Geplaatst momenteel bezig met het leren van filosofie voor een tentamen morgen en sommige dingen blijven voor mij erg vaag. Misschien ook wel omdat ik hier veel te nuchter voor ben
. Maar mijn vragen zijn redelijk simpel.Hoe omschrijf je binnen filosofie nou eigen de 'rede' van de mens? Het komt iedere keer met een andere definitie terug heb ik het idee. Komt het van de woorden redelijkheid, voor rede vatbaar zijn, en redeneren? Zoals ik terug heb gevonden onderscheidt dit ons van andere wezens, omdat wij fatsoenlijke kunnen REDEneren. Dus verstandige keuzes maken en ons niet laten leiden door emoties, verlangens etc. In een andere gedeelte van mijn boek las ik weer totaal iets anders.
En dan, is er iemand die Da sein kan uitleggen? Ik kom hier niet uit. In mijn samenvatting heb ik staan:
De exsistentie gaat aan de essentie vooraf. We moeten de mens niet begrijpen op grond van een bepaling die hem definieert, maar vanuit de manier waarop hij existeert. verhoudingen aannemen tot onszelf, de andere e de dingen die zich daarin ontwerpt. Ik ben in deze wereld en ik moet me vanuit het dassein gaan verhouden tot de rest van de wereld, en zo ontwerp ik mijn eigen bestaan. Het wezen van de mens staat niet wetenschappelijk vast, maar omdat de mens een verhouding heeft tot het eigen zijn.
Deze heb ik niet zelf gemaakt, en hoeveel ik dit stuk ook overlees, en het boek erbij pak valt er geen kwartje bij mij. of denk ik gewoon te moeilijk?
Welke filosoof kan mij helpen
