pension, kennel, dierenwinkel etc. Ik loop stage bij een kennel en ben hier ergens begin november mee gestart en in
de eerste week daarbij ook erachterkomen dat dit gewoon niks voor mij is, en daarbij ook maar tegen mijn ouders
gezegt dat ik de opleiding ook niet veel aan vind, durfde dit eerst niet tegen ze te zeggen doordat ze anders weer
zoveel geld moeten neerleggen voor een andere opleiding. School heeft besloten dat ik de stage gewoon moest
afmaken en dan aan het eind van het jaar stop met de opleiding, van mij part was ik direct gestopt met de stage.
Ondertussen zijn we zeven weken verder en in de tweede en derde week was er een heel drama met de andere
stagaire waarmee ik liep, die is uiteindelijk weggestuurd en was ik dus over en moest ik alles in mijn eentje gaan
doen, verder is het goed verlopen tot vorige week. Er zijn een hoop honden bij gekomen, we zaten op ruim 101
honden, daarbij moest ik 85-90 honden hokken de hele dag door schoonmaken zonder enige hulp.
En eigenlijk is mijn motivatie gewoon weg sinds vorige week, het liefst gooi ik het bijltje erbij neer en zoeken ze
het maar uit. Het begon ermee dat ze ik harder moest werken want er zijn zoveel honden, ik deed te weinig, moest
mijn handen uit mijn zakken halen (oke, dat begrijp ik, maar in die zeven weken heb ik verder niet met mijn handen
in mijn zakken gelopen, maar het vroor en mijn handen deden zeer van de kou.), de buitenhokken waren niet
schoon genoeg. Sinds donderdag helpt er dan een meid die normaal in het weekend er werkt, dus een beetje hulp.
Mijn stagebegeleidster begon eruit over dat mijn motivatie weer omlaag is gegaan en dat ik kwa werk echt momenteel
een onvoldoende sta. Maar ik doe mijn best om alles schoon te houden de hele dag en heb geen enkel moment stil
gestaan
Heb wel gehoord dat er vanaf volgende week een nieuwe stagaire is die werkt van maandag t/m woensdag, en dan de
meid die in het weekend werkt elke donderdag en vrijdag. Wel wat hulp meer... maar nog steeds zie ik het gewoon
niet meer zitten, helemaal als je al die weken lang de hemel in bent geprezen omdat alles goed was etc. en dan nu heb
ik het gevoel alsof ik alles verkeerd doe. Volgensmij zijn ze vergeten dat ik gedwongen daar moet werken voor 10 weken...
Een gesprek aangaan kan, maar ik ben een persoon die niet veel praat, thuis juist wel weer veel, maar op zulke momenten
klap ik altijd dicht en zeg ik geen woord meer. In de eerste week toen ik erachter kwam dat ik het niks vondt is er ook
een gesprek geweest met mijn stagebegeleidster en mijn moeder erbij, en in die twee uur heb ik niks gezegt, ik wou wel,
maar het lukte niet.
Wou het gewoon even kwijt
.
Of je besluit dat deze opleiding niks voor je is en onderneemt actie. Uitzoeken kost even tijd maar een belletje naar de gemeente is zo gedaan.