik zou doen(denk ik) in jouw situatie,
Is een bepaalde statement aannemen en die constant blijven herhalen.
Ondertussen zou ik zeker doorzoeken naar andere banen etc.
Maar zoals jij net zegt: die 'manager mens' waar je je baan mee moet delen, dat gaat over lijken om dr baan te houden..
Jij wil MET je collegas werken, niet TEGEN hen.
Ik zou dat als statement aannemen en daarnaar handelen op je werk.
Kortom, als dat mens weer naar je toe komt met gezeur, zeg je gewoon 'we're on each others team' ofte wel: werken MET elkaar en niet TEGEN elkaar.

Ook zou ik eens vragen wat zij er van vind om de taken met jou te delen. Ook al vraag je dat neit uit pure interesse..
En je weet dat je gewoon niks meer doet wat zij door kan spelen naar de directie. zeg haar niets persoonlijks en laat haar links liggen.
Zolang je geen andere baan gevonden hebt zou ik dit aanhouden.
Ligt er ook aan of je n eigen huis hebt of bv nog thuis woont. Maar je komt neit meer makkelijk aan een baan.

Ik zou toch bij mezelf blijven en een statement kiezen en dat naleven op mn werk. Dat blijven herhalen tegen je collegas en ik zou gewoon mn eigen ding doen daar. Ook al merken ze dat je het niet naar je zin hebt, geef je ze iig een kans om te vragen wat er loos is. Kun je je hart luchten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-09-14 21:13

Geplaatst door de TopicStarter : 12-09-14 21:13

Delphi schreef:
Hmmm dat gaat dan inderdaad niet lukken. En echt concreet is het dus absoluut nog niet, een reorganisatie. Als het gebeurt is het meegenomen, maar er op wachten zou ik niet doen.

Ik hoop echt dat je heel erg snel een nieuwe leuke baan zal vinden! Persoonlijk had ik liever iets minder werk met leuke collega's dan leuk werk met rotcollega's.
Je werk kan nog zo leuk zijn, maar als je vervelende collega('s) treft vergaat het werkplezier je vaak ook al snel.

Succes

Lief dankjewel! Ik werk idd veel liever bij een iets minder werk maar wel MET leuke collega's. Dan kan je met zoveel plezier gaan en is extra werken ook helemaal niet erg.

Ik zal me inderdaad aan mijn eigen statement ' werken met en niet tegen' gaan houden. Dan blijf ik in ieder geval trouw aan mijn eigen gevoel.

Maar wat zou ik graag soms hele gemene en onaardige dingen willen schreeuwen. En daarna natuurlijk mijn spullen pakken en niet terug gaan. Haha

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-09-14 12:55

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst door de TopicStarter : 22-09-14 12:55

Ohhh ik wil weg.....Weet iemand de combinatie van het winnende lot in de loterij?

**Geplaatst**: 22-09-14 13:09

Re: Zal ik het doen, gewoon opstappen en niet meer terug gaan?

Geplaatst: 22-09-14 13:09

Ik weet niet hoeveel dagen zij werkt, maar is het geen optie om ook parttime te gaan werken en dan die dagen dat zij er niet is? Of misschien 1 of 2 dagen vanuit huis?

Als je echt op wil stappen, wat ik best kan begrijpen in jouw situatie, zorg dan dat je al wat anders hebt.

**Geplaatst**: 22-09-14 13:12

Geplaatst: 22-09-14 13:12

Wat voor werk doe je / wil je doen?

Nomineer dit bericht ×