Bokt.nl

Pareltjes schreef:

Vrije dagen opnemen..

Je bent niet ziek, emotioneel beetje van slag, maar nog in staat dingen voor een ander te regelen.
Je werkgever heeft gereageerd als een hork, maar dat veranderd er niets aan...

Amber_anne schreef:

candalisa schreef:

TS sterkte komende tijd

Helaas staat de werkgever volledig in zijn recht. Bij ziek melding kan je verplicht worden thuis te blijven tot je bij een arbo terecht kan. Dus mag je evt ook niet naar een crematie toe oid.
Je kan niet zomaar zeggen ik kom niet en ga er geen vakantiedagen voor opnemen de werkgever hoeft niet voor jouw persoonlijke dagen op te draaien. Officieel hoeft de werkgever jou niet eens vrij te geven als het niet kan. Maar dat wilt hij dus wel dus ik zou netjes terug bellen en zeggen dat je in emotie gehandeld heb en graag een aantal dagen opneem om tot je zelf te komen.

De werkgever kan je niet verplichten om thuis te blijven bij een ziekmelding. Alleen om bijvoorbeeld om een bepaald moment thuis te zijn voor contact oid.

Pareltjes schreef:

Vrije dagen opnemen..

Je bent niet ziek, emotioneel beetje van slag, maar nog in staat dingen voor een ander te regelen.
Je werkgever heeft gereageerd als een hork, maar dat veranderd er niets aan...

Pareltjes schreef:

Vrije dagen opnemen..

Je bent niet ziek, emotioneel beetje van slag, maar nog in staat dingen voor een ander te regelen.
Je werkgever heeft gereageerd als een hork, maar dat veranderd er niets aan...

meggiemeg schreef:

Er wordt in een aantal reacties hier van de werkgever verwacht te reageren op een andere manier dan wat er nu is gedaan. Het zou netter kunnen maar de boodschap blijft wel hetzelfde. Hoe komt het op de werkgever en collega's over dat iemand zich ziek meld maar dat in werkelijkheid niet is?
Er wordt geadviseerd aan TS om zich eventueel ziek te melden zodat ze dingen kan regelen, dat betekend dat ze in principe niet ziek is, ze kan dingen regelen voor iemand anders. Dat ze het lastig vindt om voor cliënten klaar te staan met hun problemen kan ik snappen, ze is tenslotte met haar gedachten ergens anders. Maar dat wil niet zeggen dat ze ziek is, ze heeft intens verdriet, wil graag haar hulp aanbieden daar waar het nodig is. Dan kan je toch ook zeggen ik neem vrije dagen op en als dat niet kan onbetaald verlof?

Annet_Dottie schreef:

Pareltjes schreef:

Vrije dagen opnemen..

Je bent niet ziek, emotioneel beetje van slag, maar nog in staat dingen voor een ander te regelen.
Je werkgever heeft gereageerd als een hork, maar dat veranderd er niets aan...

Ik vind jou ook wel een beetje een hork met zo'n reactie een beetje van slag? Dit is gewoon een traumatische ervaring geweest voor haar en de rest van de nabestaanden.. Sta echt een beetje te kijken van sommige reacties..

Ts nogmaals veel sterkte en ik hoop dat het opgelost word!

meggiemeg schreef:

Ik geef aan begrip te hebben dat ze niet met haar hoofd bij haar cliënten zal zijn omdat ze intens verdrietig is. Alleen zal het wel raar over komen dat je van alles kunt regelen omtrent het overlijden van iemand en niet andere dingen op je werk bijvoorbeeld dan je eigen functie, dan kan je beter vrij nemen ipv ziek melden. Zeker ook als je eerst vrij vraagt en dan een mededeling krijgt die anders had gekund en dan je eventueel zie zou melden. Zeg niet dat TS dit doet maar het zou wel raar overkomen

Lizz schreef:

Wat hierboven ook al gezegd wordt, je moet je of ziekmelden of (onbetaald) verlof opnemen.
Doe je geen van twee, dan weiger je officieel werk.

Sterkte ts

Ayasha schreef:

Je manager is een hork maar je bent ook ietwat onduidelijk geweest. Begrijpelijk gezien de omstandigheden maar je manager heeft daar natuurlijk niets aan. Die zal zich ook moeten verantwoorden en "heeft veel aan haar hoofd" zal bij haar hogere ook niet aangenomen worden.

Bel terug naar je manager, zeg zoals velen hier al gezegd hebben, dat de impact op jou erg groot is en dat ze je wat overviel waardoor je vanuit emotie gereageerd hebt. Geef duidelijk aan, dat je door verdriet en de ervaring nu niet in staat bent om cliënten te helpen en dat je je ziek wil melden. Ga vervolgens, indien dat gevraagd/verwacht wordt, langs een dokter en leg je situatie uit. Het lijkt me heel sterk dat een dokter hiervoor geen begrip zal hebben.

Dan is de situatie netjes opgelost, is je manager nog steeds een hork maar daar heb je dan even geen last meer van en kan jij je tijd nemen om te verwerken wat er gebeurt is. Heel even door die hele zure appel heen bijten. In een ideale wereld zou het anders gaan, maar we moeten het helaas doen met de wereld die we hebben.

Negeer verder ook iedereen die denkt jou te mogen vertellen dat dit trauma niet groot genoeg is om je ziek te melden. Het is JOUW leven, JOUW trauma en JOUW emoties en alleen jij weet hoe jij je voelt. Dat hoeft een ander niet voor jou te bepalen. En als jij door deze gebeurtenis niet kan werken omdat je emoties je niet in staat stellen om dat te doen. Dan is dat jouw goed recht. Er zijn er die voor veel minder instorten.

Heel veel moed en sterkte gewenst met dit verlies TS.

Pantykous schreef:

Lizz schreef:

Wat hierboven ook al gezegd wordt, je moet je of ziekmelden of (onbetaald) verlof opnemen.
Doe je geen van twee, dan weiger je officieel werk.

Sterkte ts

Dit

Toen mijn vader overleed kreeg ik geloof ik 1 dag, de rest van de week moest ik ook dagen opnemen. Vond dat ook hard, maar dat zijn nou eenmaal de regels.

Sterkte

Mindim schreef:

Voor ouders staan 4 dagen toch? 1e graad. Dag van overlijden tot en met begrafenis/ crematie.
Misschien wat achterhaald, vroeger werd je op de vijfde dag begraven of gecremeerd, dat is nu niet altijd meer zo.

Ayasha schreef:

Je manager is een hork maar je bent ook ietwat onduidelijk geweest. Begrijpelijk gezien de omstandigheden maar je manager heeft daar natuurlijk niets aan. Die zal zich ook moeten verantwoorden en "heeft veel aan haar hoofd" zal bij haar hogere ook niet aangenomen worden.

Bel terug naar je manager, zeg zoals velen hier al gezegd hebben, dat de impact op jou erg groot is en dat ze je wat overviel waardoor je vanuit emotie gereageerd hebt. Geef duidelijk aan, dat je door verdriet en de ervaring nu niet in staat bent om cliënten te helpen en dat je je ziek wil melden. Ga vervolgens, indien dat gevraagd/verwacht wordt, langs een dokter en leg je situatie uit. Het lijkt me heel sterk dat een dokter hiervoor geen begrip zal hebben.

Dan is de situatie netjes opgelost, is je manager nog steeds een hork maar daar heb je dan even geen last meer van en kan jij je tijd nemen om te verwerken wat er gebeurt is. Heel even door die hele zure appel heen bijten. In een ideale wereld zou het anders gaan, maar we moeten het helaas doen met de wereld die we hebben.

Negeer verder ook iedereen die denkt jou te mogen vertellen dat dit trauma niet groot genoeg is om je ziek te melden. Het is JOUW leven, JOUW trauma en JOUW emoties en alleen jij weet hoe jij je voelt. Dat hoeft een ander niet voor jou te bepalen. En als jij door deze gebeurtenis niet kan werken omdat je emoties je niet in staat stellen om dat te doen. Dan is dat jouw goed recht. Er zijn er die voor veel minder instorten.

Heel veel moed en sterkte gewenst met dit verlies TS.

Earth schreef:

NoGo schreef:

[

Omdat je als werknemer niet kan zeggen sorry er is iemand buiten de 1e lijn overleden ik kom niet.
Je werkgever mag TS namelijk ook gewoon aangepaste werkzaamheden aanbieden waarbij ze niet met clienten hoeft te werken.
Hoe banketstaaf en krom ook als TS zich 'gewoon' had ziekgemeld had zij aangemeld geworden bij de arbo en had zij gewoon thuis kunnen blijven.

Maar volgens mij gaat het daar niet om, het gaat erom dat ts nogal is aangeslagen en zich psychisch niet goed voelt. Dus is ze ziek, want ja, ts is niet in staat om haar werk goed uit te voeren. Ik denk dat dat een wezenlijk verschil maakt.