Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-02-15 19:34

Geplaatst: 11-02-15 19:34

Moeilijk, TS!
Ik ben zelf een la-la-la leerling en begonnen in klas 1 atheneum. Ik stond toen een 6 voor wiskunde en een andere leraar op school wist mijn ouders toen te vertellen dat een eersteklas vwo'er met een krappe 6 voor wiskunde geen capaciteiten heeft voor het vwo op wiskundegebied. En zo zie ik nu ook dat al mijn vwo-vriendinnen in de 1e achten en zevens stonden, en nu, in de derde klas, net goed uitkomen met een zes en soms een zeven. Ik ben eind vorig jaar afgestroomd naar 3 havo, wat ik nu doe, en qua talen ed is dit eigenlijk net een stukje te makkelijk. Er wordt op bijv. toetsen soms gevraagd om allerlei tussenstappen en ezelsbruggetjes die we verplicht moeten onthouden, terwijl ik vaak direct al zie wat het antwoord is, en dus geen zin heb om de tussenstappen te onthouden en toe te passen.
Al met al zorgt dit er ook voor dat mijn la-la-la houding wel verbeterd is ten opzichte van vorig jaar (het is makkelijker te volgen en dus ook aantrekkelijker om nét dat beetje extra moeite te doen zodat ik een 7 of een 8 haal), maar nog steeds aanwezig is bij bijv. Nederlands. Het is heel moeilijk om er wat aan te doen. Toen ik in de eerste zat, in de tweede (al had ik toen wel de nodige extra problemen buiten school) en ook nog steeds in de 3e, was/is het heel moeilijk om mezelf ertoe te zetten. Het dringt gewoon niet tot me door en ik heb amper motivatie. Mijn moeder kan het 10 keer zeggen, ik begrijp dat het moet maar het 'motivatie'-gevoel heb ik nog steeds niet, en dat is wel wat nodig is.
Ik zou wel proberen om je dochter te blijven stimuleren, maar probeer niet boos te worden/vervelende opmerkingen te maken/je dochter te frustreren als ze haar huiswerk wil gaan doen. Ik hou erg veel van mijn moeder en ik ben superblij dat ze er is, maar ze frustreert me vaak net als ik me ertoe heb kunnen zetten mijn huiswerk te doen, en dan ben ik mijn motivatie 100% kwijt. Huiswerkbegeleiding heeft trouwens ook niet geholpen bij mij helaas, al was het wel erg slechte hwb onder leiding van een vrouw die geen lerares was en in een klas met een stuk of 10 kinderen die vaak gewoon op hun mobiel zaten.

Succes, en ik hoop dat het je dochter gaat lukken. Ze heeft een hoge cito-score gehaald en ze zit niet voor niks op het gymnasium, dus het is vast een slimme meid die zich gewoon even moet realiseren dat het anders moet!

Laatst bijgewerkt door Arc_En_Ciel op 11-02-15 19:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-02-15 19:34

Geplaatst: 11-02-15 19:34

TS, ik krijg echt de kriebels als ik jouw verhaal zo lees. Het komt over alsof je je dochter continu op de huid zit en bij mij zou dit echt averechts werken.. Je kunt motiveren en stimuleren tot je een ons weegt, maar het zal uiteindelijk toch uit haarzelf moeten komen. Ik was zelf altijd net zo op school, kon het zat, maar deed er een ruk voor. Ging van de havo naar de mavo, maar uiteindelijk via MBO weer bij HBO uitgekomen. Puur omdat IK toen wist wat ik wel wou en omdat IK het toen zelf wou en dus toen wel deed..

**Geplaatst**: 11-02-15 19:52

Geplaatst: 11-02-15 19:52

Ik denk dat een stukje huiswerkbegeleiding wel helpt met het 'leren om te leren'.
Ik heb het tipje van de sluier daarvan pas meegekregen op mijn 18e, door huiswerkuren, en had die kennis graag wat eerder gehad :')

De onderliggende 'lalala' zal denk ik altijd blijven maar ik kan nu redelijk schakelen naar :)*

en nú even serieus bezig.
Maargoed, tijdsdruk is nog steeds de beste motivatie. Ben altijd een beetje jaloers op mensen die alles netjes bijhouden ipv alles op één grote hoop op het laatste moment.

Edit:
Er zijn natuurlijk verschillende soorten huiswerkbegeleiding... Ik heb echt fijne begeleiding gehad door goed opgeleide docenten.
Je zat toch in het lokaal tijdens een huiswerkuur. Mobiele telefoons mochten niet op tafel dus dan maar iets 'nuttigs' doen. :')

Laatst bijgewerkt door Snorlex op 11-02-15 19:58, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-02-15 19:56

Geplaatst: 11-02-15 19:56

Ik ben ook een "la-la-la" leerling, waardoor ik nu dus op mijn gemakje een niveau te laag doe. Mij geen probleem, maar soms denk ik 'ik had havo moeten doen, kak!" Maar, ik haalde vorig jaar allemaal slechte cijfers (door het la-la-la gebeuren) en nu heb ik tijd voor de dingen die ik leuk vind en sta ik op nask en duits na ruim voldoende op alles.
Mijn ouders laten me met rust qwa school en zitten er niet te hele tijd achter aan te vangen, en dit vind ik erg fijn. Haar wat meer loslaten helpt niet? Moet er niet aan denken als mijn ouders zich er de hele tijd mee zouden bemoeien....

**Geplaatst**: 11-02-15 20:01

Geplaatst: 11-02-15 20:01

Doen wat je dochter gelukkig maakt. Er zij genoeg mensen die hbo werk- en denk niveau hebben maar bv simpelweg met hun handen werken (ambacht).

Er is een groot verschil tussen iets kunnen en iets willen! Wanneer zij goed kan leren, wil niet zeggen dat zij daar ook gelukkig van wordt.

En natuurlijk is het jammer als kinderen onder hun niveau presteren maar het geluk staat bij mij voorop!

Wellicht is zij er emotioneel (nog) niet aan toe.

**Geplaatst**: 11-02-15 20:05

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 11-02-15 20:05

Een bijlesstudent zoeken is misschien een idee? Iemand van een jaar of 18 kan misschien de stof wat enthousiaster overbrengen, op een speelse manier oefenen en creatief belonen (bv. een reep chocola). Ze is misschien niet 'dom', maar blijkbaar moet de stof onder haar neus gestopt worden en begint ze er niet uit zichzelf aan.

**Geplaatst**: 11-02-15 20:07

Geplaatst: 11-02-15 20:07

'T komt (meestal) vanzelf goed.

veel jongeren moeten nog heel erg groeien op het gebied van zelf verantwoordelijkheid nemen enzo.

Ik bleef in de eerste bijna zitten, in de tweede bleef ik zitten, in de derde zou ik weer blijven zitten en ben ik naar een andere school gegaan en Havo gaan doen i.p.v VWO. Toen bleef ik in de vierde weer bijna zitten, maar net voor het einde heb ik ontdekt hoe ik moet leren enzo. Nu in 5 havo sta ik voor mijn examens allemaal achten gemiddeld.

Een andere school kan ook helpen. mijn vorige school was totaal niet motiverend. Alleen maar leren, er was totaal geen plek voor amdere dingen. Op mijn nieuwe school is het allemaal veel losser en leuker!

Ik ga zelfs nog twee jaar VWO doen omdat ik nu echt gemotiveerd ben.

**Geplaatst**: 11-02-15 20:10

Geplaatst: 11-02-15 20:10

Loslaten! Het moeilijkste wat er is als ouders zijnde;)
Mijn dochter van 7 geeft het nu al heel duidelijk aan. Zo gauw ik ook maar iets teveel op haar huid zit, doet ze het pertinent niet. Maakt niet uit wat het is..
Laat merken dat je er bent voor als ze je nodig heeft/Hulp nodig heeft. En voor de rest haar zelf de verantwoordelijkheid geven. Als je daar teveel op gaat zitten gaat ze die eigen verantwoordelijkheid niet voelen namelijk.

**Geplaatst**: 11-02-15 20:18

Geplaatst: 11-02-15 20:18

Als zij graag diergeneeskunde wil doen dan is dat jou beste motivatie punt, maar volgens mij kan je dat ook doen als je je vwo hebt gehaald. Maar het is moeilijk te bepalen of ze dit nog steeds wil over 6 jaar. Motivatie moet bij mij echt uit mezelf komen, voor mij kan niemand (althans bijna niemand, ouders in ieder geval niet) die motivatie mij geven. Ik vond het zelf dan ook verschrikkelijk als mijn ouders begonnen te zeuren dat ik weer eens moest leren of dat ik mijn huiswerk moest maken.

Ik had ook een cito score van 547. Dat ik slimmer was dan gemiddeld was al langer bekend, dus de score was niet een onverwacht hoge score. Inmiddels zit ik in mijn havo eind examenjaar. Ben wel al vanaf klas 1 op havo gezet, heb nog even vwo gedaan maar dat vond ik gewoon niks.

Achteraf gezien, had ik vwo gekund? Ja, en met bepaalde vakken nog makkelijk ook. Maar ik heb het niet gedaan en ik heb er nooit spijt van gehad. De opleidingen die ik wil doen (waar ik pas dit jaar voor gekozen heb) vallen binnen mijn pakket en zijn beide hbo opleidingen.
Mijn ouders hebben wel geprobeerd mij zo veel mogelijk te motiveren om op vwo te blijven zitten, maar daar had ik zelf niet veel zin in, en dan houd het op. En daar hebben mijn ouders me gewoon in gesteund. Met name omdat zoals zij dan zeiden: als je later toch nog vwo wil doen kan dat dan (na havo) altijd nog.

Ik denk niet dat ik er gelukkig van zou worden als ze me op het vwo hadden gehouden. Ik ben zelf echt van mening dat je beter een niveau lager dan een niveau hoger kan zitten. Ik haal makkelijk 7ens en 8en, waar ik altijd blij mee ben, maar op het vwo waren dat waarschijnlijk 6jes geweest. En dan kan je wel blijven beweren dat vwo beter is omdat het een niveau hoger is, maar ik vind zelf 7ens op havo beter dan 6jes op vwo. Dat geeft je gewoon meer zelfvertrouwen.

Wat ik me eigenlijk afvraag, heb je haar er wel eens naar gevraagd of ze zelf het idee heeft dat ze het niveau aankan? Want hoewel ik nu besef dat ik vwo had gekund, besefte ik dat 4 jaar terug toen ik weer naar havo ging nog niet.

**Geplaatst**: 11-02-15 20:56

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 11-02-15 20:56

Vraag anders ook eens aan je dochter wat zij denk dat haar kan motiveren voor school.

Verder was hier ergens geld aangegeven als motivatie. Ik vind dat helemaal geen slecht idee. Jongeren kunnen wel relativeren dat school goed is voor later en dat het niet slim is om er met de pet naar te gooien, maar later is te ver weg om te kunnen motiveren voor jongeren. De motivatie moet in handbereik zijn. Daarom vind ik een dienst of product (een uitje, geld, iets leuks voor het paard dat ze graag wil) in ruil voor goede schoolprestaties best als motivatie kan werken.

**Geplaatst**: 11-02-15 21:01

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 11-02-15 21:01

Als ik naar mijzelf kijk, dan had ik begeleiding en motivatie nodig, maar zodra dat van mijn ouders kwam hielp dat helemaal niks. Het enige wat bij mij werkte was naar huiswerkbegeleiding gaan. Dat heeft mij heel erg geholpen.

**Geplaatst**: 11-02-15 21:20

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 11-02-15 21:20

Ik was precies ook zo'n 'lalala'-leerling, wat betreft alles. Ook qua paardrijden. Begonnen op havo/vwo gemengd, toen toch maar naar havo gedaan wat dat redde ik zo makkelijk zonder iets uit te voeren, en er vervolgens in de vierde achterkomen dat je toch wel graag dokter wilt worden. En wat dan. :')

Toen pas kwam voor mij de motivatie, ben geslaagd voor HAVO met een 7 gemiddeld en zit nu in 5VWO, tussen allemaal jongere kinderen op een andere school. En man, wat heb ik een spijt dat ik niet meteen vwo ben gaan doen, ik zou het graag opnieuw willen proberen. Ik hoop dat je dochter dit ook in gaat zien.

**Geplaatst**: 11-02-15 21:22

Geplaatst: 11-02-15 21:22

Lage cijfers kunnen ook wijzen op onderpresteren door onvoldoende uitdaging, zou het kunnen dat je dochter onvoldoende uitgedaagd wordt?
Heb niet alles gelezen, dus excuus als die al genoemd is

**Geplaatst**: 11-02-15 21:22

Geplaatst: 11-02-15 21:22

Boself schreef:
Ik was precies ook zo'n 'lalala'-leerling, wat betreft alles. Ook qua paardrijden. Begonnen op havo/vwo gemengd, toen toch maar naar havo gedaan wat dat redde ik zo makkelijk zonder iets uit te voeren, en er vervolgens in de vierde achterkomen dat je toch wel graag dokter wilt worden. En wat dan.
Toen pas kwam voor mij de motivatie, ben geslaagd voor HAVO met een 7 gemiddeld en zit nu in 5VWO, tussen allemaal jongere kinderen op een andere school. En man, wat heb ik een spijt dat ik niet meteen vwo ben gaan doen, ik zou het graag opnieuw willen proberen. Ik hoop dat je dochter dit ook in gaat zien.

Dat was dan nog net op tijd. Ik deed ook Havo/vwo en Havo gedaan omdat ik dan niks hoefde te doen maar ben helaas niet na 5 Havo nog naar 5 VWO gegaan. Ik had er geen zin in en was er klaar mee.
Heel jammer achteraf want ik kon veel meer. Heb toen ik 27 was nog een HBO gedaan maar heb toch spijt dat ik vroeger niet meer mijn best heb gedaan.

**Geplaatst**: 11-02-15 21:23

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 11-02-15 21:23

Ach, ik heb met weinig doen de HAVO gehaald en naar het HBO gegaan, waar ik erachter kwam dat ik geen interesse had, omdat het te simpel was en ik meer details wilde weten (naast dat de studie niet aansloot bij wat ik wilde), toen toch maar wat VWO certificaten gaan halen op het volwassenen onderwijs, omdat ik in Engeland wilde studeren

En daar zit ik nu al weer 1,5; ben op de helft. Iedereen heeft zo zijn eigen weg te vinden. Niet iedereen doet netjes VWO advies, VWO en dan universiteit

**Geplaatst**: 11-02-15 21:28

Geplaatst: 11-02-15 21:28

Suzanne F. schreef:
Boself schreef:
Ik was precies ook zo'n 'lalala'-leerling, wat betreft alles. Ook qua paardrijden. Begonnen op havo/vwo gemengd, toen toch maar naar havo gedaan wat dat redde ik zo makkelijk zonder iets uit te voeren, en er vervolgens in de vierde achterkomen dat je toch wel graag dokter wilt worden. En wat dan.
Toen pas kwam voor mij de motivatie, ben geslaagd voor HAVO met een 7 gemiddeld en zit nu in 5VWO, tussen allemaal jongere kinderen op een andere school. En man, wat heb ik een spijt dat ik niet meteen vwo ben gaan doen, ik zou het graag opnieuw willen proberen. Ik hoop dat je dochter dit ook in gaat zien.

Dat was dan nog net op tijd. Ik deed ook Havo/vwo en Havo gedaan omdat ik dan niks hoefde te doen maar ben helaas niet na 5 Havo nog naar 5 VWO gegaan. Ik had er geen zin in en was er klaar mee.
Heel jammer achteraf want ik kon veel meer. Heb toen ik 27 was nog een HBO gedaan maar heb toch spijt dat ik vroeger niet meer mijn best heb gedaan.

Ik was alsnog te laat, want ik heb in de derde een verkeerd profiel gekozen... gelukkig mis ik maar een vak, is slechts nog 1 jaartje extra voordat ik naar de uni kan.
Het is nooit te laat

De vader van een klasgenoot is op zijn 30e nog even geneeskunde gaan studeren en is nu dokter.

**Geplaatst**: 11-02-15 21:28

Geplaatst: 11-02-15 21:28

Ik herken mezelf ook echt in dit verhaal. De basisschool en de eerste 2 jaar technasium vrij eenvoudig gehaald. Toen in 4 technasium liep ik helemaal vast, het lukte mij niet meer om op het gebruikelijke maniertje voldoendes te halen, halfuurtje door mijn boek bladeren. Op het moment dat mijn ouders er achter kwamen zaten zij direct op mijn huid. Hoe meer zij mij gingen pushen, hoe minder ik deed. Toen ook blijven zitten en naar 4 havo gegaan. Op de havo ben ik steeds meer op mijn plek, al is het niveau wel een beetje te laag voor mij. Soms baal ik er van dat ik gestopt ben met vwo, maar ik ben gewoon meer een doe mens dan een leer mens. Op de havo kan ik nu ook nog lekker veel activiteiten buiten school doen.
Dus mijn tip is ga haar niet te veel pushen, dit werkt averechts

**Geplaatst**: 11-02-15 21:38

Geplaatst: 11-02-15 21:38

Een kind - jongere is iemand die zich op vele terreinen aan het groeien is; fysiek, emotioneel, mentaal, sociaal, etc. etc. Dit gaat niet allemaal in hetzelfde tempo of synchroon.
Past het onderwijs(systeem) wel bij je dochter? Ik snap dat je dochter het fijn vindt dat ze schoolvriendinnen heeft (gelukkig maar), maar toch is het misschien goed om eens breder te kijken. Mijn indruk is dat nogal wat kinderen ongelukkig zijn met de reguliere opleidingsmethodes. Je zou je kunnen oriënteren op een ander systeem dat beter past (Dalton, vrije school, oid.)
Een andere goede optie, als je dochter het wil, is huiswerkbegeleiding. Een leerling moet ook leren hoe ze dat moet gaan aanpakken.

**Geplaatst**: 12-02-15 00:37

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 12-02-15 00:37

Wat ik zelf heel fijn vond, was dat mijn ouders mij geen druk oplegden. Ze hielpen me waar nodig, maar zaten me niet constant op de huid. Ook bij mijn broers niet.. We hebben dingen juist zelf een beetje uitgevonden. Ieder moet toch een eigen manier vinden om te leren. Geen straffen krijgen bij onvoldoendes of lage cijfers, want zodra je in een negatieve spiraal komt, kom je er moeilijk uit.

Wat mij trouwens erg motiveerde om te leren, was een gezellige leeromgeving. Ik had op mijn kamer gezellig kaarsjes, ik had zelf een mooi planbord gemaakt, mooie boekenplanken om alles netjes op te ruimen.. Ik maakte mijn samenvattingen met gekleurde pennen die in een gezellige pennenbak stonden. Klinkt stom, maar voor mij was (en is het nog steeds) belangrijk om in een gezellige en huiselijke sfeer aan de gang te gaan. En ik had ook zeker de vrijheid nodig om mijn eigen gang te kunnen gaan en geen moeder te hebben die me steeds kwam controleren (juist positief, even een bakje fruit of kopje thee brengen en vragen hoe het gaat).

Leert je dochter nooit samen met vriendinnen? Dat kan ook motiverend werken.. Voor elkaar oefentoetsen maken, samen opdrachten in die saaie werkboeken maken enz. enz. Ik leerde zelfs samen met een vriendin in de paardenwei met onze verzorgshetjes om ons heen

**Geplaatst**: 12-02-15 00:45

Geplaatst: 12-02-15 00:45

Ik ben precies zo'n leerling. Heb 5 jaar gymnasium "makkelijk" gedaan tot ik nu in de 6e zit en opeens dingen moet kunnen

Wat écht helpt is, om haar zelf motivatie te laten zoeken. Ik vond uiteindelijk motivatie in een studie en wilde daarheen werken. Maar dat ik in de eerste zat waren paarden véél belangrijker, ik wilde niet blijven zitten dus ging over. Bespreek met haar eens het blijven zitten, vindt ze dat een probleem?
Mijn ouders moeten ook vooral niet vragen hoe het met huiswerk e.d. gaat, ik moet het voor mezelf doen en niet voor hen, bovendien iedere dag ouders op je lip is geen pretje

. Mijn ouders leggen gelukkig nu geen druk meer op me, omdat ze weten dat het averechts werkt. Bespreek eens met je dochter wat ze vindt van zitten blijven, maar ook wat jij ervan vindt? Vind jij het een probleem, moet ze inderdaad gewoon over?

Je kan misschien proberen om haar in groepsverband te laten leren? Samen dingen doen, is altijd veel leuker dan apart.

**Geplaatst**: 12-02-15 00:49

Geplaatst: 12-02-15 00:49

Ik was ook een lalala leerling, maar mijn ouders hebben mij vrijwel niet geholpen. Als ze dat zouden doen, zou ik denk ik alleen maar meer lalala worden :')

Er lag altijd wel een bepaalde druk op dat ik niet mocht blijven zitten. Mijn ouders wisten heel goed dat ik het prima aan kon, mits ik voldoende leerde en mn huiswerk maakte. Dus, als ik het jaar maar haalde was het goed. Hoe ik het deed moest ik zelf maar uit zoeken. Om een keer een onvoldoende hier en daar maakten ze zich ook echt geen zorgen.

3e jaar havo was een lastige voor mij, ging niet zo goed... Mijn ouders hebben toen gedreigd met 'Een jaar geen internet en een jaar niet uitgaan' (wat ik dus liever deed ipv leren). Nou, ik kan je vertellen... dat was wel een flinke stok achter de deur _O-

Uiteindelijk gewoon prima mn havo examens gehaald. Vervolgens een MBO opleiding (grafisch vormgeven) gaan doen omdat daar mijn ambities lagen en Kunst Acedemie niet voor mij weggelegd was... :')

Eigenlijk ook eens dus met de reactie hierboven. Probeer niet constant te pushen maar laat het haar zelf uitzoeken. Het is haar school, haar toekomst, en wees maar een beetje streng in dingen waar ze zelf last van krijgt wat mij betreft

Weet niet of dat bij ieder kind werkt, maar bij mij wel... lol.

**Geplaatst**: 12-02-15 01:04

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 12-02-15 01:04

Pushende ouders werkt volgens mij zo averechts... Het meisje is 12, dan hoor je gewoon leuke dingen te doen en alleen school, huiswerkbegeleiding, dan is het al laat en kun je eten en nog even ontspannen en weer slapen... Dan heb je in mijn ogen niet echt een ideale "tijd" zeg maar

Lalalala werkt zelfs prima in een master, zolang je maar weet wat je kunt en dingen goed kan inschatten en dan ook even soms wat kunt doortrekken

Je bachelorscriptie voor de helft de laatste nacht schrijven is zelfs haalbaar.

Bij het eindexamen VWO (ging er gemiddeld met een 8 in :')

) zaten mijn ouders zich ook druk te maken, hoe meer zij zeurden, hoe meer ik op stal was of met mijn boek onder mijn kussen in de tuin (het was heerlijk weer, nog nooit zo bruin geweest als dat jaar :')

)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-15 10:48

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-15 10:48

Het is ook dat ik hier de vraag heb gesteld hoe er mee om te gaan, want we willen haar niet steeds op de huid moeten zitten omdat ze van alles "moet" in tegendeel.
Alleen is het niet alleen het huiswerk/leerwerk maar bijvoorbeeld ook eens een keer de kamer opruimen (als ik het nooit doe kom je na 2 weken niet eens meer binnen en liggen er overal etensresten, dat gaat me toch echt te ver), haar konijn verzorgen (en ze wil het liefste nog meer dieren, maar die krijgt ze niet omdat ze al met moeite haar konijn verzorgt), de spullen van haar pony opruimen (hoe vaak er niet een singel, hoofdstel, longeertouw o.i.d. op de poetsplaats blijft slingeren is niet te tellen). Dus stiekem krijg je al snel dat wij haar er weer aan moeten "herinneren" en ja na de 1500ste keer wordt dat voor iedereen vervelend.
Daarom willen we ook niet nog eens bij school steeds moeten zeuren!
Het moet van haar uitkomen, maar hoe, dat is de vraag?
Ze wil heel graag iets met diergeneeskunde of wetenschappelijk onderzoek gaan doen en ze wil heel graag in deze klas blijven omdat ze er veel vriendinnen heeft gemaakt, dus voor mijn gevoel zou dat intrinsieke motivatie genoeg moeten zijn.
Wij hebben ook al met haar besproken om een stapje terug te doen naar atheneum of liever nog havo (was ook onze insteek maar zowel haar huidige school als zijzelf vonden dat ze het beste gymnasium kon gaan doen, daar hebben wij toen bij aangesloten), ze hoeft van ons echt niet perse gymnasium te doen (ik had een moeder die wel zo dacht en die het vreselijk vond dat ik via mavo, naar havo, naar hbo ben opgeklommen). Het is niet dat wij pusherig zijn in dat ze een hoge opleiding moet doen. Ze wil het zelf.

Ik ga in de vakantie eens alles rustig doornemen, ook nog eens opnieuw met haar mentor enzo om de tafel gaan zitten, kijken wat haar kan helpen, een goed gesprek met haarzelf aangaan om te vragen wat ze nodig heeft en wat juist niet. Kijken waar we komen. Voor nu laten we het maar wat meer los.

**Geplaatst**: 12-02-15 10:57

Re: Hoe dochter van 12 helpen/motiveren?

Geplaatst: 12-02-15 10:57

Worden jullie dan wel eens echt boos als ze weer eens haar troep liet slingeren? Ik was ook heel laks, maar ik wist ook dondersgoed wanneer het tijd was om echt iets te gaan doen, mijn moeder kon dan echt boos worden (dreigen dat ik dat weekend niet op wedstrijd mocht werkte heel goed). Mijn kamer opruimen moest ik echt zelf doen. De was die op mijn kamer lag werd niet gewassen en dus vette pech als ik geen schone kleren meer had. Ook hier moet ze zelf de consequenties inzien van haar lalala gedrag. Spullen die ze laat slingeren opruimen/verstoppen zodat ze ze niet meer kan vinden? Laat haar maar eens onderuit gaan.

**Geplaatst**: 12-02-15 11:00

Geplaatst: 12-02-15 11:00

Puber....Puber....Puber....

Het is gewoonweg lastig; blijven motiveren, uitleggen waarom dit belangrijk is en geduld...
Eigen inzicht is de beste motiviatie...

Nomineer dit bericht ×