In Juni dit jaar heb ik mijn MBO laboratorium opleiding afgerond, na 3 hele succes volle stages gedaan te hebben. Vanaf het begin van het MBO gaat het door mijn hoofd om het HBO te proberen, mijn ouders waren toen zo aan het pushen voor het HBO dat ik na een halfjaar pertinent heb gezegt 'nee ik ga niet naar het HBO' tot ongeveer een jaar geleden het weer in mij op kwam. Tot ongeveer februari heb ik niks gezegd, maar toen zag ik dat de open dag op de HU in Utrecht was en mijn vader gevraagd mee te gaan kijken. De school trok mij wel.
Was in eerste instantie voor een deeltijd opleiding, maar op die dag ben ik er achter gekomen dat dat waarschijnlijk niks voor mij was en toch ook geïnformeerd naar de vol-tijd opleiding. Daarna eigenlijk het idee wat op een lager pitje gezet, wel een meeloop dag gepland die pas eind mei was.
Bij mijn afstudeer stage kreeg ik het advies om toch eens te gaan kijken op het HBO, volgens mijn lieve collega's van stage zou ik dit aan moeten kunnen. Na de meeloopdag de keuze gemaakt toch de vol-tijd opleiding te gaan doen in Utrecht. MAAR ik zou op kamers gaan. 5 dagen per week anderhalf uur heen en anderhalf uur terug zonder vertraging te rekenen zou um niet worden (opleiding is 4 lange dagen en 1 wat kortere dag). Dus zit nu sinds september op kamers (eerste 2 maanden bij kennissen en nu sinds bijna een maand huur ik een kamertje).
Mijn kamer is super fijn, aardige hospita's en alles is helemaal prima, hier dan ook geen enkel klagen over.
Echter de overstap van MBO naar HBO is erg groot. Heb veel moeite met de stof, afgelopen tentamenblok ook niet gehaald (alle 4 de toetsen niet!). Ook eigenlijk sinds halverwege oktober ook last van veel duizeligheid waardoor leren vaak niet ging. Op mijn kamertje voel ik me vaak eenzaam. (mijn vriend komt wel geregeld langs, nu wat meer dan eigenlijk gepland) De avonden dat hij er niet is zit ik met tranen op me kamer of ik wel de goede keuze gemaakt heb.
Opleiding zelf is ook top, heb het er naar mijn zin, maar het is echt heel pittig. Door dat ik nog steeds veel last van duizeligheid heb gaat het nog niet zoals ik wil. En daarnaast heb ik vaak ook gewoon een schop onder me kont nodig om wat te gaan doen (wat door de duizeligheid 'aanvallen' alleen maar erger is). Loop nu in het nieuwe blok na 2 weken best al weer een stukje achter helaas..
Doordat ik nu op kamers zit, heb ik mijn grootste hobby (paardrijden, ofcourse
) aan de kant moeten zetten. Mag hier in de buurt naar paardjes toe, maar die staan toch eigenlijk te ver weg om ook maar 1x per week heen te gaan.. Mis dus ook de nodige ontspanning hier. Tot vlak voordat ik verhuisd ben ging ik zo'n 3 tot 7 keer per week naar de paarden toe.Waar ik nu over twijfel:
1. Doorgaan met studie, nog 2-3 jaar flink ongelukkig zijn en mezelf iedere dag weer dwingen alle dingen te doen die gedaan moeten worden.
2. Stoppen met studie, samen wonen met vriend en werken (heb tenslotte een MBO diploma), een vz-paard zoeken (en dan langzaamaan kijken voor een eigen paard)
3. Nog dit blok aan kijken, tentamens afwachten en daarna een keuze maken in Januari. Tot die tijd kiezen voor optie 1.
Wat zouden jullie in mijn geval doen? of mij kunnen adviseren? zit er momenteel even doorheen en weet niet meer wat ik wil. Net ook tegen mijn vriend gezegd dat ik op dit moment in staat ben morgen ochtend nog op school te zeggen dat ik er mee stop. Maar wil geen overhaaste en ondoordachte keuzes maken.

), nieuwe vrienden&vriendinnen en wie weet ook studiemaatjes, want dat studeert zoveel fijner!