Afgelopen half jaar veel troubles gehad met mezelf (paniekstoornis / sociale fobie + therapie) en mijn zieke papa. En dus ook niks voor mijn laatste jaar HBO gedaan. Nu ga ik morgen naar mijn studentendecaan en daar had ik in december afspraken mee gemaakt wat ik af zou hebben etc. Natuurlijk nu als een gek aan het werk om dat ook af te hebben
. Ik wil wel echt weer beginnen met studeren en het afronden, maar vooral de drempel over om daarmee te beginnen vind ik moeilijk! Ik loop nu ook achter, dat heeft er vast ook mee te maken.
Anyways, succes iedereen. Ik heb vandaag in ieder geval al weer een hoop kunnen doen door die last minute panic

dus geen wonder dat je je niet geroepen voelt er aan te beginnen, zeker als de berg steeds groter wordt. Ik herken het in elk geval!

Zag het al helemaal voor me dat ik op school oid zit te werken met die timer, iemand naar me toe komt om om hulp oid te vragen en ik weiger met "nee, eerst deze tomaat afmaken!"