Sunnda schreef:Ik was gewoon benieuwd of de nieuwsgierigheid van werkgevers wel ergens aan banden is gelegd.
Het probleem is... zelfs als het echt heel duidelijk in de wetgeving staat is het nog niet eenvoudig om er iets mee te doen, en het houdt werkgevers ook niet automatisch tegen. (Mij is ooit gevraagd of ik ook kinderen wilde. Ik weet vrij zeker dat dat een van die echt heel erg niet-de-bedoeling vragen is, maar die vraag werd wel gesteld. En ik heb 'm ook nog beantwoord, deels omdat ik op rechtstreekse vragen vaak wel een antwoord geef, zeker als dat antwoord geen probleem is, en deels omdat ik zo gauw niet wist hoe er tegenin te gaan.)
Dus ik denk dat er wel redenen zijn waarom werkgevers dat in principe niet mogen vragen (privacy, gaat ze niets aan, machtsverhouding), maar ik denk dat die regelgeving niet zo sterk is dat het een zekerheid voor de rechter is. Zelfs openlijke en duidelijke voorbeelden van discriminatie zijn niet altijd makkelijk voor de rechter.
Dus... een betere tactiek is meestal om het een beetje af te weren. Soms kun je op hele lichte toon wel degelijk de vraag stellen of het mag. ("Mag dit wel van de AVP?
" -> hoewel ik niet echt zou knipogen is die toon van een knipoog wel belangrijk, heel luchtig.)En daarna een heel erg oppervlakkig non-antwoord geven: 'oh, geen gekke uitspattingen hoor, geen zorgen' 'ik red me prima' 'geen zorgen voor achtervolgende incassobureau's hoor', zoiets.
En dan helpt het meestal om de vraag ook terug te kaatsen ('mag ik ook weten wat het doel is van die vraag?' of 'is er een speciale reden dat je dat vraagt?')
Maar als een werkgever daarna doorvraagt is het denk ik wel degelijk een zaak om duidelijk nee te zeggen. "Ik voel me toch niet op mijn gemak dat allemaal te delen, wat is het doel daarvan?" en ook echt een antwoord te krijgen, en daarna ook nee te zeggen.
Dat kan je inderdaad de functie kosten, maar ik zou het overwegen omdat het echt een probleem kan zijn als de werkgever al voordat hij je werkgever is, druk op je uitoefent om iets te delen dat hem niet aangaat. Dat wordt waarschijnlijk een werkrelatie waarin je grenzen niet erg gerespecteerd worden.
En dan is het ook goed om te bedenken dat deze vraag ook deels kan zijn om een indruk te krijgen hoe laag een werkgever je salaris in kan zetten of hoe afhankelijk je bent van de functie ofzo. Dat gaat niet alleen maar om invloeden van buitenaf.
En daar zou ik zeer voorzichtig mee zijn. En als je duidelijk bent in je grenzen kan dat ook voordelen hebben en je positiever uit laten komen.
(Ik heb de naam tegen werkgevers te zijn, maar ik wil benadrukken dat dat bij nette werkgevers allemaal geen probleem is. Die vragen er niet om, of ze geven een duidelijke uitleg welke gegevens ze nodig hebben en waarom, en dan is er niks aan de hand.)

)