Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-01-16 10:04

Geplaatst: 22-01-16 10:04

Supervixen schreef:
vuurneon schreef:

En vergeet niet al die bedrijven (incl gemeenten!) die op basis van een werkervaringsplek afgestudeerde mensen volledig laten werken als een betaalde kracht . Ook lekker goedkoop en dan is er nog subsidie voor ook om de jeugdwerkloosheid aan te pakken en dus sparen ze niet alleen kosten uit, maar krijgen nog geld toe

Je bedoelt niet afgestudeerden denk ik??

Helaas niet. Staat er echt correct. Ik ben er ook in getrapt en heb gratis gewerkt en had de functie van overgenomen van iemand die ander werk had gevonden. Zij kreeg echter gewoon loon en ik werkte gratis. Zelfs mijn reiskosten vergoeden moest iemand anders voor vechten, terwijl ik veel km met de auto moest maken voor het project. Een soort onbetaalde stage (ik kreeg gelukkig wel goede ondersteuning en heb nog steeds contact maar heel veel worden niet eens ingewerkt en moeten zich maar redden), alleen dan als kracht met titel op zak

Dat doe ik dus niet weer, dat heb ik er wel van geleerd haha

**Geplaatst**: 22-01-16 10:24

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 10:24

Ik ga het doen (nou ja proberen) . Heb alles te koop staan. Wil meer van het leven genieten. Heel zuinig leven en back to basic .
Mensen kijken me raar aan als ik zeg dat ik nog niet weet wat ik ga doen. Heb 100 plannen maar moet eerst uitzoeken of ze kunnen.

**Geplaatst**: 22-01-16 10:27

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 10:27

Ik begrijp het wel. Ik heb echt een klote baan waar ik te 'oud' ben als uitzendkracht en niet meer uren krijg. Zou die uren op t moment qua lijf ook niet trekken in dat bedrijf maar dat ter zijde.

Nu probeer ik te soliciteren op wat los en vast zit. Ook waar geen ervaring of diploma voor nodig is maar nee. Nu kijken naar evt studies en dan nog maar een grotere studie schuld opbouwen helaas.

**Geplaatst**: 22-01-16 10:37

Geplaatst: 22-01-16 10:37

hayka schreef:
Zeker herken ik mezelf hierin. Diverse malen had ik een topbaan, maar na 3 verlengingen stond ik weer buiten. 150% gegeven, nooit ziek, overuren geen probleem, etc. Maar uiteindelijk sta je er weer alleen voor. Nu verdrietig en onzeker. Weinig vertrouwen in bazen en de maatschappij. Waarom maken mensen wetten die nooit ten goede komen van de ondergeschikte.

Maar echt doen wat je leuk vind is ook weer afhankelijk van je leefstandaard. Ik heb een koophuis en dus een levensstándaard, ik moet dus kiezen voor een bepaald inkomen, ben hoger opgeleid, Maar sommige lager geschoold werk is leuker.

Ik baal van de concurrentie, strijd en vechtlust. Niet jezelf kunnen zijn en dit nog 30 jaar moeten doen.
Ja, ik wil heel graag werken, maar de maatschappij breekt mij op. Ik ga door en zet een lach op, want het heeft geen zin om in het negatieve te zitten. Maar soms had ik liever geweten wat de wereld biedt. Had ik andere keuzes gemaakt. Maar ik ben ook een slapjanus want sommige keuzes durf ik niet te veranderen. Bang voor de financiële gevolgen...

Dit inderdaad. Maar nu mijn contract afloopt ben ik wel goed aan het nadenken over wat ik eigenlijk wil. En die puzzel ben ik nog niet helemaal uit. Het grote 'ja maar hoe dan' en 'hoe ga ik dat financieel doen' liggen wat in de weg. Op zulke momenten wilde ik dat ik wel een relatie had. Puur voor de financiele zekerheid. :')

(Is ook echt geen oplossing

)

**Geplaatst**: 22-01-16 10:51

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 10:51

Het harde is ook dat jij jezelf geeft. Ik heb mij in m'n oude filiaal voor 200% gegeven en toen kwam ik gister daar. Ik gaf aan dat ik terug wilde naar hun en het enige wat ik te horen kreeg was dat ik waarschijnlijk niet eens terug kan. Omdat ze al een nieuwe wajonger had aangenomen. Zoiets deed echt pijn. Terwijl d'r wel de belofte was gedaan dat als ik niet kon aarden in m'n nieuwe filiaal ik terug kon komen.
Daar zit je dan met je jaar knokken, alles geven wat jij wilt geven. Maar voor mijn gevoel niet kunnen ontvangen

**Geplaatst**: 22-01-16 11:15

Geplaatst: 22-01-16 11:15

ik denk dat werken niet meer leuk is....door mijn leeftijd heb ik andere tijden meegemaakt, toen was er een totaal andere werksfeer op de vloer, die is nu zo anders dat alleen al naar je werk gaan al stress geeft..de randverschijnselen, zoals de politiek, jalousie, egoisme, machtspelletjes, oneerlijkheid in omgang baas-personeel, graaicultuur enz nog meer stress geven...
Het gaat nu niet meer of je hard werkt maar of je de juiste contacten hebt.

De andere kant is dan weer dat de jongere collega's met koptelefoon achter hun buro zitten, niet sociaal meer zijn, niks zeggen, niks te vertellen hebben, geen koffie rondes doen voor elkaar... Als oudere geeft dat ook weer een naar gevoel.

Ik zeg altijd weer het werk is een verlengstuk van je huiskkamer, maak het gezellig en houdt het collegiaal..maar de bazen weten het personeel zo uitgekookt tegen elkaar uit te spelen, bah!

Werken is voor mij nu alleen nog maar geld verdienen, mijn baas betaald mijn hypotheek! En daarna genieten van alles thuis...vroeger genoot ik van mijn baan, mijn werk...nu hoop je niet in het zoeklicht te komen met voortdurende onzekerheid of je mag blijven..inzet wirdt niet beloond maar wel afgestraft als je niet meer dan 8 uur werkt.

**Geplaatst**: 22-01-16 14:04

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 14:04

Hayka.
Hier ook.
Van maximale tijdelijk contract naar het volgende.
Een regering die denkt dat mensen nu wel aangenomen gaan worden nu ze er een half jaar uit moeten.
Zo ver staan ze van de werkelijkheid af.

Met al een beperkte energie voorraad er niet jonger op worden is ergens opnieuw beginnen steeds belastender.
Ik heb nu ook DE baan die ik wil.
Maar het wordt geen vaste.
En met eigen huis zijn er weinig rechten voor na de WW.
Dus maar weer bikkelen voor wat nieuws.
Want er is geen keuze.
Behalve voor die nooit gewerkt hebben. Huren. Dan is de staat er wel.

**Geplaatst**: 22-01-16 14:11

Geplaatst: 22-01-16 14:11

TS, ik begrijp heel goed dat je na het kijken van series als Over mijn Lijk en dergelijke het gevoel bekruipt dat je je tijd verdoet met werken. Je wilt bijvoorbeeld liever reizen, de wereld zien, genieten van alle mooie dingen in plaats van bijvoorbeeld op kantoor werken.

Besef je wel dat de mensen in Over mijn Lijk soms zo graag zouden willen wat jij hebt. Gewoon normaal werken, meedoen, niet bijzonder zijn, een saai leven. Jij heb het leven wat hen afgenomen wordt.
Ik begrijp het gevoel heel goed, dit is mij ook bekropen tijdens de ziekte en na het overlijden van mijn moeder. Maar jou wordt het leven als kadootje gegeven maar wel onder bepaalde voorwaarden: hard werken en netjes je plichten doen. Neemt niet weg dat je je vrije tijd nog precies zo kunt vormgeven hoe je wilt, en met dat vervelende werken verdien je geld om leuke dingen te kunnen doen, en te genieten van je leven. Helaas is het maar weinigen gegeven om alleen maar te genieten...
Je mag meedoen, maar daar staat iets tegenover.

**Geplaatst**: 22-01-16 14:24

Geplaatst: 22-01-16 14:24

Als ondernemer heb ik iig een bedrijf dat mij bevalt. En het werk vind ik ook leuk.

Maar als ik even nadenk en wat rekensommetjes doe vraag ook ik mij wel eens af waar ik het allemaal voor doe. Ik betaal me scheel aan belasting, ziekenverzekering (waar ik geen aanspraak op maak want ik mag niet ziek zijn), vaste lasten mbt de zaak, een fatsoenlijke pensioenopbouw kan ik er niet bij betalen en ga zo maar door.
Zet daar mijn eigen hele bescheiden salaris dat niet in verhouding staat met mijn uren tegenover en dan ben ik blij dat ik geen depressie gevoelig mens ben. Je zou er namelijk spontaan een depressie van kunnen krijgen.
Dus heb ik maar 2 halve dagen per week een schoonmaakbaantje erbij genomen om het zelf financieel wat ruimer te hebben.

En ja, ook ik vind het prima om mijn werk te doen, maar een paar stappen terug en back to basic met wat meer tijd voor mezelf lijkt me zo heerlijk. Niet aan zoveel financiële verplichtingen móeten voldoen lijkt me een heerlijke droom.

**Geplaatst**: 22-01-16 14:55

Geplaatst: 22-01-16 14:55

Het werk wat ik doe vind ik ontzettend leuk. Ik ga elke dag met veel plezier heen en
kom met vodaan, goed gevoel thuis.

Wat ik wel lastig vind, is dat de kans op vast contract heel erg klein is en dat ik er wss over 2 jaar
weer uit moet terwijl mij ontzettend inzet en echt heel veel doe voor het bedrijf. De motivatie
om daarna weer te gaan solliciteren, 2 jaar ergens te werken en dan er weer uitgeknikkerd worden
zal wel een stuk minder worden steeds. Ik baal daar enorm van want ik wil wel gewoon graag
blijven en iets opbouwen op een bepaalde werkplek. Op dit moment is iedereen heel tevreden dus
er is een kansje maar die acht ik heel klein.

Dat misgunnen tegenover vluchtelingen heb ik totaal niet

Op mijn werk komen veel vluchtelingkinderen omdat de inburgeringscursus dichtbij ons gebouw is (kinderopvang). Ik zie echt wel hoe het in elkaar zit en hoe dankbaar en nederig de mensen zijn. Ja ik gun hen eerder een huisje dan mijzelf of een andere Nederlander die nu even langer moet wachten. Die mensen die ik zie, hebben niks.

**Geplaatst**: 22-01-16 15:00

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 15:00

Ohja, pensioenopbouw, ook zo'n leuke. Omdat ik inmiddels van potje naar potje huppel om alles op te bouwen heb je die pensioenen die na verloop van de tijd gewoon de boel uitbetalen. Tot zover de opbouw.... -O-

**Geplaatst**: 22-01-16 15:08

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 15:08

Je kunt de pensioenen doorgaans over laten schrijven naar je huidige bij werkwissel.
Daarnaast vooral zelf sparen iedere maand en vast zetten.
Maar aangezien ik een enorm gat heb door emigratie heb ik een passende verzekering afgesloten. Kost natuurlijk wel wat.
Ken ook veel mensen die door beursen betaald worden. Er is maar een enkeling die daarvan zelf een bedrag in een pensioenfonds stopt of wegzet, de rest ziet het als leuk hoger inkomen.
Dan ben je er natuurlijk ook zelf bij in zo'n geval.

**Geplaatst**: 22-01-16 15:13

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 15:13

Nou, na alle niet vaste contracten ben ik de weg een beetje kwijt. Ik ga even contact zoeken met de overkoepelende organisatie om te kijken of zij mij kunnen helpen. Ik snap er namelijk helemaal niks van

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-01-16 15:21

Geplaatst door de TopicStarter : 22-01-16 15:21

kohtje schreef:
Ik ga het doen (nou ja proberen) . Heb alles te koop staan. Wil meer van het leven genieten. Heel zuinig leven en back to basic .
Mensen kijken me raar aan als ik zeg dat ik nog niet weet wat ik ga doen. Heb 100 plannen maar moet eerst uitzoeken of ze kunnen.

Alles,ook je huis?
Ik kijk ook vaak floortje naar het einde van de wereld. Dan zie je ook vaak mensen die alles opgeven hier en ergens op een bounty eiland een huis bouwen van de materialen die er daar zijn, maar je moet het durven en kunnen soms heel afgelegen en weinig voorzieningen, maar geen werkdruk, niemand die zegt wat moet en wat niet.

**Geplaatst**: 22-01-16 15:28

Geplaatst: 22-01-16 15:28

Arabesk schreef:
Wat ook een risico is, is als je minder gaat werken je toch eignelijk alle uren maakt maar niet betaald krijgt. Mijn vorige werkgever werkte ik een tijdlang vier dagen per week, maar kon wel 13 van de 40 weken opdraven op mijn vrije dag. Toen ben ik maar fulltime gaan werken ..........

Nog een paar valkuilen: je gaat minder werken, en je raakt werkloos... dus minder WW.

Of: je gaat minder werken en krijgt een ziekte of arbeidshandicap. In de berekening voor de arbeidsongeschiktheid blijkt dat een fulltimer met jouw baan voldoende afgekeurd raakt (percentage inkomstenverlies) om een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid te krijgen.
Maar jij ging parttime werken, en daardoor is het percentage dat je verliest aan inkomenscapaciteit in jouw geval te laag om recht te krijgen op een uitkering. Gevolg: je gaat door naar de bijstand. (na je geld en/of huis op te hebben gegeten.)

Of: je houdt het vol tot je pensioen... en ontdekt dat je wel héél weinig pensioen bovenop je AOW krijgt. Want je werkte parttime...

**Geplaatst**: 22-01-16 15:30

Geplaatst: 22-01-16 15:30

Zoolgangster schreef:
Arabesk schreef:
Wat ook een risico is, is als je minder gaat werken je toch eignelijk alle uren maakt maar niet betaald krijgt. Mijn vorige werkgever werkte ik een tijdlang vier dagen per week, maar kon wel 13 van de 40 weken opdraven op mijn vrije dag. Toen ben ik maar fulltime gaan werken ..........

Nog een paar valkuilen: je gaat minder werken, en je raakt werkloos... dus minder WW.

Of: je gaat minder werken en krijgt een ziekte of arbeidshandicap. In de berekening voor de arbeidsongeschiktheid blijkt dat een fulltimer met jouw baan voldoende afgekeurd raakt (percentage inkomstenverlies) om een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid te krijgen.
Maar jij ging parttime werken, en daardoor is het percentage dat je verliest aan inkomenscapaciteit in jouw geval te laag om recht te krijgen op een uitkering. Gevolg: je gaat door naar de bijstand. (na je geld en/of huis op te hebben gegeten.)

Of: je houdt het vol tot je pensioen... en ontdekt dat je wel héél weinig pensioen bovenop je AOW krijgt. Want je werkte parttime...

Check.

Nu nergens recht op.

**Geplaatst**: 22-01-16 15:37

Geplaatst: 22-01-16 15:37

Of je gaat dood op je 60e en dan heb je niets gemist aan dat pensioen

Ik heb een inkomensverzekering voor blijvende invaliditeit afgesloten.
Mijn broer heeft dat zelfs via zijn werkgever.

**Geplaatst**: 22-01-16 17:20

Geplaatst: 22-01-16 17:20

moonsparkle schreef:
kohtje schreef:
Ik ga het doen (nou ja proberen) . Heb alles te koop staan. Wil meer van het leven genieten. Heel zuinig leven en back to basic .
Mensen kijken me raar aan als ik zeg dat ik nog niet weet wat ik ga doen. Heb 100 plannen maar moet eerst uitzoeken of ze kunnen.

Alles,ook je huis?
Ik kijk ook vaak floortje naar het einde van de wereld. Dan zie je ook vaak mensen die alles opgeven hier en ergens op een bounty eiland een huis bouwen van de materialen die er daar zijn, maar je moet het durven en kunnen soms heel afgelegen en weinig voorzieningen, maar geen werkdruk, niemand die zegt wat moet en wat niet.

ik koop wel straks een ander huis oid.

**Geplaatst**: 22-01-16 18:29

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 22-01-16 18:29

HTT -> STW

**Geplaatst**: 22-01-16 18:37

Geplaatst: 22-01-16 18:37

Ik herken me wel wat de ts in de OP zegt. Je moet inderdaad heel lang hetzelfde werk doen. Dat kan lang niet altijd even stimulerend zijn.

Ik ben zelf dan niet zozeer bang voor faillissement, maar je kunt ongevraagd vaak gezeik krijgen op het werk, vaak zonder dat je daar zelf iets aan kunt doen. Door reorganisatie bijvoorbeeld, of nieuwe collega´s, etc. Dingen die de sfeer voor je echt kapot kunnen maken. En dat kun je er eigenlijk allemaal niet bij gebruiken want je moet er elke dag opnieuw naartoe. Je bent er afhankelijk van om je geld mee te verdienen om te kunnen bestaan. En tegelijk gaat er zoveel tijd in zitten dat veel andere dingen niet gedaan kunnen worden. Werk maakt dingen mogelijk, maar evengoed maakt het dingen onmogelijk. Zo heb ik het zelf althans ervaren.

**Geplaatst**: 23-01-16 08:14

Geplaatst: 23-01-16 08:14

Sizzle schreef:
Of je gaat dood op je 60e en dan heb je niets gemist aan dat pensioen

Ik heb een inkomensverzekering voor blijvende invaliditeit afgesloten.
Mijn broer heeft dat zelfs via zijn werkgever.

Een aantal van mijn collega's hebben inderdaad hun pensioen niet gehaald... 1 die overleed een week voor hij met pensioen zou gaan. Hebben ze dood gevonden in de badkamer.

Ook ik heb via mijn werkgever een inkomens verzekering bij blijvende invaliditeit.

**Geplaatst**: 23-01-16 09:20

Geplaatst: 23-01-16 09:20

jorika1986 schreef:
Amalarab schreef:
Parttime werken (3 dagen per week), veel paardrijden en andere leuke dingen doen en vaak op vakantie.
Dat is wat hier werkt tegen de sleur van moeten werken.

Een veel mensen kunnen dat helaas niet, vaak is dat weggelegd voor de tweeverdieners zonder thuiswonende kids.

Ik ben alleenstaande moeder momenteel, heb een shet en een verzorgpaard.
Daarnaast mag ik regelmatig op nog 3 paarden/pony's rijden.
Ik zou nooit meer dagen gaan werken, ook niet om later meer pensioen te krijgen. Dat kost nu teveel tijd en zo leer ik alvast om te gaan met minder/weinig geld.
Wat ik eerlijk gezegd ook al gewend ben.
En stel je bent ein-de-lijk met pensioen dan kún je misschien niet meer paardrijden vanwege lichamelijke problemen. Carpe diem

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-01-16 09:32

Geplaatst door de TopicStarter : 23-01-16 09:32

Maar dan heb je misschien wel een best goed betalende baan, of hoef je je kinderen die werkdagen niet naar de opvang te brengen?

**Geplaatst**: 23-01-16 10:05

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 23-01-16 10:05

Tegen de tijd dat ik met pensioen mag, bestaat het pensioen vast niet meer. Ik denk dat ik tot mijn dood moet werken als het aan de regering ligt

**Geplaatst**: 23-01-16 10:13

Geplaatst: 23-01-16 10:13

moonsparkle schreef:
Maar dan heb je misschien wel een best goed betalende baan, of hoef je je kinderen die werkdagen niet naar de opvang te brengen?

Mbo, kinderen hoeven niet meer naar de opvang, zij zijn allen tieners en de oudste heeft een bijbaantje

Wensen voor de toekomst: een wereldreis langs alle continenten en de paarden aan huis, genoeg tijd om
na te denken hoe dat te realiseren

Nomineer dit bericht ×